“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

تسویف و سستی در مسئولیت

یکی از بیماریهای مخوف و بیصدا که بیشتر مبتلایان از گرفتار شدن به آن بیخبرند، بیماری”تسویف” است. این بیماری تا حدودی مُسری بوده و سرعت شیوع آن هم کمی تامل برانگیز و در خور دقت است. كلمه ” تسويف” ازماده “سوف ” به معنای “بزودي” میباشد.”تسویف” در لغت نامه دهخدا به معنای تأخیر انداختن در کار، درنگ کردن و در فرهنگ معین کار را به فردا انداختن و وعده های دروغ نیز آمده است. اولین آسیبی که در اثر این بیماری به فرد مبتلا می رسد، گذر عمر و فرصت است، به نحوی که فرد در امید بدست آوردن فرصت مناسب، فرصتها و زمانش را ناخودآگاه از دست داده و از تبعات این آسیب این است که اموری که برای انجامش در پی فرصتی مناسب بود کماکان بدون اجرا باقی می ماند و افکار و برنامه ها روی هم انباشته شده و موجب پریشان خاطری فرد را هم بوجود می آورد.
باید توجه نمود که طبق روایت متعدد این بیماری از مکانیزمهای شیطان بوده و بیشتر اهل ایمان را از انجام عمل بازداشته و عاملی بر توقف رشد می گردد چنانچه در روایات آمده: « التّسويف‏ شعار الشّيطان يلقيه في قلُوُب المؤمنين». این حالت و به عبارتی این خصیصه منفی چنانچه شناسائی نشده و درمان نگردد به عقب افتادگی ومحرومیّت فرد و به همان نسبت به رکود و ایستائی و عدم پیشرفت مجامعی که این فرد در آن نقش و وظیفه دارد و سرایت به دیگر افراد گروه، منجر می شود. اگرچه فرصت و زمان مناسب برای انجام کار بسیار مهم است اما در پی فرصتهای آرمانی بودن از علائم این بیماری می باشد.
تسویف معمولا در برنامه ریزی، استغفار برای گناهان و توبه از آنها، انجام مستحبّات موکّد، تعهدها و وعده و وعیدها بروزمی کند که ممکن است هم در مرحله بعد از تشخیص وجوب عمل خود را نشان دهد و هم بعد از برنامه ریزی به هنگام مواجه شدن مشکلاتی در رابطه با اجرای کار، و نیز در مرحله تصمیم گیری اما در هر حال نتیجه ای که از خود بر جای میگذارد هیچ تفاوتی نداشته و در همه آنها رکود و سستی بر فرد غالب می شود و آفتی بر موفقیتش خواهد افتاد و از اینجا می توان به تفاوت غفلت و تسویف پی برد و آن اینکه در تسویف وجوب انجام کار مشخص است و فرد میداند که تکلیف و مسئولیّتی دارد و باید انجام دهد که در برابرش عذرتراشی و سپس عذر خواهی چندان فایده ای ندارد چراکه زمان از دست داده شده قابل برگشت نمی باشد و این شاید بسی خطرناکتر از غفلت باشد حضرت پیامبر(ص) می فرماید:

«إِيَّاكَ وَ التَّوَانِيَ فِيمَا لَا عُذْرَ لَكَ فِيهِ»

«هنگام انجام وظيفه‌اي که هيچ عذري براي ترک آن نداري سستي نکن»

لذا می بایست پس از متوجه شدن سریع بدنبال درمان بوده و از آن نجات یافت «وَ طُولُ التَّسْوِيفِ‏ حَيْرَه» که طولانی شدن این بیماری انسان به وادی حیرت خواهد انداخت.
“تسویف” برای مبارزه با شتاب و عجله مناسب نیست، بلکه آنچه که از شتابزدگی در عمل حفاظت می کند، تأنّی و تفکّر و دوراندیشی در یک فعل و برنامه است. حضرت پیامبر (ص) خطاب به ابوذر چنین فرمودند: «سرمایه تو فقط امروز است و بس و آینده¬ای برای تو نیست؛زیرا اگر برای تو فردایی باشد، پس همان چیزی كه امروز تو را از عمل باز داشته فردا نیز باز می¬دارد و اگر فردایی برای تو نباشد، بدان كه فرصت را از دست داده¬ای». و امام علی(علیه السلام) یکی از مشکلات جامعه اسلامی را مبتلا شدن علما و دانایان به این بیماری می‌داند و می‌فرماید:

«جاهِلکُمْ مُزدادٌ و عالِمُکُمْ مُسوِّفٌ»

«جاهلان شما به مرض زیاده روی و عالمان شما به بیماری تسویف گرفتارند».

آیاتی در قرآن وجود دارد که انسان را به سرعت و سبقت داشتن در کسب مغفرت و قرب الهی با خوش خدمتی و انجام تکالیف دعوت کرده است، نظیر آیه 133 سوره آل عمران که فرمودند:

«سَارِعُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَّبِّكُمْ»

«براى رسيدن به آمرزش پروردگارتان شتاب کنيد»

و نیز«السّابقونَ السّابِقُون اوُلئِکَ الْمُقَرَّبُون» که برای موفقیت در اطاعت امر خداوند متعال، باید بدنبال پیشگیری و درمان بیماریهای وجودی و مبارزه با آنها رفت. پناهندگی به خدا و ائمّه اطهار (علیهم السلام) از جمله راهکارها برای درمان این بیماری است؛ زیرا چنانچه بیان شد تسویف کاری از جانب شیطان است.

خودشناسی و خودارزیابی و ارزش یابی وجود و وقت شناسی و حساسیّت در عمل به قول و قرارها از دیگر راههای درمان، پیشگیری و مبارزه با این بیماری است.

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

قَالَ بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْرًا ۖ فَصَبْرٌ جَمِيلٌ ۖ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَأْتِيَنِي بِهِمْ جَمِيعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ
"No," said (the father). "You have made up the story; but patience is best; God may bring them back to me. He is all-knowing and all-wise."

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 167
  • بازدید دیروز: 258
  • بازدید هفته: 2,190
  • بازدید ماه: 6,338
  • کل بازدید ها: 737,487
  • کل نوشته‌ها: 898