“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

تبدیل تهدید به فرصت

با دقت در مسائل و مشکلات پیرامونی که ظاهراً ضیق و سختی و شاید هم شکست جلوه می کنند، و در یک کلمه می توان نام تهدید بر آنها نهاد، چنین نتیجه گرفته می شود که تهدید ذاتاً امری منفی نیست بلکه می تواند با مدیریت و کنترل هنرمندانه، آن را هم برطرف و هم به تعبیری به فرصت تبدیل کرد.


بایست توجه داشت که اکثر پیشرفت های افراد موفق، به دلیل وجود تهدیداتی است که در مسیر اهدافشان به وجود می آید، چرا که اصولاً تهدیدها نوعی بازگشت به خویش است و یافتن نکات ضعف و قوت خود.

بدیهی است که انسان در بین عوامل داخلی و خارجی زیادی رشد می‌کند و عمر خود را به سر می‌برد، گروهی با شناخت و آگاهی از این عوامل، استفاده‌ های بسیار بهینه‌ای از عمر خود می‌کنند و گروهی نیز با بی توجهی فرصت سوزی کرده و از رشد باز می مانند.
حال چگونه می توان تهدیدات را به فرصت تبدیل کرد؟
چنانچه بیان گردید انسان ها ناگزیر از مقابله با تهدیدات سر راه خود هستند و قطعاً در هر مواجهه با تهدید، موقعیت و شرایط نسبتاً جدیدی برای انسان به وجود می آید؛ و فرد را در وضعیتی متفاوت از قبل قرار می دهد، که در واقع نوع برخورد مواجهه شونده با تهدید است که آن را تبدیل به نفع یا ضرر و یا ترکیبی از هر دو می نماید.
باید توجه کرد که بدترین حالت مواجهه با تهدید، بی شک انسان را به مرحله ی نازل از قبل، و حذف فرد از روندی که جریان داشت می کشاند.
و برعکس مقابله و مواجهه با تهدید در بهترین مدلش، موقعیت فرد را ارتقاء داده و فرد خود سیر صعودی را شاهد می شود.

و حالت سومی و یا خنثی هم دراین مواجهه وجود دارد که نفع و ضرر هردو متوجه شخص می شود.
اما فرد چگونه و با چه امکانات و انحائی  می تواند در برخورد با تهدیدهای مختلف، به مرحله ی صعودی دست یافته و در حقیقت، تبدیل تهدید به فرصت اتفاق افتد؟
و چه نوع واکنش ها برای این امر لازم است؟
در پاسخ باید گفت که انسان لازم است یک سری توانمندی هایی در وجود خویش آماده کند تا در حین تهدید به آنها دسترسی داشته و از آنها بهره ببرد. حال این توانمندی ها ممکن است ناآگاهانه هم در درون انسان باشد، که بهتر است با توجه و دقت در خویشتن آنها را کشف و تقویت نماید.
تبدیل تهدید به فرصت فرایندی است که در تحقق آن چند عنصر زیر کارکرد اساسی دارد:
“معرفت” جهت تغییر نگرش به مسائل و سختی ها
“حلم” جهت ظرفیت سازی و خویشتن داری
“صبر” جهت مهار تهدید
“تفکر” جهت هدایت این فرایند
“شکر” جهت بهره برداری از این تهدید
لذا هرچه سطح این توانمندی ها بیشتر شود، قدرت کسب موقعیت جدید همراه با سیر صعودی نیز بیشتر خواهد شد، اما اگر توانمندی با تهدید تناسبی نداشته باشد چیزی جز ضرر به انسان نخواهد ماند.
در اصطلاح دینی به تهدیدات پیش روی انسان، امتحان و آزمون الهی گفته می شود:

«وَلَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِینَ»

«و قطعاً شما را به چیزى از [قبیل] ترس و گرسنگى و کاهشى در اموال و جان ها و محصولات می آزماییم و مژده ده شکیبایان را »

(۱۵۵/بقره)

که قرآن برای تغییر نگرش انسان به سختی ها، مسیر را بسیار هموار می کند و انگیزه ی رشد و پیشرفت را علیرغم وجود مشکلات، تقویت و تسریع می نماید. لذا هر چه بنیه ی ایمانی و معرفتی فرد بیشتر باشد، بی شک از امتحان الهی روسفید بیرون خواهد آمد.
معرفت و علم به فلسفهٔ رویدادهای هستی، نوعی مهارت و قدرت نهفته در وجود انسان است، که به نسبت شرایط وجودی فرد بروز و ظهور می یابد که در این قسمت هم هرچند از همه که در شرایطی با ویژگی های مشترک، عمل مشترک و مواجهه مشترک داشته باشند، مورد توقع نیست، اما از همگان کسب علمی و عملی مهارت های لازم جهت تسلط بر شرایط تهدیدی، انتظار می رود.
فنون مورد نیاز و کسب مهارت ها هم، امری است که در عین سهل بودن، دقت و توجه و ظرافت می طلبد و رجوع به تاریخ و استفاده از تجربیات اشخاص در این زمینه بسیار مؤثر است.
و نکته ی پایانی اینکه، دوران غیبت از یک بُعد، تهدید و به عبارتی امتحان الهی است تا هم آمادگی لازم برای دولت عدالت گستر حضرت مهدی(ع) ایجاد شود و هم با تهدیدات و امتحانات مختلف آخرالزمان، مؤمنین حقیقی فرصت های ناب به دست آورده و در مسیر رشد و تقرب و خدمت به ساحت حضرت ولیعصر(عج) صرف نمایند.

 

index

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

فَبَعَثَ اللَّهُ غُرَابًا يَبْحَثُ فِي الْأَرْضِ لِيُرِيَهُ كَيْفَ يُوَارِي سَوْءَةَ أَخِيهِ ۚ قَالَ يَا وَيْلَتَا أَعَجَزْتُ أَنْ أَكُونَ مِثْلَ هَٰذَا الْغُرَابِ فَأُوَارِيَ سَوْءَةَ أَخِي ۖ فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمِينَ
Then God sent a raven which scratched the ground in order to show him how to hide the nakedness of his brother. "Alas, the woe," said he, "that I could not be even like the raven and hide the nakedness of my brother," and was filled with remorse.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 2
  • بازدید دیروز: 93
  • بازدید هفته: 1,018
  • بازدید ماه: 8,825
  • کل بازدید ها: 794,638
  • کل نوشته‌ها: 909