“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

رسالت فطری قبل از رسالت شریعتی…

بی شک هیچ شخصیتی بغیر از حضرت محمد(ص) تحولی عظیم در زندگی و جامعه انسانی ایجاد نکرده است و فقط آن بزرگوار است که مدینه فاضله و جامعه توحیدی بنا نهاد و تمدن اسلامی را در کمترین زمان تشکیل و با سیاست و مدیریت آنرا پیش برد.
اما توجه به این نکته حایز اهمیت است که دوران قبل از بعثت پیامبر و دعوت رسمی پیامبر به توحید، خالی از رفتارهای هدایت کننده ایشان به یگانه پرستی و دوری از ضلالت و جهالت نبود.
ایشان با توحید فطری متولد شده و با معروفات فطری رشد کرده، و در همین مسیر هم اصلاحات راهبردی انجام میداد، که از جمله این کارها:
» از بین بردن جاهلیت
» جایگزین کردن محبت بجای عداوت
» و سوق دادن به عمل صالح

بود، که در ادامه توضیحات اجمالی به این سه مورد داده میشود:

۱_ «جاهلیت»، عنصری است که در مقابل قوانین تشریعی خداوند متعال در انسان بروز می یابد، که یا از جهت اعتقادی انسان را تضعیف میکند، یا از جهت عمل و رفتار.
“جاهلیت” در لغت بمعنای خالی بودن از علم و یا خالی گشتن از علمی میباشد که منظور و مراد خداوند متعال برای سعادت بشریت است، نه صرفا همه علوم.
و طبق این تعریف“جاهل” هم به آن دسته از افرادی که علم ندارند اطلاق میشود، و هم به آن دسته از کسانی که بعد از پذیرش علم، آنرا مورد بی اعتنایی قرار داده، و یا انکار می کنند، عنوان جاهلیت تعلق میگیرد.
و پیامبر رحمت(ص) در طول عمر شریفشان، چه در قبل از بعثت و چه بعد از آن، به مبارزه پنهان و آشکار با آن عنصر فساد و نگونبختی و ضلالت پرداختند و مردم را به راه سعادت رهنمون شدند.
۲_ پیامبر در کنار مبارزه با جهل، علم دوستی و محبت به اهل علم و فضل و فضیلت دوستی را بجای تعصبهای کورکورانه، بنیان نهادند. و میتوان گفت که یکی از راههای زدایش جاهلیت، دعوت به دوست داشتن علم و معرفت میباشد، چرا که مقابل نفرت از جهل، حبّ علم مطرح است.
۳_ و سومین موردی که میتوان از کارهای مهم حضرت در قبل و بعد از بعثت نام برد، برقراری نظم و حق مداری و ظلم ستیزی، جهت بستر سازی برای انجام عمل صالح و رشد و پرورش صالحین بود.
وبسیاری از کارهای موثر دیگر که از مجال طرح نیست.
اما در اینکه امروز چه باید کرد تا این روحیات و خصوصیات در جامعه کنونی عصر غیبت بروز و ظهور یابد، و از جاهلیت مدرن و تعصب و رفتارهای عوامانه، در امان مانده شود، ایجاد و حفظ فرهنگ “نصیحت و خیرخواهی” میباشد.
بعبارتی ایجاد فرهنگ نقد و انتقاد که برخلاف نگرش منفی عامه مردم، کاری بس اصلاح طلبانه و خیر است.
“نصیحت” در لغت چنین معنا شده: هر کار یا هر سخنی که در آن مصلحت صاحب عمل و سخن در آن باشد، و یا به معنای اصلاح نمودن و محکم کاری است که از روی این اصل، به کار خیاط «نُصح» می گویند؛ به خاطر اصلاح و محکم کاری که بر روی پارچه انجام می دهد، و توبه نصوح هم به معنای توبه محکم و بی بازگشت است.
لذا ناصح بودن در معنای حقیقی اش یعنی خیرخواه و منتقدی که بفکر اصلاح عمل دوست و برادر و خواهر دینی و سببی و نسبی خویش باشد، و این خیرخواهی را همیشه در حق آنها انجام دهد.
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به اصحابش فرمود:

«اَلدِّینُ النَّصِیحَهُ قُلْنا لِمَنْ قالَ لِلّهِ وَلِکِتابِهِ وَلِرَسُولِهِ وَلاَِئِمَّهِ الْمُسْلِمِینَ وَعامَّتِهِمْ»؛ «دین، نصیحت و خیرخواهی است. [اصحاب می گویند:] پرسیدیم: “خیرخواهی” برای چه کسی؟ فرمود: برای خدا و کتابش و برای رسول خدا و پیشوایان مسلمین و تمام مسلمانان».

در جامعه ای که فرهنگ نصیحت و خیرخواهی، حاکم شود، بسیاری از منکرات و رذایل اخلاقی از آن جامعه رخت بربسته و سلامت انسانی جامعه، افزایش می یابد.
امام صادق (علیه السلام) فرمود:

«عَلَیکُمْ بِالنُّصْحِ لِلَّهِ فِی خَلْقِهِ فَلَنْ تَلْقاهُ بِعَمَلٍ اَفْضَلَ مِنْه»ُ؛ «بر شما لازم است که خیرخواه خلق خدا برای [رضای] خدا باشید؛ چرا که هرگز با عملی که با فضیلت‌تر از خیرخواهی باشد خدا را [در روز قیامت] ملاقات نخواهید کرد».

این فرهنگ و روحیه میتوان امروز در عملی کردن سه امر مهمی که حضرت محمد(ص) در طول عمر بابرکتشان تلاش کردند و در آن مسیر، رنج دیدند، قدمی برداشت و اوضاع را برای آن ظهور و حکومت مصلح جهانی و علم المصبوب خدا در روی زمین، آماده نمود.

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ
Consider the water that you drink.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 76
  • بازدید دیروز: 114
  • بازدید هفته: 2,110
  • بازدید ماه: 6,736
  • کل بازدید ها: 744,817
  • کل نوشته‌ها: 901