“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

داشته ها و نداشته ها

از خصوصیات زمانی که در آن قرار گرفتیم معکوس شدن معانی برخی واژگان است، بطوریکه بیشتر واژه ها در معنای خود بکار گرفته نشده و گاها معانی برعکسی از آنها مورد استفاده قرار می گیرد. مثلا: از شادی تعبیر به خوشگذرانی و بی مسئولیتی و جک گفتن و در محیطهای مجازی گشتن شده؛ و از راستی و درستی تعبیر به سادگی و دست و پاچلفتی و از حجاب به بی کلاسی و عقب ماندگی و….که همه و همه حاکی از کم عمق شدن نگاهها به مسائل پیرامونی و عدم بکارگیری فکر در رویدادها و مسائل مختلف زنگی است. از دیگر واژه ای که برخی تعبیر عکس از آن می کنند، واژه خوشبختی است، به نحوی که با شنیدن کلمه خوشبختی فکرها به سمت مادیات و امکانات و تجهیزات شیک و مدرن زندگی، و ماشینهای لوکس میرود. هر چند انکار آسایش نهفته در این مورد صحیح نیست و کاربرد و نقش این لوازم را در زندگی نمیتوان نادیده گرفت، اما باید توجه داشت که این موارد لزوماً خالق خوشبختی نبوده و دارنده این موارد خوشبخت ترین مردم نیستند؛ بلکه به عنوان بخشی از داشته ها میباشند که مورد سوال و جواب خدا قرار خواهند گرفت. پس آسوده ترینها، دارندگان بهترین چیزها نیستند بلکه آنانند که از آنچه دارند بهترین استفاده را بعمل آورند بدون حسرت به داشته های دیگران. متاسفانه این یک اصل حدودا ثابت شده است که بیشتر انسانها در مورد چیزهایی که دارد ارزشی قائل نیست در حالیکه دیگران به امید رسیدن به آنها برنامه ریزی و تلاش می کنند. برای مثال: خورن طعامی ساده با فکر و روان آسوده و آزاد چندین برابر با ارزش تر از میل نمودن غذا در رستوران پنج ستاره با ذهنی آشفته و بیقرار است. پس اگر تابحال حسرت نداشته هایی را می خوردیم که داشته های مهمتر را در خود پنهان کرده و مانع پرداخت به آنها می شد، باید از همین الان سعی کنیم بهترین بهره مندی از داشته ها را داشته و در زندگی به آسودگی و آرامش روحی و فکری برسیم و باور کنیم که نعمتهای زیاد و حتی عزیزانی در کنارمان وجود دارد که مونس انسانند در غمهایشان، و برای زایل کردن دغدغه از هیچ کاری فروگزار نمی کنند و جبران نداشته های انسانند. امام صادق(ع) در روایتی چندین مورد را که مایه دغدغه و نقص زندگی میدانند بیان میفرمایند:

عن ابی عبدالله علیه السلام قال: «خَمْسُ خِصالٍ مَنْ فَـقَـدَ واحِدَةً مِنْهُنَّ لَمْ يَزَلْ ناقِصَ العَيْشِ زائِلَ الْعَقْلِ مَشْغولَ الْقَلْبِ، َاَوَّلُّها: صِحَّةُ البَدَنِ وَ الثّانيَةُ: اَلاْمْنُ وَ الثّالِثَةُ: اَلسَّعَةُ فِى الرِّزْقِ، وَ الرّابِعَةُ: اَلاَنيسُ الْمُوافِق (قال الراوى:) قُلْتُ: و مَا الاْنيسُ الْمُوافِقُ؟ قال: اَلزَّوجَةُ الصّالِحَةُ، وَ الوَلَدُ الصّالِحُ، وَ الْخَليط الصّالِحُ وَ الخامِسَةُ: وَ هِىَ تَجْمَعُ هذِه الْخِصالَ: الدَّعَةُ» امام جعفر صادق (ع) فرمودند: «پنج چيز است كه هر كس يكى از آن ها را نداشته باشد ، همواره در زندگى ‏اش كمبود دارد و كم خرد و دل نگران است :

اول : تندرستىدوم : امنيت سوم : روزى فراوان چهارم : همراهِ هم رأى           راوى پرسيد : همراهِ هم رأى كيست؟ امام فرمودند : همسر و فرزند و قومی که باهم در یک امر مشترک باشند.و پنجم : كه در برگيرنده همه اين ها است؛ آسودگی است.»

(خصال / ج1 /ص284)

واینگونه است ادبیات کلام و فرهنگ و آداب زندگی امامان معصوم (ع) که در مسائل پیچیده و تغییر یافته و دردنیای واژگون تعابیر و ارزشها و در گیر و دار داشته و نداشته ها، به کمک انسان می شتابد و بشرط فهم و باور و ایمان به فرمایشات آن بزرگواران است انسان راه صلاح و راستی را با عمل به فرمایشات آن بزرگواران می پیماید.

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ
And our fathers too?"

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 35
  • بازدید دیروز: 492
  • بازدید هفته: 1,496
  • بازدید ماه: 9,064
  • کل بازدید ها: 795,730
  • کل نوشته‌ها: 909