“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

رنجهای شیرین از ره آوردهای بعثت

انسانها به نسبت تفاوتشان با نگرشهای مختلف و با عینک‏ها و چشم اندازهای متفاوت به جهان پیرامونی خود نظر می کنند و اتفاقات و حوادث را با همان دید، تجزیه و تحلیل می نمایند و به تبع هر یک از این دیدگاهها نوع زیست افراد نیز در جهان متفاوت می شود. میتوان این نوع دیدگاهها را از دو منظر کلی بررسی کرد؛ ممکن است گروهی کل نظام آفرینش را بی نظم و مبهم و آشفته و بدون پیام و محتوا لحاظ کرده، و با این عینک به عالم نظر کنند،که نتیجه ای جز تحمّل سختیها و یا ناامیدی و پوچی نخواهد داشت و درمقابل ممکن است گروهی به پیروی ازنبی مکرّم اسلام(ص) بینشی نبوی به عالم و آدم داشته باشند که در اینصورت تمامی صحنه های زندگی معنادار شده و درد و رنج و شادی و غربت و تنهایی و فراق و وصال و حیات و مرگ ، مفهوم خاصی می یابد و این آیه سرلوحه ی او در زندگی می شود که «اِنّی ذاهِبٌ إلی رَبّی سَیَهْدین» و این یکی از پیامهای مهم بعثت انبیاست که در پرتو اعتقاد و ایمانی عاشقانه به خدا و دیار ابدی، زندگی معناداری را برای بشریت در قالب دین الهی عرضه میدارند وبرای انسان عنوان مسافری را اطلاق می کنند که چند روزی در میان راه است وسختی‏های راه را به یاد وصال دوست، برایش سهل و هموار می سازند.
بی تردید کارکرد اصلی دین و فلسفه بعثت، کاهش رنج و سختی است؛ رنجهای نرسیدن، رنجهای از دست دادن، رنجهای غربت و رنجهای تکرار روزهای خستگی، که دین با عنوان مدیریت در بحران دراثنای این دردها و رنجها بروز و ظهورکرده و با ارائه تصویری معنوی از حیات معنادار، همه ی آنها را شیرین و بهجت انگیز می نمایاند و با آموزش عدم اعتماد به محیط پیرامون از هجمه ی غفلتها و آفات پیروزی مصیبت و بلا و رنج بر انسان، اورا در امان میدارد و انسانی شجاع و حماسه آفرین می سازد که همه ی عسرو سختیها و مشقتها را در مصافی عاشقانه گردن می زند و رهسپار وادی نیستی شان می کند و این چنین غایتها و ارزشهای ماندگار در زندگی زاد و ولد می نماید واین انسان امانت هستی را با تن نحیف اما نیرومند به دوش می کشد. او در پرتو بعثت پناهگاهی بی بدیل می یابد و تکیه گاهی معتمد که در پهنه های ظلمانی هستی و در هنگام بارش تیرهای بلا، یاور و پشتیبان او می شود و ولایت ابدی الهی و اولیای الهی را در قلب و جان او محسوس می گرداند.
بعثت پیامبر نه تنها انسان 1400 سال پیش را از نا آرامی به اوج آرامش رساند بلکه ناجی انسان مدرن و مضطرب و غریب قرن بیست و یکم گشت و او را از دریای پر تلاطم فتنه و ناامیدی به ساحل محبت و رحمت ربوبی کشاند. و این یکی از مهم‏ترین دست‏آوردهای بعثت برای انسان می باشد. و در واقع، یکی از مهم‏ترین و اصلی‏ترین رسالت‏های پیامبران تلاش برای تصحیح بینش انسان نسبت به هستی وتعلیم شیوه ی تعامل با آن است. پیامبران با عمق بخشیدن به وجود انسان و گشودن ساحت‏های متعالی‏ بر وی ، به او دیدگاهی جامع و نافذ بخشیده، و زوایای دیگری از هستی را بر او آشکار می‏کنند. و تلخی و نامطبوع بودن رنج را گوارای وجودش می کنند وتا جائی روحش را بلند و متعالی میکنند که بی رنجی رنج او میشود و آنگاه دستان خود به آسمان گشوده و طلب رنج می نماید؛ که در این مقوله خود سفیران آسمانی پیشگامان در این نوع حیات بودند، بطوریکه در اوج آزارها و رنجهای وارده حتی از درون خانه و خودیها که به صراحت این نداهای جاهلی را می شنیدند:
«نَراکَ اِتَّبَعَکَ اِلَّا الَّذینَ هُمْ اَراذِلُنا»
«انّا لَنَراکَ فینا ضَعیفاً»
«اِنّا لَنَراکَ فی سَفاهَهً»
«انّا لَنَراکَ فی ضَلالٍ مُبین»
«اَوْ یَقْتُلُوک»
«اَوْ یُخْرِجُوک»
«ساحِرٌ اَوْ مَجْنُون»
اما با سلاح «رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُم» و «باخِعٌ نَفْسَکَ» و جواب قاطع « مَا اَسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ مِنْ اَجْر» و با نمایاندن چهره نیکوی «أَنْصَحَ لَکُمْ » عاشقانه و صبورانه و مخلصانه مدال صفوه اللّهی و نبیّ اللّهی وخلیل اللّهی و کلیم اللّهی و روح اللّهی و رسول اللّهی ورحمه للعالمین را به خود اختصاص دادند.
و بعثت چه خدمت عظیمی برای حیات بشر نموده که باور برمیهمان بودن در این خانه را در قلب و جان راحل و ذاهب و کادح حک کرده و نظم و نظام و ارزش جهان و آخرت را برای بشر به بهترین نحو ترسیم کرده است.

…اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِی اسْتَنْقَذَنا بِکَ مِنَ الشِّرْکِ وَ الضَّلالَه…

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

وَمِنْ آيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَأَلْوَانِكُمْ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِلْعَالِمِينَ
Among other signs of His is the creation of the heavens and the earth, and the variety of your tongues and complexions. Surely there are signs in this for those who understand.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 188
  • بازدید دیروز: 220
  • بازدید هفته: 2,402
  • بازدید ماه: 10,307
  • کل بازدید ها: 779,394
  • کل نوشته‌ها: 906