“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

غوغای خرابه….

ماه صفر ایام حزن و اندوه و اوایل ماه صفر، اوج غم و اندوه اسرای کربلا و ماه شهادت حضرت رقیه(س) میباشد.
و اگر گفته شود ماه صفر هم چون ماه محرم باید عزاداری و مراسمات سوگواری برپاگردد، حرفی بس بجا و مهم است، چراکه عاشورایی در شام بوقوع پیوسته است و جنایتی عظیم از خبیث ترین فرد رخ داده است، لذا برای ابراز عشق و علاقهٔ بیشتر به شهیدهٔ شام، لازمست مراسمات عزاداری بیشتر برپا شود، و بدینوسیله است که احساس همدردی با عزادار اصلی این وقایع هم اتفاق می افتد؛ علی الخصوص که شبهات و تشکیکات متنوعی هم در خصوص مقدسات شیعه در حال اشاعه است و لازم است برای مبارزه با این هجمه هایی که اعتقادات را مورد حمله قرار داده، در ترویج و تعظیم این شعائر، تلاش وافری نمود.
جای تاسف است که دشمن و یزیدیان زمان بهتر از شیعه از اثرات این شعائر آگاهی دارد و میداند که اثرات مجالس عزا و ذکر تا چه حد زیاد است، بنابراین درصدد بی رونق کردن و کاستن عظمت این برنامه ها و از بین بردن زاد و توشه ها است که شیعیان از کانال این مجالس اخذ می نمایند.
نکته قابل توجه اینکه، کربلا سرتا پا اسوه و الگوست، چراکه تحت نظر و مدیریت حضرت اباعبدالله(ع) و پس از عاشورا با نظارت حضرت زینب و امام سجاد (ع) سیرش را ادامه داد.
اسرای کربلا و در رأس آنها حضرت رقیه سلام الله علیها، بزرگترین درس ولایتمداری را به انسانها آموخت، این بانو با غوغای نیمه شب خود در خرابه، نقشه های شوم یزید را عقیم و با ظلم ستیزی و فریاد مظلومانه اش، طبل رسوایی دربارنشینان و کاخ نشینان را بصدا درآورد و آرامش مستانه آنان را به تشویش و اضطراب تبدیل کرد. آن بانو با سخنان کودکانه اما پر از معنای خود، درس ارتباط با امام زمان را به بشریت آموخت. او آموخت که چگونه میتوان هم امام را به نزد خود فراخواند و هم با امام همسفر دائمی شد.
از جمله سخنان این بانو بیان سه آرزوی سوزناک در لحظات ملاقات با سر مقدس بابایش حضرت اباعبدالله (ع) است، حضرت رقیه بعد از مشاهده سر بریده حضرت، زبان به شکایت و روایت اتفاقات بعد از عصر عاشورا تا آن لحظه کرد و سپس و نالان و گریان چنین سر داد:

«یا أبتاهُ، لَیْتنی کُنت لَک الْفِداء»
«پدر جان، کاش من فدای تو می شدم».
«یا أبتاهُ، لَیْتنی کَنت قَبل هذا الْیَومِ عمیاءَ»
«پدر جان، کاش من پیش از این روز کور شده بودم، و تو را به این حال نمی دیدم».
«یا أبتاهُ، لَیْتنی وُسدتُ الثَّری و لا أری شَیبکَ مُخضَّباً بِالدّماء»
«پدر جان، کاش مرا در زیر خاک پنهان کرده بودند و نمی دیدم که محاسن مبارکت به خون خضاب شده باشد».

و این چنین آرزوهایش به واقعیت پیوست و بلافاصله غش کرد و دیگر به هوش نیامد، چون او را حرکت دادند متوجّه شدند که روح شریفش از بدن مفارقت کرده و به خدمت پدر شتافته است.
اما سوالی که مطرح است، چرا آن مخدره عالی مقام در آن صغر سنی چنین آرزوهایی کرد؟
رقیه(س) با این سه آرزو و شهادتش سه درس بزرگ برای منتظران به ارث گذاشت؛
و آن اینکه:
۱_ انسان باید فدایی امام زمانش شود.
۲_ برای چشمانی که بدیدار محبوب منور نشود را آرزوی نابینا شدن کند.
۳_ و در جامعه ای که بمعروف عمل نشود و منکر ستیزی نگردد، مومن منتظر چون رقیه سه ساله باید آرزوی مرگ کند.
و رقیه با شهادتش به این سه آرزو رسید و تا روز قیامت شیعه را مدهوش و متحیر در عشق وشوریدگیش به امام زمانش قرار داد.

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ ۖ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ ۚ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا ۚ فَأُولَٰئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَسَاءَتْ مَصِيرًا
As for those whose souls are taken by the angels (at death) while in a state of unbelief, they will be asked by the angels: "What (state) were you in?" They will answer: "We were oppressed in the land." And the angels will say: "Was not God's earth large enough for you to migrate?" Their abode will be Hell, and what an evil destination!

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 39
  • بازدید دیروز: 492
  • بازدید هفته: 1,500
  • بازدید ماه: 9,068
  • کل بازدید ها: 795,734
  • کل نوشته‌ها: 909