“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

قحطی توجه

مسئولیت، مفهومی است که افراد جامعه همواره در زندگی فردی و اجتماعی خود با آن سروکار دارند و به لحاظ گستره ی وسیع ارتباطات افراد، مسئولیت های مختلفی در حوزه‌های مختلف ایجاد می شود. در حقیقت به محض اینکه از انسان و رفتارش سخن گفته می‌شود مفهوم مسئولیت نیز برجسته می‌گردد.


حوزه‌های مسئولیت انسان می‌تواند در رابطه با خالق در رابطه با خانواده، جامعه و … تعریف گردد که نسبت به هر کدام وظیفه ی خاصی لحاظ می شود.

 

مسئولیت هر چه باشد و مربوط به هر حوزه ای باشد، توجه و دقت خاص خود را می طلبد، و به دلیل اهمیتش، رشد و کمال انسان نیز در گرو ایفای مسئولیتش می‌باشد، چرا که اهتمام به برخورد مسئولانه نسبت به پدیده‌های پیرامونی، رشد اخلاقی و انسانی را در بر خواهد داشت که این خود، بر تسکین روانی افراد جامعه هم، فوق العاده تأثیرگذار خواهد بود.
باید توجه داشت که بی‌توجهی به مسئولیت، فرد را دچار خودخواهی کرده و موجبات سستی پیوند خویش با دیگر عناصر خواهد شد.
از جمله سطوح این امر مهم در حوزه ی مذهب و دین، مسئولیت و ایفای آن در برنامه‌های فرهنگی و هیئات می باشد، که به جهت جایگاه ویژه و تقدس کار، لازم می‌آید که اهتمام ویژه‌ای هم از طرف مسئولین به عمل آید.

کوتاهی‌ها و بی توجهی های عمیق، در این حوزه ضربه ای غیر قابل جبران به پیکر دین وارد کرده و از کارکردهای اصلی اش کاسته و به تدریج ماهیتش را از دست می دهد. از جمله بی توجهی های شایع در این عرصه ها:
× عدم توجه به تخصص در مسئولیت ها
× عدم توجه به نظم و نظافت
× عدم توجه به اجرای دقیق و‌ منضبط برنامه ها
× عدم توجه به زمان
× عدم توجه به مخاطب
× عدم توجه به اولویت دادن به موضوعات قابل ارائه‌
× عدم‌توجه به داشتن نظافت و نزاهت کادر اجرایی
× عدم توجه به چیدمان های امکاناتی و‌ بنر و بیلبوردهای پیام رسانی به مخاطبین
× عدم توجه به خلق و خلاقیت در برنامه های مختلف
و موارد ریز دیگری که بی توجهی های مسئولین مربوطه، حداقل دو پیامد مهم و مخرب با خود به همراه دارد:
عدم استقبال مردم علی الخصوص جوانان
و بدآموزی هیئتی ها و مذهبی ها و نهادینه شدن برخی خصوصیات منفی و معروف شدن قشر هیئتی ها به چند ویژگی منفی.
که امیدست در این زمینه ها، بیش از پیش دقت و توجه مبذول گردد، چرا که انتظار می‌رود آمادگی مردم برای ظهور توسط این گروه ها انجام گیرد.

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

لَا يَسْتَوِي أَصْحَابُ النَّارِ وَأَصْحَابُ الْجَنَّةِ ۚ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَائِزُونَ
Alike are not the inmates of Hell and the residents of Paradise. The men of Paradise will be felicitous.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 63
  • بازدید دیروز: 129
  • بازدید هفته: 1,379
  • بازدید ماه: 5,901
  • کل بازدید ها: 749,082
  • کل نوشته‌ها: 903