سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

اضطرار و ظهور…

image_pdfimage_print

گفته اند که ظهور موعود(ع) در روز جمعه است، از کنار کعبه و سفارش کرده اند به ندبه در صبح آدینه و سمات در عصر دلگیرش…
اما تا کی و تا کجا امتداد خواهد یافت؟ آیا بی اضطرار ره بجایی دارد ندبه ها؟ یا شوریده دلی بایدکه با اضطرار و نگرانی راهی به نجات جوید وطلب مأمن نماید. مگر نه اینکه جوینده یابنده است…
اضطرار، دردآور است ودرد، فریاد دارد و هر فریاد، فریاد رسی در پی…
ندای «امّن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء» قبل از آن که بشارت بر اجابت دهد، شرط اجابت دعا را نشانگر است که چیزی غیر ازمضطرّی و شوریده دلی نیست…
صرف خواندن ندبه همراه با اشکی به پهنای صورت و فریاد “سخت است دیگران را دیدن و ترا ندیدن” کارگشا نیست و وصلی در پی ندارد چراکه اثر هر فریاد بسته به سوز و گداز آن دارد، نه فقط فریاد و نوا…
فریادی که رنگ اضطرار و سوز و گداز نخورد، فریادی نیست که راه فرج ولیّ و صاحب زمانش را نشان دهد… نمونه این اضطرار و دل نگرانی را می توان در گریه های کودکی دید که مادرش را در شلوغی و ازدحام راهها گم کرده است، این دل پر ازاضطراب را می توان در حال آن کسی دید که قافله اش را گم کرده وبدون آب و زاد و توشه، چشم امید به تک سواربیابانها دارد تا تشنگی اش را برطرف و راهنمای راهش گردد…
و با این گونه نالیدن و فریاد زدن و چنین اضطراری داشتن، فریادرس خواهد رسید…باید باور کرد که طبیب در نزدیکی بیماری است که بداند بیمار است وعاجزانه رجوع به طبیب کند، نه آنکه تمارض نماید…
وشگفتا که این اضطرار در رسیدن به محبوب، دلها را قوی وقدمها را باصلابت و روحیه یاری و مساعدت و مرابطه با دیگر مضطران را تقویت و ارتباطی گسست ناپذیر با مضطر غائب زمان ایجاد می کند و آنگاه که تعداد این مضطران به ۳۱۳ نفر رسد ظهور اتفاق خواهد افتاد…
به امید ظهورش

اللهم صل علی محمد وآل محمد و عجل فرجه و سهل مخرجه