سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

اثر و بار تبلیغات

image_pdfimage_print

با وجود حجم سنگین و تعدد نعمتها و کالاهای ریز و درشتی که برای مصارف گوناگون تولید و به بازار عرضه می شود و برای فروش این کالاها و خدمات تبلیغات گسترده ای صورت میگیرد، واژه “تبلیغات” بعنوان ابزار آشنایی و معرفی و به سرانجام رساندن هدف تولید، بار معنایی خود را متاسفانه از دست داده و هرگاه سخن از تبلیغ و تبلیغات می شنوند نوعی نارضایتی از هجمه این اهرم در چهره مردم نمایان می شود.

با این حال و با وجود اینهمه پیشینیه نامطلوب باز این پدیده اثر خود را در اذهان گذاشته و تولیدکنندگان با استفاده از این روش به اهداف خود می رسند.
تاثیر عمیق تبلیغات بحدی زیاد است که هنگامی که یک تولید کننده کالای خود را در یک فِرِم چند دهم ثانیه ای قبل از شروع فیلم تبلیغ کرد بطوریکه ۷۰ درصد مردم متوجه آن نشدند، میزان فروش آن کالا چند برابر افزایش یافت. لذا تبلیغ و تبلیغات عنصر مهمی در رساندن پیام از پیام دهنده به پیام گیرنده است و نوع بکارگیری آن نقش بسیار مهمی در رساندن و تفهیم آن موضوع دارد.
در امور دینی هم این عنصر از اهمیت ویژه ای برخوردار است و خداوند متعال اولین دستوردهنده برای تبلیغ مهمترین اصل دین یعنی “امامت و جانشینی” به حضرت پیامبر(ص) می باشد «یا ایها الرسول بلِّغ ما انزل الیک …»؛ مشاهده می شود که در این آیه خداوند امر به گفتن نفرموده و” قُل ما انزل الیک” نیامده، بلکه رسالت بر پیامبر با عنوان تبلیغ «بَلِّغ» نازل شده است.
تبلیغ به معنای: معرفی، به بلوغ و سرانجام رساندن، رفع ابهام و… می باشد، لذا اگر تبلیغ در اطلاع رسانی صرف خلاصه شود بر این واژه و در حقیقت فعل، اجحاف شده است. تبلیغ در بین ما بعنوان عملی پس از انجام کار و جهت دادن صورت میگیرد در حالیکه طبق رویداد غدیر و آیه فوق باید در حین کار و در جهت رشد و به سرحد رساندن آن بر طبق نیاز بشراستفاده شود.
با توجه به خطبه غدیر، تبلیغ رسالتی است که پیامبر بر عهده داشت و در غدیر به انجام رساند و مردم را موظف نمود تا این رسالت را بر عهده گیرند:

«…مَعاشِرَالنّاسِ، إِنِّی أَدَعُها إِمامَهً وَ وِراثَهً (فی عَقِبی إِلی یَوْمِ الْقِیامَهِ)، وَقَدْ بَلَّغْتُ ما أُمِرتُ بِتَبْلیغِهِ حُجَّهً عَلی کُلِّ حاضِرٍ وَغائبٍ وَ عَلی کُلِّ أَحَدٍ مِمَّنْ شَهِدَ أَوْلَمْ یَشْهَدْ، وُلِدَ أَوْلَمْ یُولَدْ، فَلْیُبَلِّغِ الْحاضِرُ الْغائِبَ وَالْوالِدُ الْوَلَدَ إِلی یَوْمِ الْقِیامَهِ…..».
«…هان مردمان! اینک جانشینی خود را به عنوان امامت و وراثت به امانت به جای می گذارم در نسل خود تا برپایی روز رستاخیز. و حال، مأموریت تبلیغی خود را انجام می دهم تا برهان بر هر شاهد و غایب و بر آنان که زاده شده یا نشده اند و بر تمامی مردمان باشد. پس بایسته است این سخن را حاضران به غایبان و پدران به فرزندان تا برپایی رستاخیز ابلاغ کنند…».

دیگر نکته در امر تبلیغ که جزو رسالت انبیا محسوب می شود این است که تبلیغ بر اساس نیازهای حقیقی انسان باید باشد نه ریشه در در غرایز و امیال. معنای تبلیغ دین و غدیر، امروز، یعنی رساندن آن به مردم بر طبق نیازشان نه گفتن و شرح ما وقعه و آنچه مورد دلخواه مبلّغ است.
امروزه چون واژه ها از معانی حقیقی خود دور شده اند و ما نیز غافل از این مسئله،چنین شده است که مشاهده می شود. بارها و بارها گفتمانهای غدیر ترتیب داده می شود، بارها و بارها بازخوانی خطبه غدیر صورت می گیرد اما چرا نتیجه ای در خور ندارد؛ باز میگردد به نوع چیدمانها در این برنامه ها و نوع نادرست تبلیغ در این نشستها. اما اگر تبلیغات دین و امروز انجام رسالت غدیر در حوزه و با وجهه مطلوب در زمان و مکان مناسبش و طبق درخواستها و نیازهای اساسی رخ دهد، هر روز شاهد تاثیر عمیق این وقایع خواهیم بود و بنظر می رسد یک گام برای رسیدن به ظهور، در پیش گرفتن چنین روشی است برای تبلیغ و رساندن و معرفی امام غایب و غریب و مضطر به گوش مردم جهان اسلام علی الخصوص جامعه شیعه نام.
و نکته آخر اینکه: آنهایی که می خواهند در این غدیر منشاء اثر شده و خود را مامور ایجاد تحول در تاریخ می پندارند تا زمانیکه از معیارهای خود و عصر خود تبعیت کنند هیچ تحولی دراین گذرها اتفاق نخواهد افتاد. باید توجه و دقت داشته باشیم که:

«معیار تبلیغ نیاز است و مبنایش حین عمل»

فهم و عمل به این دستور پیامبر اکرم(ص) را که چون نماز و سایر واجبات مفروض است را از خداوند متعال عاجزانه طلب مینمائیم چراکه عمل به دستورات غدیر ریشه و مایه قبولی دیگر اعمال عبادی است و منجی انسان از هلاکت.