“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

خصوصی ترین ملاقات . . .

سراسر گیتی، دنیای سپاس و تشکر است و در یک معادلة عقلانی، تشکر از مُنعم ضرورت دارد و بهترین تشکر برای بهترین‌ها تثبیت شده است و زیباترین قالب تشکر، حالتی است که تشکر کننده و تشکر شونده در حالت مورد پسند هم، ارتباط برقرار نمایند؛ ارتباطی بی دلیل و بی نظیر که مختص وجودی بی‌بدیل و بی نظیر است.
آری آن حالت همان سجده‌های مخلوق است در برابر وجود باریتعالی که همة کائنات تسبیح او گویند و آسمانیان و زمینیان بر او سجده: « النّجمُ و الشَّجَرُ یَسْجُدان » سجده همان حالتی است که خالق بر مخلوقش می‌پسندد آن هم فقط برخودش نه بر مخلوقات دیگر.
سجده مسافرتی روحانی است که بُعد مسافت را شکسته و در اسرع زمان، انسان را به ملاقات خصوصی با پروردگار می‌رساند «اَقْربُ ما یکونُ العبدُ الیَ اللهِ وَ هُوَ ساجِد » «نزدیک ترین حالت بنده به پروردگار، حالت سجده است » (روضه المتقین / ج2 / صفحه 38 )
و قطعا این سفر و ملاقات بدون ره آورد نخواهد بود. مهمترین ره آوردش «آرامش» می‌باشد. همان قطعة گمشدة پازل که همه به دنبال آن هستند. اما به چه دلیل؟
در سجده، برترین مخلوق پروردگار، بهترین و پاکترین عضوش را بر زمینی می‌نهد که خالقش فرموده : « اَلَمْ نَجْعَلْ الارضَ مِهاداً » (نباء/6 ) لذا زمین، اگر سجده گاهی است که خداوند منّان برای به آرامش رساندن بندگانش گسترده است؛ می‌تواند در افزایش آرامش ناشی از خود سجده سهیم گردد و اگر این حالت در زمانی اتفاق بیفتد که خود آن زمان جهت آرمیدن انسان خلق شده چگونه خواهد بود؟!
آری سجده بر زمینی که مهد بشر است در «شب» که خود مایة آرامش بشر است، « وَ اللَیلِ اِذا سَجی » برای آنکه ذکرش آرامش دهندة قلب بشر است « اَلا بذکرالله تطمئن القلوب » واقعا زیباست و نظیرش یافت نمی‌شود حتی اگر :
اگر محل ثروت جهان را به انسان هدیه کنند…
اگر پر آوازه ترین فرد در جهان گردد…
اگر بهترین امکانات را صاحب شود…
اگر همه او را به بزرگی یاد کنند و اگر . . .
که هیچکدام نمی‌توانند آرامش مورد نیاز بشر را فراهم کنند.
ره آورد دیگر این سفر و ملاقات، تمرین برای رسیدن به تواضع و درک فقر و حقارت و ذّلت مخلوق در برابر خالق می‌باشد. چراکه حضرت علی (ع) می‌فرماید: « . . . سائیدن گونه ها به خاک نشانة تواضع و گزاردن اعضای شریف بر زمین، دلیل کوچکی و حقارت است» (نهج‌البلاغه/خطبه 192 )
و این احساس ذّلت و خواری در برابر خالق حلاوتی ماندگار دارد. حضرت پیامبر (ص) فرمودند: « چه می‌شود که شیرینی عبادت را در شما نمی‌بینم؟ عرض کردند: شیرینی عبادت چیست؟ فرمود: «تواضع». (میزان الحکمه/ج4/ص21825 )
حال چه کسی این ملاقات خصوصی و سفر معنوی را نمی‌پسندد؟ چرا چنین نباید کرد؟ آنکه کائنات به او سجده می‌کنند حتّی شعاع شمس « اَنْتَ الّذی سَجَدَ لَکَ شعاع الشمس»، و چرا بهترین مخلوق این عمل را انجام ندهد، مگر نه اینکه شکر منعم واجب است؟
سجده عامل اتصال به توحید ناب و حقیقت محض است، که آرامش گمشده را بازگردانده و دلتنگی را از دل زدوده و سرکشی و طغیان را مهار کرده و انسان را از آسیب استکبار می رهاند.
یاد نعمتها و الطاف خدا
یاد رازداریهای خدا
یاد گوشمالیهای به موقع خدا، و….
وجود هر صاحب وجدانی را بی اختیار به خاک می اندازد و در برابر آن معبود لایزال به عجز و نیستی و زوال پذیری خود اعتراف می کند، پس رواست با به یادآوردن هر نعمتی در هر لحظه ممکن، مخصوصا بعد از فارغ شدن از نمازهای واجب و مستحب سر بر سجده نهیم و حمد و سپاس و شکر الهی را بجا آوریم که هر شکرش شکری دیگر می طلبد…
  از دست و زبان که برآید/ کز عهده شکرش به در آید…

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ
SINCE THE QURAISH have been united,

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 40
  • بازدید دیروز: 164
  • بازدید هفته: 1,379
  • بازدید ماه: 7,811
  • کل بازدید ها: 787,017
  • کل نوشته‌ها: 907