“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

معمای اجتماع قلوب !!!

ضرورت دارد صحبت از عنصری باشد که با وجود اهمیت ثابت شده اش ، هم اکنون در سطح بسیار نازلی قرار گرفته و جامعه را به وضع اسف بار مبتلا کرده است.و در اثر تاراج شدن این عنصر ، معیار ها دگرگون شده و ارزشها وارونه گشته و بنیانهای اندیشه و عمل سست گردیده است و انسانها به بلا و امتحانی بزرگ و سخت گرفتار آمده اند.
آری عنصر مهم اجتماع در وفای به عهد که اکنون جامعه فاقد آن است و امتحان و بلای غیبت ولیعصر (عج)و تأخیر در ظهور که در اثر فقدان این امر مهم قطب عالم و خلیفه ی خدا زندانی و محصور غیبت گردیده است؛ زندانی که خوف ، غربت ، اضطرار ، استضعاف به همراه دارد و اگر تغییر اساسی و حرکت به سوی تحقق این امر صورت نگیرد ، این وضع هم چنان ادامه داشته و روزگار از این هم اسف بارتر خواهد بود. «ان الله لا یغیر بقوم حتی یغیر ما بانفسهم » با عنایت به توقیع شریف حضرت حجت (عجل الله تعالی فرجه) به جناب شیخ مفید با مضمون «ولو أن أشياعنا وفقهم الله لطاعته على اجتماع من القلوب في الوفاء بالعهد عليهم لما تأخر عنهم اليمن بلقائنا ولتعجلت لهم السعادة بمشاهدتنا على حق المعرفة …» «..اگر شیعیان ما که خداوند آنهارا به طاعت و بندگی خویش موفق بدارد ، در وفا به عهد و پیمان الهی اتفاق و اتحاد می داشتند ، سعادت دیدار ما برایشان به تأخیر نمی افتد و سعادت مشاهده ما به تعجیل می افتد برایشان ،آن هم بر اساس معرفت واقعی …»
این مسئله روشن می شود که علت اصلی تأخیر در ظهور عدم اجتماع قلوب در وفای به عهد است ، نه عدم جمع شدن 313 نفر ؛ لذا باید ریشه ی اصلی این مشکل را در عنصر “وفا” جستجو کرد.
در انتظار روی آوردن به حضرت آن هم بصورت جمعی ، امری اجتناب ناپذیر است، اما چگونه این جمع به شکل معین وفا دار به امام باشند جای تأمل دارد.نگاهی به جریان عاشورا و الگو گرفتن از عاشوائیان در وفا لازمه ی تحقق این امر است؛ چرا که وفای به عهد عاشورائیان تجلی عشق آنان به ساحت مقدس ابا عبدالله (علیه السلام) بود.رسیدن وفای آنان به سر حد عشق ،رمز ماندگاری عاشوراست.عشق بود که آنها را از هر تعلقی کَند و متوجه یک قبله ساخت، عشق آسمانی آنان گل رضایت را بر لبان مبارک حضرت اباعبدلله نشاند و آنگاه آسمانیشان کرد.
به جراُت می توان گفت عشق آسمانی حلقه ی گمشده ی 313 نفری است که آگر آنها بیابند بلندترین قلّه های ایثار را در نور دیده و منِ خود را فانی در وجود مولا خواهند نمود و اجتماع در چنین عشقی غیبت شکن و ظهور ساز است و این عشق در گرد اعدام منیّتها ، دفن تعصبها، سنگسار نمودن مطالبات سطحی از دنیا و مافیها است.
پس نتیجه غیر از این است که مراد از وفا، عشق است و وقف وجود در راه وصال به معشوق و تعهد خود معشوق ؟!
چنانکه در زیارت آل یاسین می خوانیم:« السلام علیک یا میثاق الله الذی اخذه و وکده »
امام عهد خداست که طالبان آن باید اجتماع در عشقِ به آن وجود داشته باشند.

آیا اجتماع قلوب در وفا غیر غیر از دلدادگی به امام در یک مدل واحد است؟
آیا اجتماع قلوب در وفا غیر از خدمت به امام باتدبیری واحد است؟
آیا اجتماع قلوب در وفا غیر از اشتراک نظر در ارزشها و خواسته های مورد نظر امام است؟
آیا اجتماع قلوب در وفا غیر از سنت تعمیم تعهد در زندگی و نابودی اضداد در زندگی است؟
آیا اجتماع قلوب در وفا غیر از ابطال باطل و احقاق حق با نظر امام است؟
آیا اجتماع قلوب در وفا غیر از اجتماع رأی بر استراحت روی رکاب و پایه رکاب بودن دائمی است؟

اجتماع قلوب با سلیقه های متفاوت و عملکرد های مختلف ، چون تشکیل خیمه ای است که دیرک ندارد و با نخستین طوفان برچیده شده و نابود می گردد.
این عشق شاید با نوعی راز باوری همراه باشد.اما از آنجا که شکل ثابتی می طلبد از طریق رعایت آداب آن به سر منزل مقصود می توان رسید.
ضرورت حرکت جمعی بر پایه ی عشق ، خواهان تدوین منشوری واحد است ، که عمل به این منشور واحد، لغزشها و فاصله ها را کاسته و روح جمعی را برای رسیدن به عشق آسمانی تقویت می کند.

image_pdfimage_print

2 دیدگاه درباره معمای اجتماع قلوب !!! قابل نمایش است.

  • ف.س:

    با سلام وتشکر از مطلب زیبایتان
    امید است همت گماشته وزمینه های ظهور حضرت را فراهم آوریم ودر عهد وپیمان خویش به خصوصی درعهد پیمان های الهی وفادار باشیم.
    اللهم عجل لولیک الفرج.

  • بیقرار:

    سلام-امروز خیلی به امام زمان دلم سوخت – اونقدر سر گرم مادیات شدم که هر روز 10 بار چک هامو نگاه میکنم حساب کتاب میکنم ولی تو دعای ندبه که یک ساعت طول نمیکشه 100 بار خمیازه میکنم –
    ایا واقعا من عاشقم؟محبم؟بیقرارم؟خودم که میگم دروغگوئی بیش نیستم!!!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَنْ تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ كِتَابًا مُؤَجَّلًا ۗ وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَنْ يُرِدْ ثَوَابَ الْآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا ۚ وَسَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ
No one can die before his appointed term except in accordance with the law of God. And to him who desires a reward in this world, We shall give it; and to him who desires a reward in the life to come, We shall do that. We shall certainly reward those who are grateful.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 61
  • بازدید دیروز: 164
  • بازدید هفته: 1,400
  • بازدید ماه: 7,832
  • کل بازدید ها: 787,038
  • کل نوشته‌ها: 907