سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

ابولفضل(ع) تنها مصداق ولایتمداری…

image_pdfimage_print

در بیت وحی و ولایت قدم به جهان گزارد و سی و چهار سال عمر پر از فضلش را در محضر سه امام معصوم (ع) سپری کرد،از یک سو زورق ­نشین دریای معارف و با فراست و با دقت و تیزبین در اخذ حقایق ولایت بود و چنین روحش تقویت و پرورده گشت و از سوی دیگر نیز با کار کشاورزی و ورزش رزمی شمشیر زنی و تیراندازی جسمش را ورزیده ساخته بود.

و همین ابوالفضل (ع) با جسم و روح آماده و پرورش یافته، معلم و پاسخگوی مشتاقان درس های دینی بود و زمانی را هم به کمک تهیدستان می شتافت.

فضل در دریای زندگی ابوالفضل (ع) موج می زند، خاصه زمانیکه همراز و همراه مولایش امام حسن(ع) در دوران بی وفایی امت بود، باب الحوائج شیعیان از آن دوران گشت و مطیع بی چون و چرای برادر در زمان ظلم به ساحت مقدسش او را «عبد مطیع» ساخت و امام صادق(ع) در آغاز زیارت­نامه ی ایشان چنین  می ­فرماید:

«سلام بر تو ای بنده ی نیکوکار و فرمانبر خدا و پیامبر خدا و مطیع امیرالمؤمنین(ع) و حسن(ع) و حسین(ع)»

ادبش زبانزد خاص و عام بود، و در نهایت فروتنی محضر مولایش بر دو زانوی ادب می نشست

«کانَ کَالعَبدِ الذلیل بَینَ یدَیِ الوَلیِّ الجلیل»

و نکته ای که بیشتر از همه باید مورد توجه و مداقه منتظران باشد «ظهر الوِلایَه» و «حامِی الوِلایَه» بودن ایشان است که از ویژگی بارز ولایتمداری آن بزرگوار به شمار می آید، که اگر کمی روی این القاب تأمل گردد، روشن می شود که درسایه ی اولویت قرار دادن امر مهم ولایت در زندگیشان به این القاب معروف گشته است. یعنی اولی و برتر قراردادن ولایت در انتخابها، رفت و شدها و سخنها و سکوتها، برخوردها و موضعها و خلاصه در هر برنامه از زندگی.

که با این خصوصیات عمل به آیه «النبی اولی بالمومنین من انفسهم» و تلاش و هزینه کردن در تحقق آرمانهای ولایت در سراسر زندگی ابوالفضل(ع)، کاملاً مشهود است و نام و آوازه اش فقط و فقط از همین مسیر می باشد.

دو چشم نگران و دل پر از آشوب و محبت امام با ابوالفضل(ع) چنان کرده بود که پیرامونش را از دریچه ی چشم مولایش می نگریست و این چنین بدون اینکه آقایش لب تر کند و خواسته ای داشته باشد، در بر آورده کردن حوائج و خواسته ی ولیّ و سرپرستش می شتافت و آن به آن در خدمت امام زمانش بود.

و فلسفه ی این روزهای مقدس و گرامیداشت این ایام در این است که درس ها و آموزه های ولایی از روش و منش و گویش آن بزرگواران گرفته شده و در مسیر فراهم نمودن شرایط ظهور حضرت مهدی(ع) که امید و آرزوی آن ذوات نورانی هست، به کار گرفته شود و عباس گونه هر لحظه در خدمت ولایت و نظام ولایی لایق و حائز شرایط استخدام شد.

index