“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

انحراف، اقدام، مبارزه

اقدام جهت بازگرداندن از مسیر منحرف از مهمترین نمودهای فعالیت سیاسی و اجتماعی است و اولین کسی که بعد از پیامبر(ص) در این راه حرکت هایی نمود، حضرت زهرا (س) می باشد. حضرت زهرا آن هنگام که انحراف را در اسلامی که پدر بزرگوارشان به خاطر رشد و گسترش آن خون دلها خورده و اذیت و آزارها کشیده بود، دیدند، بی هیچ مقدمه و بدون هیچ تعللی اقدام و تلاش های خود را آغاز نمودند.

اولین انحراف بزرگی که بعد از ایشان رخ داد، کار شوم سقیفه نشینانی بود که مسیر دین را از ولایت به حکومت تغییر دادند و حضرت زهرا (س) به مدت چهل روز با حسنین (علیها السلام) به در خانه ی انصار و مهاجرین رفته و برای آگاهی دادن آنها به این امر مهم و هشدار به کج روی ها و اعوجاجات خلفا، مبارزات و اقدامات خود را علیه عوامل این انحرافات شروع نمودند.

ایستادگی و استقامت ایشان در راهِ نشان دادن و تبیین حقانیت علی (ع)، در حقیقت افشای ماهرانه ماهیت پلید سقیفه و سقیفه نشینان بود و شکست سکوتی بود که علی(ع) مأمور آن بود. اگر گفته شود، فاطمه صاحب جایگاهی بود که این حرکت از او بایست صادر می شد و بس، اشتباه نیست اما ناقص است، چراکه در مواقع خاص، دفاع از حریم ولایت بر همگان واجب است و در آن زمان فاطمه همه را به یاری در این کار می طلبید اما هرکسی به بهانه ای از زیر بار مسئولیت شانه خالی می کرد، چرا که فقط او غل و زنجیر آهنین را در دست های علی (ع) می دید و تاب سکوت و بی تفاوتی نداشت و برای متنبه نمودن مردم دست از افشاگری برنداشت و با لسان ناطق و بلیغ، به طور هوشمند و ظریف، پرده های ظاهری و نقاب های دینداری را از چهره ی کریه ی غاصبان برداشت و آنها را رسوا نمود و حجت را به پایان رسانید. گویا زبان علی در کام فاطمه می چرخید و خود علی (ع) بود که احقاق حق می کرد.

انحرافی دیگر که بعد از پیامبر (ص) به وقوع پیوست ، تحریف آیاتی از قرآن در مورد ارث بود، که با نسبت غلط و تحریف معنا، به قصد تملک باغ فدک انحرافاتی را به وجود آورده بودند که حضرت زهرا (س) در اقدامی بی هراس و محکم به دفاع از حق خود یعنی “باغ فدک” پرداختند. این اقدام در حقیقت یک اقدام سیاسی علیه خلیفه ی جور بود نه نشانگر نیاز فاطمه (ع) به آن باغ.

لذا شاید این سوال پیش آید که این اقدامات چه نتایجی به بار آورد و چه تغییراتی در وضعیت آن زمان ایجاد کرد، که جواب سوال از خطبه ی خود حضرت استفاده می گردد:

«…أَلا وَ قَدْ قُلْتُ ما قُلْتُ هذا عَلی مَعْرِفَهٍ مِنّی بِالْخَذْلَهِ الَّتی خامَرتْکُمْ وَ الْغَدْرَهِ الَّتِی اسْتَشْعَرَتْها قُلُوبُکُمْ وَ لکِنَّهُ ا فَیْضَهُ النَّفْسِ وَ نَقْثَهُ الْغَیْظِ وَ خَوَرُ الْقَناهِ و بثّه الصّدر وَ تَقْدِمَهُ الْحُجَّهِ…»

«…من گفتم آنچه گفتم در حالی که ترک وفا شعار شما شده و سویدای درون شما گردیده و شما اهل کمک کردن به حق نیستید و بی‏ وفایی مثل لباس زیر که به تن می ‏چسبد به روح شما چسبیده است، اما آنچه گفتم سرریز غصه‌های دل و آهی است که از سینه ی دردناک من بر می ‌خیرد و خروشی از روی خشم و نگرانی، و اتمام حجتی بر شماست که مبادا روزی بگویید: «ما نمی‌ دانستیم» یا بگویید: «فکر می ‌کردیم با رضایت شما این کار صورت گرفته است…»؛

و این یعنی اتمام حجت حضرت برای همه کسانی که قصد تحلیل و داوری و قضاوت این حادثه را دارند نه فقط مردمان آن روزگار…

و اینها شمّه ای از زوایای وجود گرانقدر حضرت زهرا (س) در بُعد اقداماتش در برابر انحرافات بود، ایشان زنی بود که مبارزات و تلاش های عظیم جهان شمولش نه تنها فراموش نشدنی بلکه برای همگان الگویی ارزنده و مثال زدنی است.

زندگانی ایشان و تحلیل اتفاقات و حوادث آن زمان، امروز باید منجر به تطبیق دادن زندگی محبینش با سیره و روش ایشان باشد، چرا که امروز نیز به مانند آن زمان امام عصر(عج) سکوت پیشه نموده و در اوج غربت و اضطرار تنهائی است، زهرائی بودن و زهرائی شدن در گرو عمل به عملکردهای ایشان است.

خیلی ناگوار است مخاطب این کلام حضرت زهرا شدن که در پاسخ زنانی که به عیادتشان آمده بودند و جویای احوالشان شدند، فرمودند:

«…من آنها را دور انداختم بعد از آنکه به دندان کشیدم (آزمودم)…»

که این جملات نشان دهنده ی اوج نارضایتی حضرت زهرا (س) از بی کفایتی و بی وفایی و سرمست شدن آنها از دنیاست.

۲images

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

وَإِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ
If they call you a liar, so have other messengers been denied before you. But all things will be brought back to God.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 46
  • بازدید دیروز: 164
  • بازدید هفته: 1,385
  • بازدید ماه: 7,817
  • کل بازدید ها: 787,023
  • کل نوشته‌ها: 907