“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

دو راه برای شناخت حضرت زینب (س) و الگوگیری از ایشان

تاریخ بیشتر بیانگر حوادث مهم و سرنوشت سازی است که گاهاً هم دستخوش تحریف و کتمان و التقاط شده و حداقل در شخصیت شناسی شخصیت های اسلامی، نتوانسته حق آنان را ادا کند، و آن گونه که بودند و در کره ی خاکی زیستند، به گوش آیندگان برساند، و شخصیت حضرت زینب (س) نیز از این قاعده مستثنی نبوده و نه تنها منابع غنی از حوادث و اتفاقات عمر شریف ایشان، به دست نرسیده است، بلکه در توصیف آن علیا مخدره یک اجحاف غیر عمدی نیز شده است.


آنچه در بین عموم مشهور است، زینب (س) شخصیتی است که مقام و موقعیت و نقش اجتماعی اش در جریان واقعه ی عاشورا بیشتر جلوه یافته، و اگر اجحاف گفته شد، به این دلیل است که ایشان بیشتر پیام رسان کربلا، معرفی شده است، در حالیکه در جریان کربلا، تکمله و به هدف رساندن قیام حضرت اباعبدالله (ع) به وسیله ی حضرت زینب (س) انجام شد، آن بانوی شجاع بود که توانست بعد از کربلا بر ناقوس رسوایی یزید و یزیدیان بکوبد و مشروعیت آنها را زیر سوال برده و جور و جفایشان را به همه ثابت کند؛ و این هدف اصلی حضرت امام حسین(ع) بود.
پس اینکه حضرت زینب رساننده ی وقایع کربلا بود، کامل نیست، چون رسالت حضرت زینب خیلی والاتر از این مقوله بود، ایشان شریکه الحسین نام گرفت، چرا که نصف وقایع و نقشهای کربلا بر عهده ی این بانوی عظیم الشان بود.
اما با بیان جریانات این مقطع تاریخ هم باز شخصیت زینب(س) به طور کامل معرفی نمی شود، و باید اعتراف نمود که این شخصیت ها را اصلاً در قالب قلم و کلام و فیلم نمی شود شناخت و شناساند.
آری حضرت زینب نیز از بُعد ناشناخته ماندنش غریب است، لذا یک راه برای شناخت ایشان اینکه، تحلیل و تحقیق دقیق لازم است تا بدانیم این بانو از ولادت تا شهادت چه کرده است:
> چه آن زمان که پیامبر (ص) در قید حیات بودند…
> چه بعد از شهادت حضرت پیامبر(ص)
> یا در برهه ی حساسی چون وقایع ثقیفه و قیام حضرت زهرا(س)
> در مقطعی غمناک و جگر خراش چون بعد از شهادت مادرش فاطمه(س)
> در دوران سکوت و غربت پدرش علی(ع)
> چگونگی ازدواجش با جناب عبدالله و شرایطی که در ازدواجش قید نمود، و شیوه ی تربیت اولادی که در رکاب حضرت به مقام والای شهادت بار یافتند.
> یا در دوران حکومت امیرالمومنین(ع) که دوران شدید عوام فریبی توسط دشمنان بود که جاهلان و ناآگاهان جامعه و دنیادوستان را طعمه قرار می دادند تا بهتر و بیش‌تر بتوانند به مرام پست خود دست یابند. و دشمنی زیرک و شیطان صفت چون معاویه عرصه را بر علی(ع) تنگ کرده بود؛ او از همه چیز حتی مقدسات مسلمانان برای پیشبرد اهداف کج و منحرف خود بهره برداری می کرد و زینب در کنار علی (ع) نقش آفرینی می نمود، یا در برابر دشمنان کج فهمی چون خوارج که در پوسته‌ ای از دین با اهل بیت دشمنی می‌کردند و از همه دردناکتر، جمل سوارانی که سخت ترین روزها را برای زینب رقم زدند … و زینب حوادث دردناک بعد از پیامبر را مشاهده می کرد و رسالت خود را در این مقاطع با الگوگیری از مادرش، انجام می داد.
> یا در دوران بعد از شهادت پدرش
> در دوران امامت امام حسن مجتبی (ع)
> در دوران امامت امام حسین(ع)
> و بالاخره در دوران امامت امام سجاد(ع) و اختناق شدید امویان بر اهل بیت پیامبر (ص)
که قطع یقین در هر کدام از این مقاطع جریانات و اتفاقاتی از زندگی ایشان، می تواند الگوی روشن و مناسبی برای زنان مسلمان باشد.
راه دیگر هم که می توان به نمی از دریای وجودشان دست یافت، از طریق القاب ایشان می باشد که به چند مورد اشاره می گردد:
* در مقام اجتماعی و مربی بودنش که عالمه غیر معلمه نام گرفته و یا معروف به عقیله العرب شده است.
*ام العزائم یعنی صاحب اراده پولادین، از دیگر عنصر معرفی کننده ی ایشان است.
* صاحبه الشورا هم از دیگر ویژگی ها و القاب ایشان است یعنی صاحب نظر و طرف مشورت امام حسن(ع) و امام حسین (ع)
*امّ العواجز هم یعنی کمک کننده به محرومین و مستضعفین

آری شاید در کنار وقایع و حماسه سازیهایش، با رجوع به القاب آن بزرگوار نیز، بیشتر بتوان به مقام و شخصیت ناب و نمونه ی ایشان پی برد، و ایشان را در یاری امام زمان(عج) و فراهم آوردن شرایط ظهور آن بزرگوار _که آرزوی حضرت زینب (س) نیز ظهور ایشان و انتقام گرفتن از دشمنان اباعبدالله (ع ) می باشد_ الگو و سرمشق قرار داد.

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

أَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فِيهِ وَالنَّهَارَ مُبْصِرًا ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
Do they not see that We made the night for them to rest, the day to make things clear? Indeed there are signs in this for people who believe.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 11
  • بازدید دیروز: 93
  • بازدید هفته: 1,027
  • بازدید ماه: 8,834
  • کل بازدید ها: 794,647
  • کل نوشته‌ها: 909