اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

سرود عرش (۵)

زندگی یعنی همیشه با حسین                       با حسین بودن مرام زینب است
تیغ اسلام است شمشیر علس               تیغ حیدر در کلام زینب است
     این هلال غرق خون بر نیزه ها      آفتاب روز و شام زینب است

 

آنچه تاکنون در عنوان “سرود عرش” مورد توجه قرار گرفته، اهمیت زیارت عاشورا، محتوا و مفهوم این حدیث قدسی و لحن و نحوه ی بیان و قرائت زیارتنامه از حیث گویش و نوع برخورد و انس با این زیارت که در قالب حدیث قدسی بر پیامبر ارزانی شده و در زمان امام محمدباقر (ع) رمزش برای شیعیان افشاء شده است.

این حدیث پر از رمز و راز، سلام ها، لعن ها، درخواست ها و گزارش حادثه و بیان حال هایی دارد که لازمست با توجه به مفاهیمش در حین خواندن مورد توجه قرار گیرد. مداومت بر خواندن این زیارت آن هم حداقل یک بار در روز، زائر را در حرز و محدودیت خاص نگاه داشته و ایمن از برخی حوادث جسمی و روحی می کند، چرا که تحفه ای از آسمان بر زمین و ارمغانی ازعرشیان بر فرشیان است.

در فقره ای از این زیارت، درخواستی از خدا می گردد با این عبارت: 

«…اللهم اجعلنی وجیها عندک بالحسین فی الدنیا والاخره ….»

 

مهمترین نکته در این فراز وجاهت یافتن به وسیله ی امام حسین (ع) است. از آنجائیکه اصحاب اباعبدالله همگی به وسیله ی امام حسین (ع) وجیه شدند زائر و منتظران نیز باید وجه حسینی از مولایشان کسب کنند.

وجاهت یعنی صاحب جاه و مقام بودن ، به عبارتی در جایگاهی باشد که اعتباری ویژه داشته و در عین این اعتبار زیبایی هم داشته باشد. یا معانی دیگر وجاهت مورد توجه قرار گرفتن و محبوب بودن و یا آبرو یافتن و مقام و منزلت داشتن.

اگر قیام حضرت اباعبدالله چنان موجی ایجاد کرده که دیگر مکاتب هم متأثر از این جریان هستند، به خاطر وجاهتشان نزد خداست. شخص وجیه دارای خَلق و خُلق و صورت و سیرت مقبول است ، خدا دوستش می دارد و اگر خدا انسان را دوست بدارد، دیگر اولیا نیز او را دوست خواهند داشت و محال است اولاً چنین انسانی به جهنم برود و ثانیاً عاقبت به شرّ شود.

اما اینکه وجاهت چیست باید گفت: عزت و حرمت و زیبائی، سه ممیزه ای است که در صورت جمع شدن درفرد یا جمع، وجاهت ایجاد خواهد شد. لذا حتی اگر در اجتماعات هم فرهنگ حاکم، عزت و حرمت و زیبائی باشد، نه تنها فرد، بلکه اجتماع هم وجیهه خواهد شد و مورد پسند خدا و اولیای خدا. اگر در روابط مابین افراد، این وجاهت ایجاد شود دیگران از او متأثر خواهند شد.

و در ذکر اهمیت “وجاهت” همین بس که در روایات نیز تصریح شده که خواسته ات را به در شخص “وجیه” ببر و آن کسی که تو را دوست دارد و در نزدش محبوب و دارای اعتبار هستی، که به خاطر این حبّ، خواسته ات را رد نخواهد کرد. پس وجاهت یعنی:

 

حرمت: رعایت ادب هر مقام و شأن
عزّت: نفوذ ناپذیری به طوری که نافذ هم نفوذ نخواهد کرد در نظری دیگراوج قدرت و اقتدار
زیبائی: نمودی که باعث ابتهاج و سرور می شود، تناسب، رعایت عدالت

 

حال:
چگونه می توان وجیه شد؟
چگونه می توان دارای عزت و حرمت و زیبائی شد؟
اما چگونه می توان مورد توجه قرار گرفت و صاحب موقعیت شد؟
چه کاری باید کرد خدا و اولیای الهی انسان را دوست داشته باشند؟

 

باید اذعان کرد که همه ی رفتن ها و آمدن ها به مجالس حضرت اباعبدالله و همگان، بیشتر به خاطر وجیه شدن و رضایت حضرت در مجالس شرکت می کنند. لذا اگر مدل رسیدن به وجاهت فهم و درک شود، می توان به رشد حضرت زینب رسید که ایشان و اصحاب با این فقرات به رشد یافتند و امتحان دادند و از امتحان الهی سر بلند بیرون آمدند.

 

از معارف اسلامی به دست می آید که )یکی از راه های وجاهت یافتن باب حسین (ع) معرفی شده است. اگر امروز افکار غلطی چون افکار مرجعه، ارزش های دینی را تضعیف کرده و امربه معروف و نهی از منکر را تعطیل و تولی و تبری ترک شده، و پاکی دل و فقط اسلام لفظی مورد توجه قرار گرفته، همه و همه به خاطر از بین بردن این وجاهت و اثرات آن است، که همه ی این عقاید انحرافی بیش نبوده و به جز ضلالت راه به جایی ندارد.

 

پس معرفت حضرت اباعبدالله و دانش یابی به ساحت آن بزرگوار بهترین راه برای وجاهت یافتن است. باب علم و معرفت چنان اهمیتی دارد که به پیامبر(ص) نیز در قرآن امر شده که این چنین درخواست کند:

«ربّ زِدنی عِلماً».

 

اکنون در اهمیت علم آموزی به چند روایت اشاره می گردد:

 

 حضرت امام حسین(ع) در روایتی فرمودند:

«اگر علم بیاموزی در محضر خدا از عبادت هزار شب برتر است».

نکته ی مهم نوعی خودسنجی در این قسمت است که باید توجه داشت که این علم آموزی چه جایگاهی در وجود ما دارد؟ هر چقدرجایگاه و میزان ارزش بالاتر ، وجاهت بیشتر.

  در روایت دیگری امام حسین(ع) می فرماید:

« یک ساعت مباحثه علمی، افضل از هزار جنگ در راه خداوند متعال است و یک ساعت مباحثه افضل از قرائت کامل قرآن است».

و دو روایت دیگر:

  «اگر به همنشینی با علما موفق شوید ثوابش از عبادت هزار سال برتر است».

  «دیدار با علماء ثوابش بیش از هفتاد طواف بیت خداست».

و در رابطه با شناخت علماء (جهت مصاحبت و مذاکره)، امام حسین (ع) فرمودند:

« مِن دَلائلِ العُلَماء اِنتقادُهُ لِحدیثِهِ و عِلمُهُ بِحقائِقِ فُنُونُ النَّظَر»

(بحار الانوار ج ۷۸/ ص ۱۱۹)

« ازدلایل علم علماء، آمادگی داشتن برای نقد سخنش و به حقایق و انواع نظرها علم داشتن است (به بیست و شش دیدگاه موجود در علوم دینی آگاه باشد)»

 

جهت وجاهت یافتن می بایست به مباحثه و مناظره و مذاکره علمی و انس و مصاحبت و دیدار با علماء ، ارزش قائل شد و به سمت این عمل ها قدم برداشت. با رجوع به سنوات گذشته دیده می شود که سنت حدیث خوانی در آن سالها رونق و رواج داشت که بعدها متأسفانه بر اثر جنگ نرم دشمن، بسیار کمرنگ گشت و علایق به سمت دیگر متمایل شد و نشانه ی دیگر هم که فرموده اند برای شناخت عالم، لازمه اش اینست که انسان با دیدن چهره ی عالم به یاد آخرت بیفتد،

اما این میسر و مصاحبت و مذاکره با علما ممکن نیست مگر اینکه انسان عالم همیشه رأی و نظر و داشته ی علمی خود را مورد اتهام قرار داده و به نظرهای مختلف در یک علم آگاهی و واقف باشد که اگر چنین باشد فضای مباحثه و مذاکره با علماء نیز، با درمعرض نقد قرار دادن علم و انتقاد پذیری های آنان و علم علماء به نظرها و دیدگاه ها ایجاد خواهد شد؛که تمامی موارد برشمرده شده از عوامل مهم در وجاهت یافتن انسان از باب امام حسین(ع) می باشد.

 

«اللّهمَّ اجعَلنی عندکَ وجیهاً بالحُسین علیه السّلام فی الدّنیا و الآخِره»

images

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

وَالَّذِينَ يَرْمُونَ أَزْوَاجَهُمْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ شُهَدَاءُ إِلَّا أَنْفُسُهُمْ فَشَهَادَةُ أَحَدِهِمْ أَرْبَعُ شَهَادَاتٍ بِاللَّهِ ۙ إِنَّهُ لَمِنَ الصَّادِقِينَ
Those who accuse their wives and do not have any witnesses except themselves, should swear four times in the name of God, the testimony of each such person being that he is speaking the truth,

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 21
  • بازدید دیروز: 101
  • بازدید هفته: 1,316
  • بازدید ماه: 5,661
  • کل بازدید ها: 842,921
  • کل نوشته‌ها: 931