اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

أَینَ مُحیی مَعالِمِ الدّینِ وَ اَهلِه…

سلام بر صبحدم روز نیمه شعبان سال 255 هجری قمری که طلوع امن و امان را به نظاره نشست؛
سلام بر مولود نیمه شعبان حضرت حجت بن الحسن (عج)که تجدید شده دین محمدی و احیا گر نشانه های اسلام واقعی است .
سلام بر فرزند عزیز نرگس خاتون که با قدومش در جهان هستی مهدویت و قا ئمیت را جان تازه بخشید و اصلاحات را در تمام زمینه های زندگی نوید داد؛
سلام بر آن عزیز و غریب و فرید و طرید که سالیان درازی است که به سر نوشت اسلام و مسلمانان اندیشیده و از حال و هوای دین داران به وجد و شعف، یا به ماتم و غم و اندوه می افتد؛
اینک در سال روز ولادت چنین امام همامی گرد هم آمده و به امید ظهور آن حضرت و تشکبل دولت مهدوی به شور و نشاط پرداخته و با هم دعای فرج را مترنم میشویم و با خانه تکانی فکر و اندیشه ،دل و قلب ، ظاهر و باطن خود، ظهور را نزدیک می نماییم .
حضرت مهدی موعود(عج) انقلاب جهانی خود را آغاز خواهد نمود و در خطبه خود با صدای پر صلابت ، رسا و لحن داودی اش می فرمایند : ای مردم شما را به یاد خدا می اندازم و لحظه ای که در پیشگاه او می ایستید (قیامت)، خدایی که محبت را تمام کرده و انبیا را فرستاده ، کتاب نازل نموده و به شما امر کرده که مشرک نشوید و بر طاعت خدا و رسولش مواظبت کنید و هر چه قرآن زنده کرده زنده کنید و هر چه بمیرانده ، بمیرانید .
حضرت امام جعفر صادق (علیه السلام) ضمن حدیث مفصلی می فرمایند: هنگامی که قائم ما ظهور کند و سخن گوی ما به سخن آید تعلیم قرآن و دستورات دین و احکام را از نوع به شما بیاموزد به همان شکلی بر حضرت محمد (ص) نازل شده است .
اصلاحات در تمام زمینه ها در دوران ظهور و حکومت حضرت مهدی آنچنان عظیم و گسترده است که وقتی مردم با آن رو به رو می شوند با تعبیر او «دین جدیدی آورده است» یاد می کنند در حالی که اینطور نیست و امام دین جدیدی را به جهان عرضه نمی کند، بلکه چون مردم از اسلام واقعی منحرف شده اند، حضرت دوباره به آن دین دعوت می کند، چنان چه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به آن دعوت کرد .
آری در دوران قبل از ظهور، دین و دین داری سرنوشت عجیبی پیدا می کند و دین تضعیف و یا معکوس گشته و به بی راهه می رود و یا قدرت دین کم و یا ضایع شده و از قدرت دین سوء استفاده می گردد .
انواع دین داری ظاهر و طرفدارانی را پیدا می کنند، به طوری که گروهی دین را فقط منحصر به چند عمل عبادی خشک دانسته و حجم عمل را ملاک ایمان و دین داری خود می دانند و بر میراثی و موروثی بودن دین تاکید کرده و دین را بیشتر عاطفی و شوری می دانند.
دین از این دیدگاه جزئی ، هویتی ، قشری ، سنتی و عادتی است .
گروه دیگر دین و دینداری را فقط در مقام فکر و اندیشه و مقام سوأل تعریف کرده و به احساس و عاطفه هیچ گونه سهمی قائل نمی شوند و غیرت و تعصب را ضد دین و ضد معنویت میدانند.
و گناه را تسلیم به خرافات و تسلیم غیر نقادانه به باور تعریف میکنند و بر پلورالیسم دینی تأکید میکنند.
و به اصطلاح صراط های مستقیم را به عوض صراط مستقیم تبلیغ و ترویج میکنند.
و گروه سومی دین را کسری دانسته و درصدی از کل اوقات شبانه روز را به او اختصاص میدهند و بالاخره گروه دیگر فقط کشفیات باطنی خود را بدون توجه به معارف دینی حجت دانسته و به آن تاکید مینمایند، اینجاست که پیچیدگی دوران غیبت خود را بیش از پیش نمایان می کند، چرا که گروهی بر تعداد زیارات خود بالیده و گروهی بر عدم زیارت معصوم تاکید کرده و زیارت مشاهد مقدسه را نفی میکند و گروه دیگر با آلات طربناک و غنا و موسیقی خود را به خدا نزدیکتر میکند و گروهی دیگر بیخیال از وضعیت اجتماع کنج خلوت را راه سعادت می دانند و هر صدای مطلوب را حرام میداند و گروهی ادب را در هر بی ادبی تعریف کرده و گروه دیگر ادب را فقط در نفی و نهی و پرهیز قلمداد میکند ، یکی تقوا را فقط تقوای گریز و دیگری تقوا را فقط تقوای ستیز میداند، یکی حقایق و واقعیات را در مسلخ مصلحت نابود میکند و دیگری مصلحت را امر شیطانی میداندو هزاران امر دیگر .
حال در این آشفته بازار عقاید و اخلاقیات و اعمال است که دین واقعی و اصیل و دین محمدی که حضرت مهدی ( عج ) احیا گر آن می باشد خود را نمایان می کند، دینی که ابراهیمی بوده و مذهب و مسلکی که در آن عاطفه ، عقل ، کمیت و کیفیت عمل ، ظاهر و باطن، خلوت و جلوت ،خود و اجتماع، به نحو اکمل و احسن تعریف شده و همه چیز در جای خود قرار گرفته و عدالت و مساوات در آن حاکمیت یافته است و منادیان این دین همان منتظران واقعی حضرت حجت و انصار واعوان آن حضرت می باشند و اینان کسانی اند که معرفت منطقی تر ، عواطف خالص تر و اعمال صالحتر دارند.

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِالدِّينِ
Even then you deny the Judgement.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 46
  • بازدید دیروز: 146
  • بازدید هفته: 969
  • بازدید ماه: 3,859
  • کل بازدید ها: 837,187
  • کل نوشته‌ها: 930