“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

تعرب بعد الهجره

از چگونگی افتادن مردم به وادی ضلالت و قتل دخت پیامبر اسلام(ص) سخن گفتن، موضوع قابل اعتنایی است، که واقعاً این جریان علت یابی شود و مورد توجه قرار گیرد که واقعاً قنفذ ملعون چرا و چگونه به آن جنایت گرفتار شد؟


آری سوال خیلی مهمی است، چرا این اتفاقات افتاد؟
چه عاملی باعث شد، با زهرا اینگونه رفتار شود؟ مگر در شأن زهرا سوره کوثر نازل نشده بود؟
مگر در جریان مباهله زهرا با پیامبر(ص) همراه نبود؟
مگر حضرت پیامبر بارها نفرموده بود که فاطمه پاره ی تن من است هرکس او را بیازارد مرا آزرده است و هر کس مرا بیازارد به تحقیق خدا را آزرده است؟!
با این اوصاف چه عاملی باعث می‌شود چنین جنایتی در حق این خانواده ی محترم روا داشته شود؟
با توجه به خطبه و سیاق کلام حضرت زهرا(س) که خطاب به مردم فرمودند:

 «…اَلا وَقَد أری اَن قَد اَخلَدتُم اِلی الخَفضِ وَ أبَعدتُم مَن هُوَ اَحَقُّ بِالبَسط وَ القَبضِ وَ خَلَوتُم بِالدِّعَهِ وَ نجوتُم مِن الضِّیقِ بِالسِّعَهِ فَمَجَجتُم ما وَعیتُم وَ دَسَعتُمُ الَّذی تَسَوَّغتُم «إِن تَکفُرُوا أنتُم وَ مَن فِی الأرضِ جَمیعاً فَإِنَّ اللهَ لَغَنیٌّ حَمِیدٌ…»

«…امّا جز این نیست که به تن آسایی خو کرده اید و امام واقعی خود را از زمامداری دور کرده اید و با رفاه و آسایش خلوت کرده اید و از سختی زندگی به راحتی و خوش گذرانی رسیده اید. به همین سبب آنچه را که حفظ کرده بودید، از دست دادید و آنچه را که فرو بردید، استفراغ کردید…»

این نکته به دست می آید که امت گناهی انجام دادند، که نه تنها مسیر دین کج شد، بلکه خود نیز به ضلالت افتادند.
توضیح بیشتر اینکه هفت کار جزو گناهان کبیره می باشد، که یکی از این گناهان «تعرب بعدالهجره» می‌باشد که در کنار قتل‌ و رباخواری مطرح شده است. این گناه بیشتر به معنای برگشت از امام بعد از معرفت یافتن است.
تعرب بعد الهجره معانی وسیعی دارد،که اگر در برخی از روایات، به بازگشت از دین، رهاسازی یاری پیامبران و امامان، ادا نکردن حقوق واجب مسلمانان، و بازگشت به نادانی تأویل شده است، در چارچوب همین گسترش معنایی می‌گنجد.

 

در روایتی از امام صادق (ع) تعرب بعد الهجره به رها کردن ولایت امامان پس از معرفت آن، تفسیر شده است.

 

به دیگر سخن، کسی که به اسلام روی آورد، اما ولایت غیر اهل بیت را بپذیرد، به تعرب بعد الهجره تن داده است.

 

 در این گسترش معنایی، معیار اصلی این است که انسان کاری انجام دهد که سبب دوری او از دین شود یا او را در معرض دوری از دین قرار دهد، بدین سان، تعرب بعد الهجره با دور شدن از اصل معرفت دینی یا مقدار ضروری آن، یا در صورت عدم ایمان و باور و عقیده نشدن معارف دینی، اتفاق می افتد. لذا انسان با ورود به دارالسلام حق برگشت ندارد، چراکه اگر برگشت اتفاق بیفتد، تعرب بعد الهجره به وقوع می پیوندد، که گناه کبیره محسوب می شود.
اما راهکارهایی هم برای ممانعت از ورود به تعرب، وجود دارد، از جمله:
✓آموزش دین و اصول و احکام آن (پیامبر (ص) هر کس را که به مدینه هجرت می‌کرد، نزد یکی از انصار می‌فرستاد تا به او تفقه در دین و قرآن را بیاموزد).
✓ آموزش قرآن
✓ قضاوت درست در مورد نیکی و‌ بدی
✓ اطاعت و تمرین تحت سرپرستی قرار گرفتن با قبول مدیریت مدیران در کارهای گروهی
پایان کلام اینکه اگر کسی به چنین حالی بیفتد و چنانچه مرتکب چنین گناهی شوند، به ضلالت و گمراهی افتاده و درب خانهٔ حضرت زهرا(س) را هم می سوزانند، چنانچه همین اتفاق جانگداز و تلخ تاریخ، توسط آنان که به آب وضوی پیامبر تبرک جستند، اتفاق افتاد.

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا ۚ يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
And suck from all fruits and flit about the unrestricted paths of their Lord. A drink of various hues comes out of their bellies which contains medicine for men. In this is a sign for those who reflect.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 76
  • بازدید دیروز: 114
  • بازدید هفته: 2,110
  • بازدید ماه: 6,736
  • کل بازدید ها: 744,817
  • کل نوشته‌ها: 901