“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

عید قربان، عید خودفراموشی!!

عید قربان، عید از خود رستن و بخدا پیوستن، عید رهایی از تعلقات و تعیّنات، رهایی از اسارت مال و مقام و منال و مقام و مکنت و قدرت، روز مبارزه با “نفس” دشمن ترین دشمن ها «اعدی عدُوَّک نفسکَ الّتی بینَ جَنبیک»، روز خود فراموشی بعد از خودیابی در عرفه، قربان تمرین اطاعت از امام و نصرت امام در رسیدن به مقام توحیدی، روز استخراج ومنشهای مکنون ابراهیمی و اسماعیلی، روز تثبیت عبودیت و تلاش در بقای نام نیک با تبعیت، روز قربانی شدن در راه امامت و ولایت…
هرچیزی که انسان بوسیله آن مقرب درگاه الهی شود، در معارف، قربان نام دارد«الصَّلاهُ قُربانَ کُلِّ تقی» «نماز وسیله تقرب متقیان است»؛ و با این معنی هر عبادتی به قصد قربت باشد، قربان است و مبارک!
به نسبت موفقیت درتقرّب بخدا، نصرتی بر انسان حاصل می شود که با شیطان درونی و بیرونی مبارزه کرده و عبودیت و انقیاد و اطاعت خود را چون حضرت ابراهیم واسماعیل(علیهما السلام)، به نمایش می گزارد، و باید گفت تمام راهها جز ابراهیمی زیستن بیراهه است که فقط اینگونه زیستن فتح قله تقرب است، اگر در آنروز چاقوی باصلابت ابراهیم(ع) نتوانست گردن با لطافت فرزندش را ببرّد، امّا عبودیت و تقربّش را به اوج رساند و آنچه بر قلب پدر شدنی بود شد، و آنچه بریدنی بود، برید، وصداقت در بندگی در وجود آن دو بزرگوار هویدا گشت. ابراهیم با تسلیم و بندگی خدا خلیل الله شد و اسماعیل با تبعیت و اطاعت از ولی خدا ذبیح الله.
امروز قربان یعنی:
چاقو زیر گلوی حرص و طمع نهادن…
خون بخل ریختن …
ریا را در صحنه رقابت با اخلاص مقهور ساختن…
ابعاد ابراهیمی را در درون کشف کردن…
اطاعت از امام را بر مصلحت خود برگزیدن…
ناصر و خادم امام گشتن…
و پا روی “خود” گذاشتن و ولایی گشتن و خدایی شدن…
«این عید بزرگ بر رهروان مسیر ولایت و امامت مبارک»

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

ذَٰلِكُمْ بِأَنَّهُ إِذَا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ ۖ وَإِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا ۚ فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ
This has come upon you because when God alone was invoked you disbelieved; but when partners were associated with Him, you believed. But judgement belongs to God, the all-high and supreme.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 49
  • بازدید دیروز: 164
  • بازدید هفته: 1,388
  • بازدید ماه: 7,820
  • کل بازدید ها: 787,026
  • کل نوشته‌ها: 907