“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

سوژه های شوخی و خنده های مجازی

در محیط پیرامون ما روزانه اتفاقات کم اهمیت و با اهمیت فردی، اجتماعی، سیاسی و… رخ می دهد که هر کدام از آنان در روند و چگونگی زندگی، تاثیراتی گذاشته و شاید مسیر زندگی را هم تغییر دهند. اما گاهاً در گیر و دارهای این اتفاقات، افرادی پیدا شده که به جای نشر حقایق و انتقال تجربیات و نکته های عبرت آموز و آگاهی افزایی ، برخوردی طنزآلود و شوخی گونه با وقایع داشته و  در قالب جوک های مختلف و پر تعداد شروع به گرداندن دست به دست در میان افراد جامعه می شوند. این موضوع به حدی شایع شده که در تمامی موضوعات صدق کرده و چنین وضعیتی در هر مورد پیش آمده از انتخاب رییس جمهور گرفته تا کار و شغل، صبحانه خوردن و روابط در سطح خانواده، دیده می شود. جک ها و پیامک ها و پست هایی حتی با محتواهای زننده و مستهجن، که متاسفانه به اینجا ختم نشده و جواب پس داده های رنگین تر از آن هم، ادامه دهنده ی این شوخی و سخره گرفتن ها می گردد.

این کار در حقیقت نوعی فرار از واقعیت ها و قصورها و کوتاهی ها و انتخاب راه خوش خیالانه و سبکسرانه البته گاهی با خیال کار فرهنگی و انتقادهای سازنده می باشد؛ گاهی درباره جنسیت ها، گاهی درباره قومیت ها، گاهی در مورد سیاست ها حتی به نام مسئولین و گاهی در مورد روابط ها و جای بسی تاسف درباره ی مقدسات هم سوژه هایی به ظاهر خنده آور تولید، و در فضاهای مختلف مجازی نشر و باز نشر می شود.

images

اصولاً بنابه نظریات روانشناسان، خنده هایی از این نوع، حاصل احساس برتری انسان نسبت به آن موضوع می باشد که نتیجه اش در یک نگاه، سخیف جلوه دادن کارها و برنامه ها و اصولی است که درباره ی آنها جوک سازی می شود و در نگاه دیگر نتیجه ی منفی حاصل از آن است که به سراغ شخص آمده و تا بردن به مرحله ی پوچی می کشاند.

اگر با دید حقیقت بین نگاه کرده شود، تمامی این گونه مطالب ، حاصل دوری نویسندگان و خوانندگان و نشردهندگان آنان از حقیقتِ موضوع می باشد که خود را با اینکار، منتقد اجتماعی می نامند و به جای اقدام جهت حل مسائل و برطرف کردن معضل ها، به ساختن سرگرمی ها مشغول می شوند آن هم از نوع مذموم.

فرهنگِ به شوخی گرفتن جریانات واقعی و گاهاً حیاتی فردی و جمعی، فرهنگی گسترده و همه جانبه است، که ناخواسته به فضای خصوصی و عمومی افراد ورود پیدا کرده و غیر قابل اجتناب شده است، که هر چند این کار شاید در تمامی ممالک وجود داشته باشد، اما هیچ گاه به عنوان تحقیر و بی ارزش جلوه دادن و تمسخر، ظهور نمی یابد، بلکه یک آگاهی بخشی و هدف اصلاح گرایانه و دادن دیدی متفاوت به پدیده ها را دنبال می کند، اما در جامعه ی ما کمتر از حد متعارف، این گونه نتایج پیش می آید.

و به همین دلیل است که خنده های مجازی فقط مجازی است و هیچ گونه عقبه ای برای ایجاد انگیزه و عامل محرکی برای تغییر سبک و روش رسیدن به موفقیت در آنها نیست.

حال…

آیا نمی توان کاری کرد؟ آیا وقتش نرسیده اقدامی اساسی و برخوردی جدی با این پدیده داشته باشیم، حتی با صرفنظر کردن از بازنشر و عدم نظر دهی به این جک ها و مطالب و پست ها؟!

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تُحَاجُّونَ فِي إِبْرَاهِيمَ وَمَا أُنْزِلَتِ التَّوْرَاةُ وَالْإِنْجِيلُ إِلَّا مِنْ بَعْدِهِ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ
O people of the Book, why dispute about Abraham? The Torah and the Gospel were sent down after him: Do you not understand?

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 65
  • بازدید دیروز: 93
  • بازدید هفته: 1,081
  • بازدید ماه: 8,888
  • کل بازدید ها: 794,701
  • کل نوشته‌ها: 909