“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

یک رسم تولد نوزاد

در آستانه نیمه شعبان سالروز ولادت مهدی موعود قرار گرفته ایم، مثل فردا جمعه ای درطلوع فجر سال ۲۵۵ هجری قمری، نوزادی در سامرا ازدودمان عسگری بدنیا میاید و جهان را با تولدش دگرگون میسازد.
از همین حال در سفر روحانی به سامرا رفته و در خانه عسگری منتظر بمانیم و در فکر آداب تولد خود را غرق و اندیشه کنیم.
که رسم است معمولا وقتی فرزندی بدنیا میاید او رابدست خویشان آشنایان داده هر کدام به فراخور حال خود کادو وهدیه ای بعنوان چشم روشنی به او میدهند، وطبعا هر که بیشتر انتظار ولادت آن مولود را داشته هدایای ارزشمندتری میدهد، وهرچه میلاد مولود از اهمیت بیشتری برخوردار باشد میزان هدایا وچشم روشنی ها بالاتر میرود و به اندازه میزان قرابت ومحبت با نوزاد ووالدین او هدایا تعریف میشوند.
حال قراره این نوزاد فردا جمعه در دستان آغوش ما هم قرار بگیرد، وما هم چشم روشنی بدهیم چه خواهیم داد؟
آیا امام دوازدهم که بدنیا میاید مثل برادر مهربان من است یا مثل خواهر رئوف؟
و آیا پدر شفیق یا مثل مادر به طفل صغیر است؟
یا دوست همراز و شریک با وفا است؟
آیا مثل عمو وعمه ودایی وخاله و پدر ومادر بزرگ و…… است؟
پس حال لازم است تا روز موعود نوع ارتباط خود با مولود نیمه شعبان را تعریف کنیم و اگر تا بحال در این وادی نبودبم بهترین فرصت است تا با این خانواده جود وکرامت ارتباط حاصل کرده نسبت و سبب خود را با این خانواده را ایجاد کنیم وبعد با احراز این رابطه هدایای خود را آماده کنیم.
آیا میخواهیم هدیه مالی یا قلمی یا قدمی یا زمنی بعنوان چشم روشنی به مولود نیمه شعبان بدهیم و باید در این هدیه سرعت وسبقت داشته باشیم؟
چرا که موظف به مودت به اهل بیت پیامبر (ص) هستیم، که به معنی محبت افزونتر واظهار آن به انواع گوناگون است واین اجر رسالت هم به نفع ماست وراهی بسوی خداست.
پس تا مولود متولد نشده هدایای خود را آماده کنیم.

image_pdfimage_print

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

یک آیه تصادفی

قَالُوا إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ
They answered: "We have (in any case) to go back to our Lord.

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 76
  • بازدید دیروز: 114
  • بازدید هفته: 2,110
  • بازدید ماه: 6,736
  • کل بازدید ها: 744,817
  • کل نوشته‌ها: 901