اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

از سیزده رجب و علی(ع) چه باید گفت؟!

از ترک خوردن دیوار کعبه در سیزده رجب هر ساله باید گفت یا مهمانی سه روزه ی فاطمه بنت اسد مادر پیامبر رحمت؟!

در خانه ی خدا باید گفت یا از استقبال  محمد(ص) از علی در آغوش فاطمه بنت اسد باید گفت؟!

 یا از متن دعوت ابوطالب از میهمانان برای حضور در جشن تولد علی سخن گفت؟!

حیرت، حیرت …

 یا اینگونه سوال کرد چرا پیامبر با آن عظمت در کعبه به دنیا نمی آید و این افتخار فقط و فقط منحصر علی(ع) می‌شود؟!

و تعجب آور این سوال چرا علی(ع) هرگز در بیان افتخاراتش از این حادثه سخن نمی گوید؟! 

به راستی که سوال زیاد است و اسرار این مولود بی پایان …

 چرا فاطمه بنت اسد در سیزده رجب به کعبه پناهنده می شود؟!

 چه می خواست از خدا؟!

راستی مگر زن باردار نباید آرام باشد و حرکت کمی داشته باشد؟!

 آخر طواف با این چنین زنی مگر سازگاری دارد؟!

چرا باید دیوار کعبه شکافته شود تا فاطمه بنت اسد وارد گردد مگر کعبه درب نداشت؟!

 آخر باید از باب وارد بیت شد …

چه شد؟ 

چه کرد؟ 

چرا کرد؟ 

چگونه شد که علی(ع) را باید در بین دو سجده تولد و شهادت تحلیل و تجلیل کرد؟ 

آخر «فزت و رب الکعبه» را مولا علی در کدام سجده گفت؟!

چرا باید سخن ولادت علی(ع) در داخل کعبه در خانه ها و بین زنان با بهت و تعجب در میان قریش گفتگو شود؟!

 آیا از فضایل علی(ع) یا خدمات علی(ع) یا از اسلام علوی باید گفت، یا از سخنان مولا یا رفتار یا سکوت آن حضرت ؟!

 کدام کدام کدام؟؟؟؟!!!!!

در ایام اعتکاف از کدام روش و شیوه ی عبادت آن امام باید گفت؟!

مناجات در مسجد کوفه؟!

یا گریه در خانه ی یتیم؟!

یا چهره ی خود را به آتش نزدیک کردن و چه ها گفتن …. ؟!

یا بخشیدن انگشتر به سائل در حال رکوع؟!

یا ترساندن دوستان در حال نماز  گویا سکته کرده و جان به جان آفرین تسلیم کرده !!!

یا در ایام نوروز در مورد نحوه ی پذیرایی از میهمان حضرت گفت که خودشان از میهمان پدر، و پسرش از میهمان پسر که به دستور حضرت پذیرایی می کند، تا جایگاه پدر پاس داشته شود!!

 راستی فقط به این شیوه ی مولا در این ایام دید و بازدید عمل شود، چه ها می شود؛ ولی حیف حیف که قدر مولا همچون زمان حیاتش اینک نیز ناشناخته است!!!

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

وَإِنْ فَاتَكُمْ شَيْءٌ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ إِلَى الْكُفَّارِ فَعَاقَبْتُمْ فَآتُوا الَّذِينَ ذَهَبَتْ أَزْوَاجُهُمْ مِثْلَ مَا أَنْفَقُوا ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي أَنْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ
If any of your women go away to the unbelievers, and you succeed in your turn (and have a chance of getting spoils), then give to those whose wives have so gone away as much as they had spent on them; but take heed and fear God in whom you believe.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 47
  • بازدید دیروز: 146
  • بازدید هفته: 970
  • بازدید ماه: 3,860
  • کل بازدید ها: 837,188
  • کل نوشته‌ها: 930