اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

فراموشی غدیر؛ ظلم به طبیعت…

چنانچه از موضوع غدیر و مباحث و آیات و روایات  پیرامون آن برمی آید، فلسفه و علت وقوع غدیر معرفی حجت خدا بر روی زمین و اتمام نعمت و اکمال دین است. و علت همه جانفشانی هایی که در طول تاریخ توسط اولیای الهی صورت گرفته، همه برای تحقق فلسفه این امر مهم است.

اتمام و اکمال دو مقوله ی متفاوت ولی مشروط به هم می باشند. مثالی برای روشن شدن تفاوت این دو واژه اینکه: تمام شدن برای  خانه زمانی بکارگرفته می شود که شرایط لازم برای سکنی گزیدن آن خانه  فراهم شود، اما اکمال یک خانه در سکونت یافتن فرد یا خانواده ای در آن است که هدف از ساختنش بود؛ پس اتمام یعنی فراهم شدن لوازم و امکانات  و اکمال یعنی به هدف رسیدن توسط آن لوازمات، یا به سر منزل مقصود رسیدن.

قطع یقین آنچه تا کنون باعث عدم محقق شدن فلسفه غدیر شده است، فراموشی غدیر و ظلم در حق این واقعه مهم است، ظلم در حق امام، ظلم در حق بشریت، ظلمی که حتی برتمامی جهان خاکی  نیز تاثیر گذاشت، به عبارتی ظلم در حق طبیعت که نگذاشت آسمان و زمین برکات خود را ظاهر سازند، بی توجهی ها و بی مهری هایی که در قبال غدیر در طول سالها شده، خسارت جبران ناپذیری در رشد معنوی انسانها به جای گذاشته است.

دوری از ولایت و یا در مقطعی حذف آن، و دنیا  را بی امام و  با دید  محدود غیر معصومی و زمینی نگریستن، نعمت ها را ضایع کردن  به تمام معنی از آنها بهره نجستن است، حضرت علی(ع) فرمودند:

« لَو أَنَّ الأمـهَ مُنـذُ قُبِـَض رسـول الله (صلی الله علیه وآله) اِتَّبِعُونی وأَطاعونــی، لَأَکَلُوا مِن فَوقِهِم و مِن تَحتِ أرجُلِهِم»

«اگر پس از شهادت رسول خدا (ص) امت از من پیروی و اطاعت می کردند به یقین از بالای سر و زیر پای خود از نعمت خدای متعال بهره مند می شدند». اما  انسان که از تمامیت نعمت برخوردار شد و آنها را در طول رسیدن به کمال مورد نظر بهره نجست، از اثرات اتمام نعمت و اکمال دین در زندگی چیزی نخواهد دید و شاید در گروه کسانی خواهد شد که بانگ  برخواهند آورد:

«ان تَقُولَ نَفسٌ یا حَسْرَتا عَلى ما فَرَّطْتُ فى جَنْبِ اللّه و إِنْ کُنْتُ لَمِنَ السّاخرین» (۵۶/ زمر) (روزى که هر کسى به خود می گوید: وا حسرتا بر من از آن ستم‏ ها که به درگاه خدا روا داشتم، اعتراف می کنم که به راستى از مسخره کنندگان بودم )(۵۶).

اما  آنها که غدیر را پاس داشته و منزلتش را ارج مینهند ، قدم در شاهراه حیات مطلوبی گذاشته و میدانند در بدترین غوغا هم، به مقصد اصلی خواهد رسید.

اما در اینکه چرا با ولایت  اتمام نعمت و اکمال دین میسور شد به این دلیل است که این سیستم ایجاد شده بهترین و بالاترین نعمتی است که می تواند تمام ذخایر و توانائی های انسان را شکفته و در بارور کردن آن بصورت  تمام و کمال ، یاریگر انسان باشد، در حقیقت ولایت متمّ سرمایه های وجودی انسان است و پرورش دهنده ی انسان هایی چون  ابوذرها و مقدادها و عمارها…

پس امروز اگر شخصیت هایی چون سلمان و ابوذر و مقداد نیستند، ظلم در حق ولایت و غدیر است که عامل رکود و پس رفت های غمبار است، انسان  به جای بیرون آمدن از ظلمت ها، سر در لاک غریزه ها کرده و زندگی خود را با معیارهای کوتاه و محدود سنجیده و روحش به کم، راضی و اقناع می شود، زیرا وسعت و امتداد وجودیش را گم کرده و غدیر را که به او بقاء و نهایت می بخشد فراموش کرده است.

اگر غدیر مورد ظلم واقع نگردد و حاکمیت حق  به جای باطل بنشیند، درسایه ی حکوت ولایی، انسان از چنان عظمتی برخوردار خواهد شد و چنان از دنیای حقارت ها خواهد رهید که دیگر این رفاه و آسایش و امنیت نیز او را قانع نکرده بلکه بیشتر از اینها را خواستار خواهد شد که غدیر و فلسفه ی آن چیزی جز این نیست و هرکس خواهان رهایی از اسارت ها و قیودات و زنجیرهای حیات مادیست ، به جز عبور از شاهراه غدیر برایش مسیری گسترده نشده است…

 

 

استفاده شده از جلسات سحاب اندیشه ، مبحث شهود غدیر

image_pdfimage_print

یک دیدگاه برای فراموشی غدیر؛ ظلم به طبیعت… قابل نمایش است.

  • منتظر:

    غدیر جریانی نیست که نسبت به فراموشیش بی تفاوت شد، تاکنون برای فراموش کردن غدیر سرها بریده شده و ظلم کشیها شده، اقدامات و کارهای مهمی که در این راستا انجام میشه،باید از طرف شیعیان و غدیریان خنثی گردد، چه راهکارهایی بنظرتان میرسد همباور محترم؟

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ
And He, He is indeed the ultimate Reality.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 42
  • بازدید دیروز: 102
  • بازدید هفته: 912
  • بازدید ماه: 3,494
  • کل بازدید ها: 837,907
  • کل نوشته‌ها: 930