سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

احیای غدیر در محرم

image_pdfimage_print

جریان عاشورا در حقیقت دادخواهی از ماجرای غدیر است، چون پیام غدیر فراموش شد حضرت اباعبدالله در این مقطع دست به قیام زدند تا ریشه خشکیده اسلام را با خون خویش آبیاری نمایند و غدیر را بار دگر احیا کنند، این بینش یک سیری چون از عاشورا تا ظهور را می تواند ترسیم کند و با این تفکر است که می توان از اقیانوس عظمت کربلا نَمی بدست آورد.

بی شک اگر انسان نداند غدیر چیست و چرا بوجود آمد در دوراهی کوفه و کربلا حیران و سرگردان خواهد ماند و حیرت آغاز ضلالت است و راهی بسوی حقیقت ندارد…و بودند کسانی که چنین شدن و بجای رفتن به کربلا و به کوفه و کوفیان پیوستند و اهل شقاوت شدند. در بازبینی و تطبیق وقایع تاریخی است که حق از باطل متمایز شده و انسان راه خود را می یابد و انتخاب می کند کوفی باشد یا کربلایی، که بین این دو گروه تفاوت از زمین تا آسمان است:

کوفه یعنی روحیه محافظه کاری داشتن کربلا روحیه سلحشوری داشتن
کوفه مقرّ بیقراری و کربلا سرزمین قرار و ثبات
کوفه مظهر دنائت و ذلت و کربلا عزّت و کرامت
کوفه گم کردن امام و کربلا یافتن امام
کوفه مقر متنسکین و کربلا جایگاه متمسکین
کوفه محل مسئولیت گریزی و کربلا مسئولیت پذیری
کوفه جایگاه موقعیت طلبان است و کربلا جایگاه موضع گیران
کوفه قبله تاریکی و کربلا قبله روشنائی
کوفه مقر امیدواران به دنیا و کربلا مقر اهل خوف و خطر
کوفه از دست دادن یاران است و کربلا محل یارگیری

با این فاصله باطل از حق بود که در طول تاریخ ائمه اطهار بر آن بزرگوارن ظلم فراوان نمودند، میتوان در این دو جبهه با تفاوتهای ذکر شده خود را یافت و دید که امروز با تفکر کوفیسم اهل کوفه ایم یا با تفکر کربلائی، عاشورائی هستیم و کربلائی؟!