“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

شادی(۱)

تخریب دیوارهای غم
خداوند متعال لبخند را مخصوص انسان آفریده و با طراحی مخصوص آفرینش و مسخر کردن تمامی امکانات دنیا، “شادی” را به انسان هدیه فرموده است و این قدرت و اختیار را به او بخشیده تا با تخریب دیوارهای غم در زندگی به دنیای مطلوب خود دست یابد.

۰٫۴۱۸۱۹۵۰۰۱۲۹۰۳۳۴۳۹۹_Happy-436x490

مسئله شادی مسئله ای است که به اندازه دیگر مباحث و شاید بیشتر از آنها، باید مورد توجه قرار گیرد، چراکه همگان در هر سطحی که هستند در ضرورت این موضوع درک مشترک دارند؛ شادی با مقوله نشاط تفاوت داشته و آنچه از مباحث مختلف جامع و روانشناختی و دینی و غیر دینی بدست می آید، این است که شادی حالتی است که بعد از عمل حاصل می شود اما نشاط در صورت موجودیت، قبل و حین و بعداز انجام فعل میباشد.
تا کنون در رابطه با ابزار شادی و رسیدن به شادی، مباحث مختلفی وجود دارد، و در تعیین مصادیق آن برخوردهای متفاوتی رخ داده است:
یکی شادی را در کنار محبوبش حس می کند
یکی شادی را خوشحال بودن می پندارد
یکی شادی را در غم نداشتن و راحتی در زندگی می بیند
یکی شادی را در سلامت جسم باور دارد
یکی شادی را در موقعیتهای مورد پسند قرارگرفتن می داند
یکی شادی را در گوش کردن به موسیقی حس کرده است
و یکی در مسافرت و خانواده آرام و جشن و شیرینی و خوردن یافته است
و یکی هم شادیش در شاد بودن دیگران خلاصه می شود
شاید کسانی هم باشند که با رنگهای مخصوص احساس شادی کنند و یا با یک بوی خوش نشاط و شادی در آنها اوج گیرد
و هستند کسانی که قرآن و نماز خواندن و رفتن به زیارت یا صله ارحام و دعوت کرن و دعوت شدن به میهمانی، ابزار شادی آنها باشد
بعضیها سهم دیگران را در بوجود آمدن شادی بیشتر میدانند و برخی دیگر اصلا سهمی قائل نیستند
برخی شادی را با خندیدن بروز می دهند و برخی با هیجان و تند تند حرف زدن و یا شوخی و یا انجام بموقع کارها و ظایف بروز می دهند و برخی هم اصلا بروز نمی دهند
خیلی ها این شادی را مشروط به طرف نمودن نیازهای مادی می دانند و برای رسیدن به آن از هیچ راهی فروگزار نمیکنند
و برخی راه وصول به شادی را در پرتو فراغت و تفریح مصطلح ، قابل دسترسی می پندارند
برخی هم می گویند باید همیشه شاد بود و برخی آنرا نسبی می پندارند و ….
و قرائتهای متعدد در این مقوله بسیار مهم، که هر کدام از موارد فوق جای بسی تامل دارد و نیز ممکن است این سوال به ذهن خطور کند که آیا موارد فوق الذکر که ابزاری برای رسیدن به شادی است می باید متناسب با دین باشد و بعبارت دیگر باید در این حوزه هم نگاه دینی باید داشت؟ یا نه محدوده ای برای این موضوع وجود ندارد؟ و چه کسی متکفل این امور است؟ آیا نهادی مربوطه برای ایجاد این امر مهم وجود دارد یا نه؟ که برای رسیدن به پاسخ ها لازم است مفهوم شادی و مدل شادی و ابزار شادی و ثبات شادی در طول زندگی انسان مورد توجه قرار بگیرد و سپس به کدها و مبانی دینی و فرا دینی آن اشاره گردد.
شناخت نمادهای شادی در هر جامعه از اساسی ترین موضوعات می باشد. هر جامعه بر اساس باورهای خود نمادهایی از شادی دارد و در راستای نیاز جامعه به شادی، از آنها استفاده می کند. با این نوع نگاه، نماد شادی فردی و اجتماعی در جوامع مختلف متفاوت خواهد شد و درجامعه اسلامی نیز این تفاوت با رعایت اصول و چهارچوب باورهای دینی باید خود را نشان دهد و شادیها بر پایه این اصول شکل بگیرد، چراکه هر وسیله شادی مورد قبول اسلام نیست چون اسلام شادی پایدار را برای انسان به ارمغان دارد لذا برای ثبات شادی، ارزشهای دینی با ابزار و وسایل و مدلهای شادی باید کاملا مرتبط باشد در غیر اینصورت شادیها بصورت قلقلکی به افراد ارائه خواهد شد که از جهت پایداری هیچ دوامی نداشته و مقطعی و لحظه ای خواهد بود و غم و حزن و یا بی نشاطی جایگاه خود را همچنان حفظ خواهد کرد، چنانچه دندان درد با “قرص مسکن” برطرف نشده و فقط زمان خاصی آرامش را به بیمار می دهد. پس اسلام هم در این رابطه نظر خاصی دارد و در مورد شادی تعریف و مدل و پلنی عقلمند ارائه می دهد که چیستی و چگونگی آن در مطلب بعدی ارائه خواهد شد

 

مطالعه بیشتر

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ
God takes away (gain) from usury, but adds (profit) to charity; and God does not love the ungrateful and sinners.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 62
  • بازدید دیروز: 93
  • بازدید هفته: 1,078
  • بازدید ماه: 8,885
  • کل بازدید ها: 794,698
  • کل نوشته‌ها: 909