“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

راز ظهور در کلام امام زمان(عج)…

طبیعی و واضح است که از سوی حضرت مهدی(عج) بعد از شهادت پدر بزرگوارشان امام حسن عسکری(ع) بدلیل نابسامانی ایام غیبت، و محدودیتهای زمان، فرمایشات بسیار اندکی به منتظران و شیعیانشان برسد، و مردم در هر مورد کلامی از ایشان در دست نداشته باشند، لذا هر آنچه هم از ایشان رسیده است، باید اهمیتش را دانسته و به حرف به حرفش اعتناء خاص نموده و توجهی ویژه کرد، علی الخصوص که فرمایشات، مربوط به پاسخگویی به نیازها و ضروریات زندگی در دوران غیبت باشد. این توجه، آثار بسیار معنوی بدنبال خواهد داشت که قابل تصور نیست.
بی شک در این اوضاع نامناسب، چشم در کلام حضرت ولیعصر (عج) داشتن و ایشان را حاضر و ناظر دیدن، تحول خاصی در رفتار و عملکرد انسان ایجاد میکند، و او را از بسیاری از خطاها و لغزشها مصون میدارد، لذا چون:
۱_ امام و پیشوای امت این زمان هستند…
۲_ همه کلامشان برای امروز راهگشا و نجات دهنده هست…
۳_ مورد انتظار منتظران هستند …
۴_ چون این امت با ایشان محشور خواهند شد…
۵_ و چون فارغ از این چهارمورد، امام زمان(ع) و پدر امت هستند…
لذا هم باید درپی فرمایشات ایشان بود و هم با دیدن و شنیدن فرمایشات حضرت، بایست حساسیت ویژه ای بوجود آمده و در عملیاتی کردن آن کلام نهایت سعی و تلاش را انجام داد.
یکی از این فرمایشات حضرت حجت(ع) به شیعیان که رمز نجات و رمز موفقیت در دستیابی به مدینه فاضله میباشد و از طریق شخصیت فاضل شیخ مفید علیه الرحمه در دست است، روایت و توقیع زیر میباشد:

«وَ لَوْ أَنَّ أَشْیاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیمْنُ بِلِقَائِنَا وَ لَتَعَجَّلَتْ لَهُمُ السَّعَادَهُ بِمُشَاهَدَتِنَا عَلَی حَقِّ الْمَعْرِفَهِ وَ صِدْقِهَا مِنْهُمْ بِنَا فَمَا یحْبِسُنَا عَنْهُمْ إِلَّا مَا یتَّصِلُ بِنَا مِمَّا نَکرَهُهُ وَ لَا نُؤْثِرُهُ مِنْهُمْ»
«اگر شیعیان ما که خداوند توفیق طاعتشان دهد، در راه ایفای پیمانی که بر دوش دارند، همدل می شدند، میمنت ملاقات ما از ایشان به تأخیر نمی افتاد، و سعادت دیدار ما زودتر نصیب آنان می گشت، دیداری بر مبنای شناختی راستین و صداقتی از آنان نسبت به ما؛ علّت مخفی شدن ما از آنان چیزی نیست جز آن چه از کردار آنان به ما می رسد و ما توقع انجام این کارها را از آنان نداریم».

در این توقیع حضرت مهدی(عج) خود به موارد مهمی آنهم بسیار دلسوزانه و خیرخواه گونه اشاره فرموده اند:
»علل غیبت
»عامل ظهور
»تعجیل در به سعادت مشاهده رسیدن
»علت دوری مردم از حضرت
» توقعات حضرت از شیعیان
»علت تاخیر مشاهده
که حال بر منتظران و شیعیان است که در جامهٔ عمل پوشاندن به این روایت، کوشش و جهد لازم را مبذول دارند.
اجتماع قلوب در این توقیع، آن اجتماعی است که همه بر حول یک هدف و یک نتیجه، دور هم جمع شوند، اجتماع تن هایی که قلبا باهم اشتراک نظر ندارند، نمیتوانند به این روایت حیاتی عمل نمایند و اجتماعها را به ظهور برسانند.
“وفای بعهد” هم علت اجتماع مردم و منتظران، در این توقیع بیان شده است. بعبارتی، اینکه تاکید و توصیه به اجتماع فرموده اند، علت اجتماع را هم در این توقیع، “وفای بعهد” مطرح فرموده اند.
و این نکته قابل ذکر است که اگر جمع شدن برای وفای بعهد عامل ظهور ذکر گردیده است، به این علت نیست که حضرت از این اجتماع و وفای بعهد قصد انتفاع داشته و بخاطر آن توصیه میکنند، چراکه در مورد ایشان «لا اسئلکم علیه اجرا…» صادق است؛ بلکه این عمل به وفای بعهد با اجتماع، نفع و فایده اش بدست خود حضرت به اجتماع کنندگان و وفا کنندگان خواهد رسید. بدین صورت که یک زندگی بهشتی در دنیا را با نهایت اجرای عدالت و ایجاد امنیت و دوستی و وفور نعمت و به کمال رسیدن عقلها، درظهور تجربه خواهند کرد.
لذا با این اوصاف و با این سیاق کلام حضرت، هر جمع شدن اجتماع قلوب نیست:
»جمعی که در آن صحبتی از حضرت مهدی نشود…
»جمعی که در آن از رنجهای حضرت سخن به میان نیاید…
»جمعی که در آن برای ظهور چاره اندیشی نشود…
»جمعی که در آن از دولت کریمه و عدالت جهانی گفتگو نگردد…
»جمعی که از سبک زندگی در نظام ولایی مشخصاتی بیان نشود…
آری این جمعها، همان اجتماع مدّ نظر حضرت در توقیع شریف نمیباشد. بلکه اجتماع مورد نظر حضرت که ظهور را نتیجه دهد، اجتماعی است که در هر نوبت اجتماع، قدمهایی برای ظهور پیشرفتی اتفاق افتد.
باید توجه کرد که زمان و فرصت زیادی برای سایر کارهای دنیوی بوجود خواهد آمد اگر منتظران اولویت را در علت اجتماعشان به وفای بعهد مقرر کنند.
اگر چنین شد تاخیر در ظهور منتفی شده و ظهور این آرزوی مشتاقان هرچه زودتر محقق خواهد شد و رضایت خدا و اولیای خدا بر زندگیشان سایه خواهد افکند.

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

يَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِلِينَ
Dressed in brocade and shot silk, facing one another.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 5
  • بازدید دیروز: 194
  • بازدید هفته: 1,948
  • بازدید ماه: 9,337
  • کل بازدید ها: 796,584
  • کل نوشته‌ها: 910