“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

سلسله الذهب یک سند اما یک دنیا حرف

امام رضا(ع) در حدیث سلسله الذهب فرمود:

«لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ حِصْنِی فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِی أَمِنَ عَذَابِی (قَالَ فَلَمَّا مَرَّتِ الرَّاحِلَهُ نَادَانَا) بِشُرُوطِهَا وَ أَنَا مِنْ شُرُوطِهَا».


داستان از این قرار بود که در جریان دعوت امام رضا (ع) به پذیرش ولایتعهدی از طرف مأمون، مسیر حرکت امام رضا (ع) به گونه‌ای تعیین شده بود که ایشان نتوانند از شهرهای شیعه‌نشین مانند بغداد و قم عبور کنند، در نیشابور هم هرچند تبلیغاتی برای بهره‌مندی مردم از محضر امام رضا (ع) انجام نشده بود؛ با این حال جمعی از اهل علم خود را به کاروان آن حضرت رساندند تا مطلب جدید علمی بیاموزند، چون حضرت در آن دوران بعنوان عالم و یکی از سادات گرامی شمرده شده و از طرف اهل علم اکرام می شد. و هزاران تأسف که ولایت و جانشینی پیامبر، موضوعیتی نداشت، لذا نباید تصور کرد که آن اجتماع مملو از قلم به دستان شیعی بود، بلکه پیرو و شیعه موضوعی غیر اولویت دار در آن مقطع بود.
اما علیرغم جوّ امنیتی و اختناق حکومتی از بابت مسأله ولایت، امام رضا (ع) به شور و اشتیاق آنان جواب مثبت داد و این حدیث معروف را بیان فرمود که خود این حدیث عامل شهرت بیشتر ایشان و تبلیغاتی برای موضوع ولایت در آن دوران شد که هزاران تدبیر از سوی حکومت انجام شده بود که این امر اتفاق نیفتد.
این روایت ظاهراً یک سند و یک جمله اما در باطن خود نکته های مهم اعتقادی نهفته دارد.
در حقیقت امام رضا (ع) با درایت ولایی خویش جمله ای را فرمود که هرچند ظاهراً برای هیچ عقیده ای مشکل ساز نبود، اما بهترین روش و ماندگارترین درس برای علما و مبلغان آن روز و همه دوران های پس از خود گردید.
در اینجا چند نکته از نکات مهم این متن به ظاهر ساده تقدیم می شود:
۱) روش ذکر سلسله وار روایت، خود بیانگر اتصال گوهرها و ارکانهای ایمان به هم می باشد که تداعی کننده این جمله از زیارت جامعه کبیره است:

«کلهم نور واحد»

و امام رضا (ع) با این کار ارتباط خود به رسول خدا (ص) اهل بیت (علیهم السلام) را هم به ظریفترین شکل بیان فرمودند.
۲) این کلام حضرت، خود شیوهٔ بیان امر مهم و نحوه ی تبلیغ در زمان ممنوعیت نشر و انتشار مسأله ولایت است.
  ۳) این جمله ظاهراً بیان یگانگی خداست، اما انتهایش شرط اساسی ورود به جرگه موحدان را بیانگر است که در آن زمان ولایت ختم یافته فرض می شد و هفت امامی ها بر مسند علوم اسلامی بودند و در صدد ادعای مهدویت و غصب حکومت، که این جمله تمام تدابیر و نقشه های شوم آنان علیه تشیع را تخریب و نقش بر آب نمود.
  ۴) این روایت بیانگر ارتباط تنگاتنگ امام رضا (ع) با حضرت ولیعصر(عج) می باشد، چرا که هر کس به امامت امام رضا (ع) معتقد است به امامت امام زمان نیز معتقد می باشد. بعبارتی امام رضا (ع) مرز هفت امامی ها و شیعیان دوازده امامی می باشند.
  ۵) جمله «لا اله الا الله» به خودی خود ارزش و اعتباری ندارد، بلکه آنچه که به فرمان الهی ارزش دهنده به این حصن حصین است، مقام ولایت و خلیفه الهی می باشد که حضرت پیامبر(ص) در خطبه ی غدیریه تا آخرین سلاله این نسل نورانی و مقدس را شمارش فرموده و نام برده اند.
و کلام آخر دراین مجال اینکه، با وجود تدابیر و ترفندهای قوی دشمن، با الگوگیری از حضرت امام رضا (ع) می توان نکته ضعف هایی که دشمنان دارند را شناخت و جهت رسوایی و انجام رسالت، از اینها بهره برد و تهدیدها را به فرصت تبدیل نمود و به قوام دین کمک کرد و یاران و اولیای دین را نصرت بخشید که ولایت و ضرورت قرار گرفتن در نظام ولایی، نیاز اساسی انسان و تنها راه نجات و کمال و رشد او می باشد.

 

index.jpg1

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَرًا ۖ فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ
And rained on them a shower (of Stones). How terrible was the rain (that fell) on those who had been warned!

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 76
  • بازدید دیروز: 114
  • بازدید هفته: 2,110
  • بازدید ماه: 6,736
  • کل بازدید ها: 744,817
  • کل نوشته‌ها: 901