“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

زمان باقیست…

سفره خداوند متعال چند روزی است گشوده شده و بر سر این سفره به لطف ایزدی و به حرمت عزیزترین میهمان این ماه جمع گشته ایم سفر ای سرشار از هدایت و رحمت و کرامت. این سفره برای نزدیک شدن میهمان با میزبان باز شده، پس اگر ماهها تشنه دیدار بودیم و در جستجوی آرامگاهی دشستستان زمان را سپری میکردیم، اینک رسیدیم اما…

آیا آرمیدیم؟
آیا تشنگی خود سیراب کردیم؟
آیا به میزبان این ماه نزدیک شدیم؟
امساک و روزه داری نوعی هجرت است یک هجرت درونی و مجالی برای حرکت از کژیها به راستیها و از ناآرامیها و هیجانات به آرامش وامنیت و اطمینان قلبی، که اگر این هجرت صورت پذیرد تقرب به میزبان و فیض بردن از سفره الهی امکانپذیر خواهد شد.
حال اگر این سفره بسته شود و تغییری در ما صورت نگیرد؟ اگر در این ماه نتوانیم قدر و ارزش خود را بیابیم؟
اگرتا این روزنتوانستیم طبق نظر میزبان عمل کنیم؟
اگر در سحرهایش خواب و سستی غلبه یافته؟
اگر روزه در روزهایش خواسته های نفسانی را تعدیل نکرده؟
اگر بر اطاعتمان افزوده نشده؟
و اگر استغفاری بر خطاها انجام نیافته؟
و اگر آب توبه بر صورت غافل خود نزدیم؟
اگر نتوانستیم بر طول سجده هایمان بیفزائیم؟
اگر سحرگاهان اشکی از چشمانمان نچکاندیم؟
اگر لب به مناجات و راز و نیاز باز نکردیم؟
اگر در این میهمانی در خدمت خدا و خلقش نتوانستیم باشیم؟
هنوز فرصت باقیست…

 همین امشب بازکنیم دعای ظلمت شکن افتتاح را …
 این سحر تورق کنیم کلام خدا را…
 بعد از این عقب نمازها بگشائیم دستهای نیازمند را…
 بعد از این انجام دهیم مورد رضایت میزبان را…
 بعد از این درخویشتن خود واکاوی کنیم خود را…

تا مبادا از این سفره پر روزی، گرسنه و تشنه برخیزیم و از ارزاق بی بدیل الهی بی بهره باشیم…
می گویند: “دعا” طلب نیاز از درگاه بی نیاز است و “التماس دعا” واسطه قرار دادن خوبان در درگاه الهی
پس میهمان عزیز خدا “التماس دعا”

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

وَهُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ ۚ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ
It is He who prevails over His creatures, and He is all-wise and aware.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 60
  • بازدید دیروز: 93
  • بازدید هفته: 1,076
  • بازدید ماه: 8,883
  • کل بازدید ها: 794,696
  • کل نوشته‌ها: 909