شوق و رغبت | سحاب اندیشه
“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

شوق و رغبت

هر حرکتی به مقصدی معین اگر با شوق همراه باشد سالک و قاصد را در نهایت شور نگهداشته و این شور تا مقصود او را همراهی خواهد کرد. و این یک مرتبه عالی از معنویت است امام حسین(ع) و ارتباط با این بزرگوار نهایت شور و شوق را برای محبّینش را ایجاد میکند. حتی کربلا و عاشورای حسین نیز چنین بود، بطوریکه یارانش در شب عاشورا از شوق آرام و قرار نداشتند.
اشتیاق و تجربهٔ آن در حرکتها و برنامه ها، و هیجان آن در موفقیت بسیار مهم است.
باید توجه داشت که شور و شوق فقط مربوط به ساحت احساس نیست، بلکه آگاهی و تعهد را هم در خود داراست. لذا شور و شوق داشتن، توان و تعهد می‌طلبد.
اما اینکه این شور و شوق چیست؟ و چه حالتی است باید گفت که:
شور و اشتیاق یعنی “لرزیدن دل” برای:
انجام کاری
یا رفتن به جایی
یا دیدار با کسی
بعبارتی وقتی پای صحبت و کار مورد نظر به میان می آید بخاطر شوق درونی:
سر پا بند نشدن…
برق زدن چشمها…
و روز و ساعت و زمان و مکان را از یاد بردن….
و بالاخره شور و شوق داشتن یعنی خود را وقف کاری کردن و لذت بردن…
شور و شوق متغیری عجیب است که همه چیز را تغییر می‌دهد، لذا هیچ چیز جای آنرا نمیگیرد.
انسان معمار زندگی خود هست. و حضرت اباعبدالله پرشورترین گزینه ای میباشند که هادی انسان در ساختن زندگی پر شور و.نشاط هستند؛ که در صورت انسیّت با آن بزرگوار زندگی بی روح و بی شوق به زندگی پرشور و پرهیاهو تبدیل شده و رشد و کمال در وجود انسان جوانه می زند.
و در حقیقت زندگی برای این عطا شده که با اشتیاق سپری شود نه بی‌انگیزه و باملال.
باید باور اشت که:
شور و شوق، غیرممکن را ممکن می‌سازد…
شور و شوق‌ هر در بسته را بروی انسان می گشاید …
و این شور و شوق ماست که دیگران را هم به حرکت درمی‌آورد….
آیات قرآن از جمله:

«یا أَیُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّکَ کادِحٌ إِلى رَبِّکَ کَدْحاً فَمُلاقِیهِ»
«اى انسان؛ تو بسوى پروردگارت حرکت مى کنى و او را ملاقات خواهى کرد»
« السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُوْلَئکَ الْمُقَرَّبُون »؛
« پیشگامان پیشگامند، آن ها مقرّبانند».

دین نیز در همین راستا فضای مسابقه‌ای بر اثر شوق‌ بنا نهاده،
محبت به امام حسین(ع)، در حقیقت عملی معرفتی بر اساس شوق است.
در حدیثی قدسی، خداوند بندگان مشتاق خود را چنین توصیف می­کند که:
«آنان به غروب آفتاب چنان علاق­مند­ هستند که پرنده به هنگام غروب به آشیانه خود، پس چون شب آنها را فرا گرفت و تاریکی­ها درهم­ آمیخت و بسترها گشوده شد و تخت خواب­ها پهن شدند و هر دوستی با دوست خود خلوت کرد، آنان در پیشگاه من بر قدم­های خویش می­ایستند و صورت­هایشان را به سوی من فرش زمین می­کنند و با کلام من با من به مناجات پردازند و با نعمت­های من، مرا تملق گویند، پس گاهی ناله می­کنند و گاهی گریه و گاهی آه پردرد دارند و گاهی شکایت. …

. نخستین چیزی که من به آنان عطا می­کند سه امر است:
(اول): از نور خودم به دل­های آنها می­اندازم که با آن نور نسبت به من آگاهی یابند همان­گونه که من از آنان آگاهم. (دوم):اگر آسمان­ها و آنچه در آنهاست در میزان اعمال آنان باشد، من آن اعمال را برای آنان اندک می­کنم. (سوم): روی خود را به سوی آنها خواهم کرد؛ پس آنکس که من به او رو کنم، می­داند که چه می­خواهم به او بدهم».
در شب ولادت حضرت اباعبدالله کاری کنیم تا آتش شور و شوق درونمان از محبت و عشق ایشان شعله‌ور شده و تا ظهور فرزند خلفش حضرت مهدی(عج)، همیشه فروزان بماند، چراکه حضرت حجت(ع) یاران با شوق و انگیزه و پر تحرک را طالب است، این زمان را از دست ندهیم زیرا:

إِنَّ لِرَبِّکُمْ فِی أَیَّامِ دَهْرِکُمْ نَفَحَاتٍ أَلَا فَتَعَرَّضُوا لَهَا».

«همانا قطعاً در روزگار شما نسیم­هایی وجود دارد پس هشیار باشید که خود را به آنها عرضه کنید».

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ
Eyes be lowered in submission.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 121
  • بازدید دیروز: 209
  • بازدید هفته: 1,939
  • بازدید ماه: 10,946
  • کل بازدید ها: 759,184
  • کل نوشته‌ها: 904