یادی از خاطره ها | سحاب اندیشه
“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

یادی از خاطره ها

عجیب است این روزگار عمر چه زود میگذرد؛ در گذشته های نه چندان دور ماه شعبان که میرسید جشن نیمه شعبان تولد حضرت مهدی(عج) اذهان و قلوب و ارواح و اجساد را طوفانی میکرد وپرستوی عشق امام مهدی(ع) در دل شوریدگان بیشتر آشیان میکرد و آتش ارادت آن امام در جان دلدادگان زبانه می کشید وقلبهای گداخته از شوق حضرت مهدی آرام نمی نشست، و لذا شوریدگان حضرتش زندگی روز مره خود را رها کرده و با شور و شوق فراوان خود را مهیای تعظیم جشن نیمه شعبان مینمودند وبا کنار گذاردن پول و وقت با شوق فراوان دور هم جمع شده و به برنامه ریزی برای برگزاری جشن میپرداختند.
حال عجیبی بود سر دربها وکوچه ها با چراغ وکاغذهای رنگارنگ آذین بندی می شد. یکی با اشک شوق از نردبان بالا میرفت ودیگری با زمزمه یا مهدی پای نردبان را نگه میداشت و سومی با شور فراوان به شخص بالای نردبان میگفت این طرف و آنطرف وصل کن تا زیباتر شود.
و شوریدهٔ دیگر به فکر تهیه شیرینی ومیوه جشن بود و آن بزرگترها از حیت سنی و سرپرستان خانواده ها با شور فراوان جلسه تشکیل داده و
یکی میگفت فرشهای جشن را من ازخانه میاورم، دیگری میگفت ظروف وسینی های جشن مال من، و آن دیگری میگفت چای وقند از من… و زنان و کدبانوهای خانه نیز با شوق واشک در چشم چادر خدمت در کمر محکم ومسولیت پخت وپز غذای جشن را عهده دار میشدند. عجب حالی بود از اول شعبان رفت وآمد همسایه ها به خانه های همدیگر برای پاسداشت نیمه شعبان افزایش مییافت وکوی وبرزن جلوه مهدوی پیدا میکرد وجشن های کاملا صحیح واصیل اجرا میشد. حال وهوای محرمی ولی با جلوهٔ شاد، تمامی فضاهای خلوت وجلوت را پرمیکرد. آری شور مهدوی در شعبان همچون سوز و سوگ حسینی در محرم، خانه های شیعیان را فرا میگرفت وبه جهانیان اعلام میکرد که شیعه همواره با دو بال سرخ حسینی وسبز مهدوی پرواز میکند وعقابوار دشمنان تشیع را در چنگال قدرت خود گرفته ونابود میکند.
حال با فرارسیدن ماه شعبان، فصل رویش یک بال این عقاب تیز تک تشیع ما را بخود میخواند، برای تقویتش چه کنیم؟

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

لِيَوْمِ الْفَصْلِ
The Day of Judgement.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 121
  • بازدید دیروز: 209
  • بازدید هفته: 1,939
  • بازدید ماه: 10,946
  • کل بازدید ها: 759,184
  • کل نوشته‌ها: 904