“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

حضرت زینب (سلام الله علیها) قویترین مانع بایکوت شدن عاشورا (۱)

بسط عاشورا در تاریخ چیزی امری ثابت شده می باشد و یکی از علل اصلی ماندگاری جریان عاشورا حرکت بی بدیل حضرت زینب(س) و موضع گیری عالی ایشان در برابر حوادث و اتفاقات عاشورا تا اربعین بود. جنگ با سلاح پیام وکلام توسط حضرت زینب(س)در قالب خطابه های با صلابت در مقابل تحریف‏گران عاشورا و پیامهای آن، واقعه ای است که از اسارت تا عصرحاضر و قطع یقین در آینده تاریخ نیزگسترش و امتداد خواه یافت؛ واین تنها رخدادی است که هرسال بیش از پیش بر تاثیرآن در مردم مناطق مختلف افزوده می شود. عاشورا تا اربعین وقایعی در خود دارد که هرسال چون زخمی سر بازبیشتر شکافته شده و عمیق تر می گردد.خطابه های آتشین حضرت زینب موجب افزایش معرفت و متعالی گشتن عواطف و آفرینش حیات با شوری قوی در هنگامه مردگی و سکون است .لذا بر ماست که برای یافتن و تجدید حیات در فصل سرد و بی احساس آخرالزمان به سراغ این گفتارها رفته و برای دفاع از ولایت و ادامه دادن رسالت زینب(س) درسهای خود را از مکتب زینبی فراگیریم.
عباراتی که حضرت دراین خطابه ها در منازل مختلف استفاده فرموده حاوی معانی بلند و پیامهای ظریف است چه درآنجا (میدان کوفه)که کلام خود را در آن وضعیت با حمد خدا و صلوات بر جدش حضرت محمد شروع می نماید«الحَمْدُ للهِ وَ الصَّلاه علی جدّی محمّد وآلهِ الطیّبین الاخْیار» ستایش و شکر خداوند در تنگناها و گشایش، منش انسان وارسته ای است که همه رخداد‌ها و وقایع جانسوز را چون بر اراده الهی است زیبا می بیند … این کلام بارور کننده این عقیده است که شکر از اثر تسلیم در برابر حادثه‌‌ای گریز‌ناپذیر نیست، بلکه یک واکنش و عملی است که زاینده و فزاینده نعمت‌هاست …
چه آنجا که سریع مخاطب خود را مشخص کرده و اهل کوفه را اهل “الختل و الخذل” می نامد که منظور از خَتْل به معنای خدعه و فریبکاری است و گاهی به معنای طلب و ترجیح دنیا بر آخرت است، و خذل به معنای ترک یاری و فریاد‌رسی است…
یا آنجا که صفت “الصَلِفَ النَّطِف و الصدرُ الشَّنِف” را بعنوان سیره کوفیان بکار می گیرد که مراد اغراق‌گویی و ادعای بی عمل است یعنی می‌گوید ولی عمل نمی‌کند و” الصدر الشنف” یعنی سینه بغض‌آلود که عدالت علی (ع) را از روی بغض نپذیرفتند وفرصت برای دشمن ایجاد نمودند و تهدید دوستان خدا نمودند و سپس چنین کردند…
و چه با جرات و چه در موقعیت مناسبی فرمود:

اتبکون؟ ای والله فابکوا کثیرا و اضحکوا قلیلاً فلقد خزتم بعارها و شنارها و لن تغسلوا دنسها عنکم ابداً»

«آیا می‌گریید؟ آری، به‌خدا سوگند، بسیار بگریید و کم بخندید، همانا که شما به ننگ و رسوایی آن دست یافتید و هرگز نتوانید پلیدی آشکار آن را از خویش بزدایید»

که حضرت در این عبارت پیامد‌های سوء تنها نهادن امام و مشارکت در کشتن او را متذکر می شود…
در جائی منطق و عقلانیت و بی خردی مردم کوفه را با عمق گفتار خویش بیان می دارد: «…ویلکم اتدرون ای کبد لمحمد فریتم؟ و ای دم سفکتم و اَی کریمه له اَصَبْتُم؟ لقد جئتم شیأ اداً تکاد السموات یَتَفَطَّرن منه و تنشق الارض و تخر الجبال هَدَّاً لقد اَتَیَتُم بها خرقأ شوقأ طلاعَ الارض و السماء اَفَعجبتُم اَنْ قَطرتِ السماء دما؟ و لعذاب الاخره اَخزی فلا یستخفنکم المَهْل فانه لا یَحْفِزُهُ البدار و لا یخاف علیه فَوْت النار کلاّ ان ربک لبالمرصاد»

«وای بر شما آیا می‌دانید چه جگری از رسول خدا بریدید؟ و چه خونی از او ریختید؟ و چه عضو محترمی را از آن حضرت برگرفتید؟ راستی کار زشتی مرتکب شدید که نزدیک است آسمان‌ها از آن بشکافد و زمین دهان باز کند و کوه‌ها پاره پاره به روی زمین ریزد. همانا این عمل را به گونه‌ای بی‌ارزش و عجیب و پیمان‌شکنانه به بار آوردید که فضای زمین و آسمان را از قبح آن پر کردید. آیا شگفت‌زده می‌شوید اگر آسمان خون ببارد؟ حقا که عذاب آخرت خوارکننده‌تر است. پس این مهلت زود‌گذر، حلم شما را نرباید که هیچگاه خشم و غضب، خدا را به شتاب نیندازد و بیم از دست رفتن خونخواهی و انتقام بر او نرود. چنین نیست؛ همانا پروردگار تو در کمین‌گاه است.»

در مقاتل چنین آمده که پس از بیان خطبه حضرت زینب(س) مردم حیران و گریان شدند؛ حیران به دلیل آگاهی از اصل جریان و گریان به‌خاطر نادیده گرفتن حقوق و بی تفاوتی به حسب و نسب آل الله (علیهم السلام) که قطعا گریه آخر ازروی آگاهی و زاییده روشنگری حضرت زینب(س) بود…
کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا
And stabilized the mountains

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 9
  • بازدید دیروز: 194
  • بازدید هفته: 1,952
  • بازدید ماه: 9,341
  • کل بازدید ها: 796,588
  • کل نوشته‌ها: 910