قدرت مویرگی ولایتمداری… | سحاب اندیشه
“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

قدرت مویرگی ولایتمداری…

متاسفانه بدنبال برخی برنامه هایی که در راه دین و اشاعه فرهنگ مهدوی و جلب توجهات حضرت حجت برگزار می شود شرایطی از درون و برون بوجود می آید که گویا همه امکانات دست در دست هم داده و قصد تخریب روحیه انسان را دارند. ولی در حقیقت این شرایط و سردرگمیها و لحظات آشفتگی وانتقادها و افکار مخالف و تهدیدها نعمتی است که اگر غفلت نباشد همگی تبدیل به فرصتی برای قرار گرفتن بیش از پیش در مسیر صحیح زندگی ولایی خواهد بود. اما نباید این نکته را هم فراموش کرد که عدم تعریف برنامه ای کارآمد با اولویت زمانی، نیز عاملی مهم برای افتادن در شرایطی این چنینی است که موجب می شود انسان عملاً و ناخودآگاه عمله ی صاحبان برنامه شود که برای لحظه ها و آنات بشر و تطمیع و تغفیل او برنامه ای ریز دارند و همّ و غمّشان تخریب روحیه پرنشاط و با ذوق آنهاست.
قبل از پرداخت به هر بحث و مقوله ای باید گفت اگر انسان شناخت صحیحی نسبت بخود و آفریدگار خود داشته باشد و از فلسفه آمدن به دنیا و و سکونت در آن و سپس رفتنش مطلع باشد باید این سوال را بکند که چرا حق طبیعی بندگی و انتفاع از جانشین خدا راکه خدا بر انسان قائل شده را ندارد و آنگونه که باید به سر منزل مقصود نمیرسد و درعین داشتن دغدغه دینی و علاقه وشرکت درفعالیت دینی و مذهبی و امر تبلیغ، بعضاً مجموعه مملکتش در قلمرو حکومت احساس و منیّت و غریزه و عادت وریا و توهمات و کینه ها و حسادتها اسیر می شود؟ آیا مشکل در زمان و شبهه و هجمه ها و قدرت دشمن است یا در نقاط ضعف و زبونی و خلاء و وابستگیها و بی برنامگی و مدیریت در برنامه ها؟ واصلاً چرا در خلوت و جلوت زندگی مستمراً جایی برای بندگی وسرپرستی امام زمان(عج) باز نیست؟
عدم ریشه یابی وقایع، عملها و عکس العملها وعلت یابی اتفاقاتی که موجب رکود می شود چه در حوزه های فردی وچه جمعی، باعث می شود انسان در محیط و مسائل پیرامونی خود توجه نکرده و وقایع و پیش آمدها را در هر شکل و مدل بپذیرد و حتی نوع رفتار و روش و منش خود را مناسب بداند. از همین روست که در برخی برنامه ها و فعالیتهای دینی، بجای نشر زندگی ولایی با قدرت مویرگی ولایتمداری، خواه وناخواه شیاطین و حکام فرعونی وجود، سربرآورده و درراه خدمت در مسیر دین، بجای افزایش یار و یاوربرای ولیّ زمان و رشد و هم افزایی، نتیجه ای عکس گرفته می شود و بجای وسعت بخشیدن به قلمرو امامت امام، متاسفانه رگ حیاتی امام بریده می شود؛ چشم به کاتب داشتن در خدمتها و فعالیتها و مستندسازی خدمات و ثبت و باز کردن حساب روی آنها، عدم انتقاد پذیری، از جمله مواردی است که اگر انسان متوجه وجود این روحیات و نتایج حاصل از آن در خود نباشد فرصت رشد و رویش را بهنگام مهیا بودن امکانات، از انسان می گیرد و چیزی جز ساعاتی به ولیّ زمان مشغول شدن و دلخوشی چند روزه نخواهد داشت و سرانجام نوعی بی نظمی و بی هدفی و تقابلهای ظاهری و باطنی در تخریب روحیه انسان همت خواهند نمود. وامروز وظیفه در راه تبلیغ دین و فراهم نمودن شرایط ظهور آیا به غیر از تعریف برنامه های اولویت دار و دقت در برنامه ریزی و نوع فعالیت و خدمت است؟ آیا با کار و فعالیت در فرصتهای فراغت این مسئولیت خطیر به منصه ظهور خواهد رسید و آیا با این بینش رضایت حضرت ولیعصر (عج) جلب خواهد شد؟

image_pdfimage_print

بازگشت به ابتدا

یک آیه تصادفی

وَلَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ
There is life and cheer for you as you drive them home in the evening, and lead them out in the morning to graze.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 23
  • بازدید دیروز: 195
  • بازدید هفته: 1,446
  • بازدید ماه: 10,770
  • کل بازدید ها: 759,486
  • کل نوشته‌ها: 904