سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

ادب میهمانی طول سجده

image_pdfimage_print

یکی از آداب با نشاط و مهیج ماه مبارک رمضان طول سجده می باشد، گذاشتن پیشانی برخاک و نهادن کف دستها و نوک پاها به زمین،

حضرت محمد(ص) می فرمایند:

«ای مردم، پشتتان از بار گناه سنگین شده، در ماه رمضان با سجدهٔ طولانی آن را سبک سازید و بدانید که خداوند به بزرگی خویش سوگند یاد کرده تا نمازگزاران و سجده کنندگان را عذاب نکند و در قیامت به آتش گرفتارشان نسازد.»
سجده اوج عبادت خداوندی و تقرب به خداست، پروردگار رحیم این حرکت را وسیله ی تقرب دل و درون و روح بنده به خود قرار داده است.

حضرت علی(ع) در معنا و مفهوم سجده چنین می فرمایند:

«معنای سجده این است که مرا از خاک بیرون آوردی و مرا بخاک بر میگردانی.»
سجده علاوه بر بعد جسمانی که تقویت کننده ی حالت تواضع انسان در برابر معبودش است، از جهت روحانی نیز دارای معانی است و آن خالی کردن دل از امور فانی و روی آوردن با تمام وجود به امور جاودان و برکندن لباس کبر و غرور و بریدن علایق و تعلقات دنیوی و آراسته شدن به خُلق و خوی های نبوی است.
پس خوشا به حال سجده کنندگان که یک سجده ی جسمانی و روحانی ،خُسر و زیان را از تمامی عمر آدمی زایل کرده و بهشت را برای شخص ضمانت می کند.
ناگفته نماند که این حالت سجده ناخوشایندترین و سخت ترین صحنه ای است که شیطان با آن مواجه می شود و نتیجه ی آن فرار شیطان از ساجد و در امان ماندن بنی آدم از وسوسه های او می باشد.
حال با توجه به اهمیت سجده و اثرات آن، ساجدین به طول سجده در هر زمان علی الخصوص در ماه مبارک رمضان توصیه شده اند.
آری طول سجده گناهان را کم و تقرب به خدا را زیاد می کند و جا دارد در شب های ماه مبارک دعاهای مخصوص این ماه در سجده خوانده شود و در مراسمات عمومی این سنت ساری و جاری گردد تا روزه داران به طول سجده عادت کنند و خیلی شایسته است برای تمرین سجده انسان به امام سجاد تأسی کرده و آن حضرت را الگوی خود قرار دهد، امامی که هر وقت به یاد نعمت های خدادادی به خود می افتاد و هر آیه ی سجده دار قرآن را تلاوت می نمود سجده می کرد و هر شری را که خدا از او دفع می کرد به سجده می افتاد، و هرگاه موفق می شد میان دو نفر را اصلاح دهد، سجده می نمود و از کثرت سجده، بسیار سجده کننده (سجّاد) لقب گرفت و امید است در این ماه مبارک با طول سجده رضایت امام سجاد (ع) را از خود فراهم نماییم.