سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

اندکی درنگ … آیا میشنوید؟

image_pdfimage_print

در یکی از روزهای خدا به زیارت اهل قبور رفتم؛ بعد از ایستگاه های مختلف در قبرستان و قرائت حمد و سوره بر سر مزار آشنایان و اهل آن وادی به سنگ قبرها نظری انداختم، بعضی از آن سنگها رنگ و رو رفته که حتی اسم متوفی هم مشخص نبود…
بعضی ها دارای سایبان !
بعضی ها محاصره شده با بطری های آب و بوته های گیاهان !
بعضی ها دارای عکس !
بعضی ها دارای نوشته های مختلفی چون : یادم کن که محتاج به یک فاتحه ام !
بعضی ها منقّش شده به گل و بلبل و شعر، تا توجه زائر را جلب کرده و حداقل صلواتی نثار آن مرحوم یا مرحومه کرده باشد!!!
و در گوشه و کنار مقبره هایی وجود داشت که اعضای فوت شده ی یک خاندان در آن جمع بود!!!
با خود اندیشیدم که همه ی اینها تنبّهی برای من نوعی است که یقین کنم گذر من هم به این مکان خواهد افتاد ، مکانی که در نوع آماده سازی اش برای استقرار انسان فقیر و یا ثروتمند هیچ تفاوتی نیست و در اندازه و ابعاد ظاهری اش به هیچ عنوان نمیتوان تصرف نمود .
در طول تاریخ هم دستخوش هیچ تحولی نشده است و بدون استثنا همه به آن مکان شرفیاب شده و مدتی در آن اقامت خواهند گزید. در واقع آخرین منزل دنیا و اولین منزل عقبی است و منزلی که فقط برای آبادی آن سفارش شده ایم، ولی متأسفانه آنچه بیشتر مورد غفلت از سوی من و امثال من است، همین منزل است که از خدا عاجزانه میخواهم آنرا برای همه ما مبارک گرداند.
این زیارت در من انگیزه ای ایجاد کرد تا در مورد این منزل مهم به سراغ روایات بروم و بیشتر با این مکان آشنا شوم. روایات متعددی در تعریف و توصیف این جایگاه در کتب روایی نقل شده اما یکی از آنها بیشتر نظر مرا به خود جلب نمود و آن هم ندای این مکان به اهل دنیا ؛ پنج هشدار تکان دهنده ی آن روایت چنین بود:
۱٫ َانا بیت الوحده فاحملوا اِلَیَّ انیساً
۲٫ انا بیت الظلمه فاحملوا اِلَیَّ سراجاً
۳٫ انا بیت التراب فاحملوا اِلَیَّ فراشاً
۴٫ انا بیت الفقر فاحملوا اِلَیَّ کنزاً
۵٫ انا بیت الحیّات فاحملوا اِلَیَّ تریاقاً
«و امّا الانیس فتلاوه القرآن امّا السراج فصلاه الیل و امّا الفراش فعمل الصّالح و امّا الکنز لا اله الّا الله و امّا التریاق فالصّدقه». (نصایح/ ص ۲۲۲)
پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمود:« قبر هر روز با پنج جمله ندا سر میدهد :
۱٫ من خانه تنهایی شما هستم، پس انیسی بسوی من بیاورید؛
۲٫ من خانه ی تاریکی هستم، پس چراغی به سوی من همراه آورید؛
۳٫ من خانه ی خاکی هستم، پس فرشی به همراه بیاورید؛
۴٫ من خانه ی فقر هستم، پس گنجی با خود بیاورید؛
۵٫ من خانه ی مارها هستم، پس پاد زهر با خود حمل کنید؛
و اما انیس در قبر تلاوت قرآن میباشد، اما چراغ در قبر نماز شب است ، و فرش در قبر عمل نیک است و اما گنج (کلمه ی) لا اله الاّ الله است و پادزهر در قبر صدقه است».
در روایت دیگری هم حب علی (علیه السلام) روشنایی قبر و نماز مونس قبر و فرش زیر پهلو ذکر شده بود.(نصایح/۳۶۹) (بحار الانوار/ باب ایمان و کفر/ ج ۱)
«اللّهم انّی اَعوذ بِکَ مِن عَذاب القَبر وَ مِن فَثیق القَبر و مِن ظغطه القَبر»
[ص۲۷۹ مکارم الاخلاق / فرازی از دعای هر صبح امام صادق علیه السلام]