“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

شب قدر گذشت از نشئه دنیا

یکی از درخواستهای مهم در شب قدر، درخواست تغییر و تصحیح نگرش به دین و امور دینی است. چرا که عمده عامل و مانع بهره مندی اتمّ و اکمل ما از برنامه ها و مناسبات سفارش شدهٔ دینی، نگاه ناصواب به این برنامه هاست.
روزه ماه رمضان یا شب زنده داری در شبهای این ماه علی الخصوص شب های قدرش که افضل از هزار ماه است، با بینش و نگرش صحیح است که موثر واقع شده و شوق و ذوق انسان را مضاعف کرده و اثرات این برنامه ها را به عینه خواهد دید. و اگر بر دقت و توجه برای فهم و درک شبهای قدر تاکید شده اهمیت ویژه ای است که این ماه مبارک و شبهایش در خود دارند. و ازاینرو است که خداوند فرموده: «الصّوم لی و أنا اُجزی بِه» یعنی «من خودم جزای روزه برای روزه دارهستم».
چون گاها به اشتباه چنین معنا میشود که خدا خود جزای روزه را خواهد داد در حالیکه چنین نیست، خدا همیشه جزا دهنده اعمال و عبادات است، اما در مورد جزای ماه مبارک، وصال و تقرب بخودش را جزا مقرر فرموده است و فلسفه اینکه در جوشن کبیر این دعای باعظمت بعد از هر فرازش “خلصنا من النار” درخواست میشود، همین میباشد.
بعبارتی دوری از خدا و فراق از خداوند متعال همان آتش عذاب است، که خوانندهٔ دعا با توسل به اسمای مقدس الهی خلاصی از آنرا می طلبد.
پس با فقرات دعای وزین جوشن کبیر ضمن معرفت افزایی نسبت بخدا و افزایش ظرفیت وجودی برای این موهبت، دوری از آتش فراق و غربت نیز در پایان هر قسمت، درخواست میگردد.
حال با توجه به عظمت این شبها آیا رواست دار دنیا و مافیها در خواسته ها و دعاها گنجانده شود، یا رسیدن و وصال محبوب، که همانا انسیت و محبت و تواضع به امام معصوم امام مهدی(عج) است که شرط اصلی این تقرب میباشد؟!!!

»استغفار و عذرخواهی از لحظات بی مهدی بودنمان…
»درخواست جبران این کوتاهیها توسط خود خدا…
» و دعا برای فرج آن بزرگوار که نشانگر نهایت محبت و مودت به آن بزرگوار است، در این شبها بهتر است در اولویت قرار گیرد.

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

وَمَنْ خَفَّتْ مَوَازِينُهُ فَأُولَٰئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِي جَهَنَّمَ خَالِدُونَ
But those whose scales are lighter will perish and abide in Hell for ever.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 331
  • بازدید دیروز: 116
  • بازدید هفته: 2,348
  • بازدید ماه: 10,817
  • کل بازدید ها: 778,939
  • کل نوشته‌ها: 906