“من برای اصلاح دین جدم و احیای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم” این صدا چقدر آشناست. انگار که سالهای سال است هر شب و روز در گوشم زمزمه می شود و گویی که خوب صاحبش را می شناسم. دوباره گوش کن. صدا نزدیک تر می شود. دقت کن ببین می شناسی صدا از کیست؟ “اگر دین جدم پیامبر(ص) جز با كشته شدن من استوار نمیشود، پس ای شمشیرها مرا دریابید” نمی دانم. صدا برایم آشناست اما این حرفها را نمی فهمم. نمی شناسم این حرفها از کیست! الله اکبر! برادر این صدای حسین(ع) است!
هان! اي مردمان! علي را برتر بدانيد، که او برترين انسان از زن و مرد بعد از من است…. هرکه با او بستيزد و بر ولايتش گردن ننهد نفرين و خشم من بر او باد. (خطبه ي غديريه)
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: از جمله تواضع و فروتنى، سلام کردن بر هر کسى است که بر او مىگذرى، و نشستن در پایین مجلس است.
امام حسين عليه السلام : مَن أَحجَمَ عَنِ الرَّىِ وَعَيِيَت بِهِ الحِيَلُ كانَ الرِّفقَ مِفتاحُهُ؛ هر كس فكرش به جايى نرسد و راه تدبير بر او بسته شود، كليدش مداراست. بحارالأنوار، ج75، ص128
امام صادق علیه السلام: اَفضَلُ العِبادةُ اِدمانُ التَّفکُّرفی اللهِ و فی قُدرَتهِ؛ برترین عبادت مداومت نمودن بر تفکر درباره خداوند و قدرت اوست. الکافی،ج2،ص55
قالَ الإمامُ أبوالحسن علىّ النقی الهادی (علیه السلام) :لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إلَیْهِ، فَإنَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ. از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى، صمیّمیت و محبّت مجوى. همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى، نصیحت و موعظه طلب نکن، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.بحار الأنوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، أعلام الدّین: ص ۳۱۲، س ۱۴٫
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری(ع) می فرمایند: خشم و غضب، کلید هر گونه شرّ و بدى است.
امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) فرمودند: «إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، وَ لا ناسينَ لِذِكْرِكُمْ، وَ لَوْ لا ذلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اللاَّْواهُ، وَ اصْطَلَمَكُمُ الاَْعْداءُ. فَاتَّقُوا اللّهَ جَلَّ جَلالُهُ وَ ظاهِرُونا.» «ما در رعايت حال شما كوتاهى نمی كنيم و ياد شما را ازخاطر نبرده ايم ، كه اگر جز اين بود گرفتارى ها به شما روى مى آورد و دشمنان، شما را ريشه كن مى كردند . از خدا بترسيد و ما را پشتيبانى كنيد».
امام علی علیه السلام: العِلمُ وَراثَهٌ کَریمَهٌ ، وَ الادابُ حُلَلٌ مُجَدَّدَهٌ ، وَ الفِکرُ مِرآهٌ صافِیَهٌ؛ علم میراث گرانبهائی است و ادب لباس فاخر و زینتی است و فکر آئینه ای است صاف. نهج البلاغه،ص469
امام جواد(ع): بدان که از ديد خداوند پنهان نيستي پس بنگر که چگونه هستي!
امام صادق علیه السلام: فِکرَةُ ساعَةٍ خَیرٌ مِن عِبادَةِ اَلفِ سَنَةٍ؛ یک ساعت اندیشیدن در خیر و صلاح از هزار سال عبادت بهتر است.
پيامبر صلى ‏الله ‏عليه ‏و ‏آله : اَوصانى رَبّى بِسَبعٍ: اَوصانى بِالاِْخلاصِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانيَةِ وَ اَن اَعْفُوَ عَمَّن ظَلَمَنى و اُعْطىَ مَن حَرَمَنى و اَصِلَ مَنْ قَطَعَنى و اَن يَكونَ صَمْتى فِكْرا وَ نَظَرى عِبَرا؛ پروردگارم هفت چيز را به من سفارش فرمود: اخلاص در نهان و آشكار، گذشت از كسى كه به من ظلم نموده، بخشش به كسى كه مرا محروم كرده، رابطه با كسى كه با من قطع رابطه كرده، و سكوتم همراه با تفكّر و نگاهم براى عبرت باشد. كنزالفوائد،ج2،ص11
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج
امام حسن عسکری علیه السلام: لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ؛ عبادت کردن به زیادی روزه و نماز نیست، بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است. تحف العقول، ص442
اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

علی

خداحافظ ای کوفه ای شهر غم که درکام من کرده ای زهر غم خداحافظ ای سجده گاه علی که چشم تو مانده براه علی خداحافظ ای نخلها،چاه ها دگرنشنوی ازعلی اه ها خدا حافظ اي روزها، روزه ها دعاها، مناجاتها، سوزها خداحافظ ای کوچه های خموش نیارد علی نان و خرما به دوش خداحافظ ای نان خشک و نمک خداحافظ ای ماجرای فدک خداحافظ ای بیت الاحزان او خداحافظ ای قبر پنهان او خداحافظ ای بی وفادوستان خداحافظ ای آتش و ریسمان خداحافظ ای کوچه پرزدود خداحافظ ای داغ یاس کبود خداحافظ ای انتظاراجل خداحافظ ای زانوی دربغل خداحافظ ای خشم لب دوخته خداحافظ ای خانه سوخته خداحافظ ای چشم حلقه به در یتیم دوباره شده بی پدر خداحافظ ای پرطنین ماذنه که دلسنگ زشتی شکست آینه بگو تیر مرغ شباهنگ خورد دل شیشه اش از همه سنگ خورد بگو این حقیقت به اهل مجاز نماز است از من نه من از نماز به خون گو به مسجد رخم تر کنند نماز مرا بلکه باور کنند به حمدی که من از دولب رانده ام به حمد همه فاتحه خوانده ام بگو جز غم جهل مردم نخورد بگو در همه عمر گندم نخورد کسی را چون من دهر تنها نکرد زدم هم دری را یکی وا نکرد ندیده در ایام چشم سحر ز خورشید چشمم سحر خیز تر غم و دردم امشب به پایان رسید به زهرا بگویید مهمان رسیدپ خداحافظ ای بوریا نان جو کهن جامه و وصله نو به نو خداحافظ ای سجده گاه علی که مانده نگاهت به راه علی خداحافظ ای نخل ها ، چاه ها دگر نشنوید از علی آه ها خداحافظ ای کوفه، ای شهر غم که در کام من در تو شد زهر غم رساندی تو ای کوفه جان بر لبم مدارا کن ای کوفه با زینبم میالا به نام خود این ننگ را بگیر از کف کوفیان سنگ را خدا حق ز حق ناسپاسان گرفت علی از علی ناشناسان گرفت الا کوفه کو یوسف مصطفی چه کردی علی را تو ای بی وفا به شامم فلک آفتابی نداد سلام علی کس جوابی نداد خداحافظی کرده ام با همه که چشم انتظارم بود فاطمه خدایا زکارم گره واشده خدایا دلم تنگ زهراشده غم و دردم آخر به پایان رسید به زهرابگویید مهمان رسید یقین دوخته چشم زهرا به من نشان می دهد محسنم رابه من نشان تا دهم فرق بشکسته را نشانم دهد بازوی خسته را بیا ای غروب سعادت بیا نجات علی(ع) ای شهادت بیا

بازگشت به ابتدا

یک آیه تصادفی

أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْمَاءَ إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَامُهُمْ وَأَنْفُسُهُمْ ۖ أَفَلَا يُبْصِرُونَ
Do they not see that We drive the rain towards a land that is dry, then grow grain from it which their cattle and they themselves eat? Will they not see even then?

Alternative content

بایگانی

آمــار

  • کاربران حاضر: 1
  • بازدید امروز: 120
  • بازدید دیروز: 169
  • بازدید هفته: 2,063
  • بازدید ماه: 6,445
  • کل بازدید ها: 737,804
  • کل نوشته‌ها: 898