گناهی که بخشیده نخواهد شد...

هر عملی خلافی که انسان در اثر وساوس شیطانی و نفسانی مرتکب گردد گناه محسوب شده و اثرات و تبعات آن بصورت فردی و اجتماعی بروز و ظهور خواهد نمود. تعابیر مختلفی برای گناه در قرآن بیان شده است، از جمله: اِثْم، ذنب، حَوْب، حِنثْ، جُرْم، لَمَمَ، وِزر، شرّ، فجور، فسق، فساد، سیّئه، خطیئه، منکر، معصیت، فاحشه، حرام، خبث ، که به هر تعبیری زیانبار و مهلکند و سزاوار است انسان چنانچه خواسته و ناخواسته مرتکب آن شد از اینکه دشمنى چون شیطان یا نفس بر او غلبه یافته غمگین و پشیمان باشد و از آن توبه و بازگشت نماید. خداوند در یک جا از قرآن از قول گناهکاران می فرماید:

«… َ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغيرَةً وَ لا كَبيرَةً إِلاَّ أَحْصاها» «می گویند:ای وای بر ما! این چه نامه ای است که هیچ(کار)کوچک و بزرگی را فرو نگذاشته، جز این که همه را به حساب آورده است».

شاگرد با معرفت فضیل ابن عیاض بصورت کافر از دنیا رفت و معمایی شد برای فضیل، تا شبی او را در خواب در حال عذاب دید و علت را جویا شد. گفت من مبتلا به سه گناه ریز و درشت و ظاهر و پنهان بودم، به مردم حسادت داشتم و دوبهم زنی میکردم و هرسال یکبار شراب می نوشیدم. که اگر توبه میکردم این چنین نمی شد.
در کتاب شریف اصول کافى از امام صادق (ع) روایت شده است:

هیچ گناهى با اصرار صغیره نیست، و هیچ گناهى با استغفار کبیره نیست. و مى‏فرماید: نه به خدا قسم، خدا هیچ طاعتى را در حال اصرار بر یکى از گناهان نمى‏ پذیرد .

نکته قابل توجه اینکه آبی که بطور مستمر بر روی سنگی چکه کند، بالأخره تاثیر خود را بروی سنگی که سفت و سخت است و ظاهری نفوذ ناپذیر دارد، خواهد گذاشت، به همین دلیل پیامبر اکرم (ص) فرمود:

«بهترین عمل‏ها با دوام‏ترین اعمال است اگرچه کم باشد».

و روشن است که عکس این کلام نیز صادق است و اصراردر گناه و تکرار آن، هم تاثیرگزار می باشد. در روایتی چنین آمده که:

«مؤمن گناه خود را چون کوهى بالاى سر خود مى‏بیند و هراس آن دارد که بر رویش سقوط کند، ولى منافق گناه خود را چون پشه‏اى مى‏بیند که بر دماغش نشسته و آن را فرارى داده است».

پس روشن است که بزرگ دانستن گناه نوعی نفرت و ناخشنودى از گناه را در قلب انسان ایجاد مىکند، و همین حالت است که از ارتکاب مجدد بازمیدارد اما وقتى گناه تحقیر شود و بی اهمیت جلوه داده شود تاریکی قلب را فراگرفته و درحقیقت گنهکار یکنوع انس و الفتى با آن برقرار می کند که نمی تواند آنرا ترک نماید.امام صادق (ع)میفرمایند:حضرت رسول(ص) فرمودند:

«از گناهان تحقیر شده پرهیز کنید که آنها هرگز بخشیده نمى ‏شوند. عرض کردند: گناهان تحقیر شده چه گناهانى هستند؟ فرمود: گناهى که صاحبش بعد از ارتکاب بگوید: خوشا به حالم اگر غیر از این گناهى نداشته باشم».

چنانچه بیان شد هر گناهی آثار خود را بهمراه دارد و بطور کلی ، عدم افزایش معرفت، عدم استجابت دعا، عدم آرامش و آسایش، عامل تغییر نعمتها از آثار اصلی گناهان هستند که هرکدام در مرحله ای دیگر آسیبهای زیانبار دیگر را بر انسان وارد کرده و بالاخره موجب بدبختی وی در دنیا و عقبی خواهد شد.