ظهور منجی، کانون وحدت

شرط و لازمه رسیدن به یک خواسته ی جمعی، اتفاق نظر و وحدت جمعی می باشد، در بین مکاتب اسلامی هم در مورد منجی و ظهور، اتفاق نظری موجود است که می تواند وحدت آفرین شده و زمینه و بسترهای لازم را برای تشکیل حکومت جهانی حضرت مهدی(عج) آماده نماید.


در هر جامعه ای، از اعتقاد مشترک آن جامعه نسبت به مساله مهدویت و ظهور، بعنوان نکته عزیمت و آغاز حرکت بسمت تحقق آن اعتقاد میتوان استفاده نمود؛ مثلا در جامعه شیعی در میان شیعیان و محبین این اعتقاد که آخرین حجت خدا و آخرین جانشین پیامبر(ص) روزی ظهور خواهد کرد و دین محمدی را در جهان حاکم خواهد نمود و ظلم و ستم را از روی زمین خواهد زدود و عدل را خواهد گستراند، بعنوان عقیده مشترک وجود دارد،که با طرف کردن موانعی همچون نفاق و فتنه و مشغله های ذهنی و فکری بخاطر فشارهای روحی روانی از گذران و سختی دوران، میشود این عقیده را به منصه ظهور رساند،تا جامعه شیعی از روزگار غیبت و عقوبت با تمامی سختیها و نیز آزمونهای عظیمش رها شود.
اگر جامعه اسلامی و هر دین و مکتب آسمانی که عقیده به منجی در آن جامعه وجود دارد بر اساس عقایدش تلاشی انجام دهد و در کل، از طرف تمامی مکاتب که بر اساس اتفاق نظرشان بر دو شاخصه اصلی این عقیده که همانا ظلم ستیزی و عدالت طلبی است، وحدت لازم ایجاد شده و اقدام دقیق و هوشمندانه صورت پذیرد، و با دستیابی به این یکپارچگی به مبارزه با موانع ظهور پرداخت شود، بی شک دیری نمی پاید و ظهور منجی آخر الزمان به وقوع پیوسته و این جهان وازده، حاکمیت دولت و حکومت عدالت گستر جهانی را، تجربه خواهد نمود، همان که آرزو و آمال تمامی انبیا و اوصیا و اولیاء در آن محقق خواهد شد. پس ضروریست که در رابطه با عقاید مشترک بی تفاوت نبوده و این اقدامات، از جمعهای کوچک و چند نفره آغاز گردد، که انتظار دست روی دست گذاشتن نیست بلکه حرکت و پویایی در خود دارد که منتظر را همیشه در جهد و تلاش نگهمیدارد و انتظارش را به ظهور حتی در عرصه فردی پیوند میزند.