“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

امام رضا (ع) و گروه های پنج گانه ی انحرافی

در آن زمان که مأمون امام رضا(ع) را بعنوان ولیعهدی انتخاب نمود، در اطراف منزل و محل اقامت امام جاسوس گماشته بود و مردم عوام پنداشتند که مأمون مطیع و ارادتمند ایشانست، در حالیکه امام را حتی از آوردن اهل و عیال و فرزند دلبندش امام محمّد تقی(ع) عملاً منع کرده بود تا امام مأنوسی نداشته و تنها در منزلی محصور باشد و چنین حضرت از طرف دوستان   کم عمق و لافکر، مورد ظلم قرار گرفت.


در چنین وضعیتی امام دست از کارهای سیاسی و فرهنگی برنداشت، که از جمله ی این فعالیتها، مبارزه در برابر گروه های مختلفی از جمله گروه ها و جریانهای زیر بود:

۱_ گروه غالیان:

مسئله ”غلوّ”‌ درباره پیشوایان، یکى از مهم ترین سرچشمه ‏هاى انحراف در دین بوده است. غلوّ همواره یک عیب بزرگ را به همراه دارد و آن ویران نمودن اساس دین، یعنى خداپرستى و توحید است، به همین دلیل اسلام در باره غلات سخت گیرى شدیدى کرده تا جایی که در کتب ”عقائد”‌ و ”فقه”‌ غلات از بدترین کفار معرفى شده ‏اند.
غلوّ در دین به مثابه انکار دین است؛ زیرا زیان غلوّ کمتر از زیان انکار و نقض دین نیست. گاه غلو در دین سبب مى‏ شود که بسیارى از دین برگردند؛ زیرا فطرت پاک آنان آلودگی ها و خلط هاى غلوّ را نمى ‏پذیرد.

۲_ گروه صوفیان
حضرت امام رضا(ع) درباره صوفیه چنین فرمودند:

«احدی به تصوف قائل نمی شود، مگر از روی مکر و خدعه یا ضلالت و گمراهی و یا جهل و حماقت»

صوفی گری بیماری اعتقادی و فکری می باشد، و در صحنه ها و عرصه های حیات اجتماعی ظهور و بروز نموده و جامعه ی اسلامی را با رنج و مشکل و زیان مواجه ساخته است و نه تنها در فرقه ی صوفیان، که در میان گروه هایی از مسلمانان نیز نفوذ کرده و آنان را بدون آن که خود بخواهند و یا بدانند در دام بعضی از گرایشات عرفان صوفیانه که از جنبه ی ظاهری شباهتی با برخی از مفاهیم اسلامی داشته و در عین حال هم در حقیقت و هم در محتوا تطابقی بین آنها نبوده و نیست گرفتار ساخته است. رها کردن اصل و پرداختن به فرع، نفی جلوه های دنیایی و در عین حال ضرورت های زندگی که مورد تأکید و توصیه تعالیم اسلام می باشد، رهبانیت و انزواگرایی، سطحی نگری و خرافه پرستی و… از جمله مواردی است که در میان گروهی از مسلمانان نفوذ کرده است به گونه ای که آنان در غفلت به سر می برند و نمی دانند که خاستگاه اصلی این گرایشات، افکار ناصحیح صوفیانه است.

امام رضا(ع) با این گروه هم به مقابله پرداختند و با روشنگری درصدد اعلام انحراف آنان گشتند.

۳_ جریان شعوبیه:

در زمان امام رضا(ع) اولین بار و برای سومین بار در تاریخ اسلام، اختلاف میان عرب و عجم و دعوا بر سر قومیت شکل گرفت. نهضت شعوبیه در نقاط مختلف ایران اگر چه بر اساس برتر جلوه دادن نژاد ایرانی پدید آمد، درحقیقت بر علیه مبانی اسلام بود.
این گروه نیز با انخرافات خود ظلم هایی در حق امام روا داشتند.

۴_ گروه واقفیه

پس از شهادت امام کاظم (ع) نیز، کسانی که به امامت امام رضا(ع) اعتقاد نداشتند، بر امامت موسی بن جعفر(ع) توقف کردند و بر مهدویت و قائم بودن او اعتقاد یافتند که «واقفیه» نامیده شدند.

امام رضا(ع) با این گروه هم درگیری پیدا کرده و عرصه بر حضرت به قدری سخت شده بود که آن حضرت چون مادرش،زهرا(س) دعای “عجّل وفاتی” سر می دادند.

۵_ تشکیل دارالحکمه و ترجمه ی عرفان های یونانی که به اسلام ورود پیدا کرده بود هم در زمان امام رضا(ع) از جمله معضلاتی بود که حضرت با آنها مواجه بودند.

اما از کارهایی که حضرت در رابطه با این گروه ها انجام دادند، تدوین سیستم حکومتی بر مبنای ولایت بود، و در این راستا اهتمام دادن مردم به کاوش و تحقیق و تفحص، در مورد مبانی اسلام، از فعالیت های مهم امام رضا(ع) در آخرین سال های عمر شریفشان بود.

نکته ای که در این موضوع حایز اهمیت است اینکه شباهت بسیاری میان دوران حضرت امام رضا(ع) با عصر امروز از جهات فعالیت گروه های انحرافی وجود دارد، که الگوبرداری از نهضت علمی حضرت، و بهره برداری  از  فرهنگ رضوی هم از بُعد فردی و هم از بعد اجتماعی موثر است.

در روایتی امام رضا(ع)  فرمودند:

«پیوندی که علم صاحبان خود را به هم متصل می کند از پیوندی که پدر موجب آن پیوند در بین اعضای خانواده می شود، محکم می باشد»

  آن علمی که آغاز دارد اما تکرار و پایانی برایش متصور نباشد.
لذا این بهترین مدل جهت حفظ ایمان و ممانعت از آسیب های انحرافات مختلف در آخرالزمان است.

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۖ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِينَ
Said (God): "O Iblis, what hindered you from adoring what I created by My own authority? Are you too proud, or too high and mighty?"

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 61
  • بازدید دیروز: 93
  • بازدید هفته: 1,077
  • بازدید ماه: 8,884
  • کل بازدید ها: 794,697
  • کل نوشته‌ها: 909