سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

ای وای از عادت زدگی

image_pdfimage_print

بار دیگر ماه رمضان فرا رسیده و روزه داری آغاز میشود و بر وفق عادت به روزه داری و صیام پرداخته و جشن فطر را ان شاءالله گرامی داشته و بر یادها و خاطرات خود خواهیم افزود ولی مصیبت و تأسف زمانی است که این ماه به عادت بی روحی تبدیل شود که شعایر آن فقط عادتها و رسومی سرگرم کننده بوده و از همه معانی اصلی و روح حقیقی خود تهی شود.
آری ترس آن است که این فریضه مهیج و با نشاط روزه، در ساحتهای وجودی ما و در خانه و کاشانه و شهر و بازار و اداره و محل کار و در خانه اندیشه و فکر رسوخ نکند، و فقط در ظاهر، خودش را نشان دهد که این نهایت جفا به این عبادت است.
آری روزه ماه رمضان فقط فعالیت های جسمی نیستند، بلکه از عقل و قلب سرچشمه و در قالب حس ریخته میشود و لذا هرگاه اعمال روزه داری بدون مشارکت و حضور عقل و قلب صورت گیرد، بی روح شده و به صورت عادت در خواهد آمد و فرد را فقط سرگرم خواهد نمود.
آری باید در روزه داری خود عنصر “فکر” و “ذکر” و “حب” و “صبر” و “حلم” را وارد کرده و احترام و رحمت و گرامیداشت انسان را آزمایش نموده و آتش جهنم و سوزانی را درک و به رمز و راز رهایی از آن به برکت صوم واقف شویم و با شناسایی و پرهیز از کارهای حرام در ماه صیام با نهایت شور و شوق و به اندازه طاقت سفره افطاری پهن کنیم، و مزه حسن اخلاق و صمت و خاموشی را بچشیم که فقط در این صورت است که ماه رمضان فضایی ایجاد میکند تا انسانی عزتمند و سرفراز پرورش یابد که فاتح مکه و پیروز جنگ بدر و سازنده تاریخ باشد و فقط در این شرایط است که باید گفت ماه رمضان:
ماه انس است
فصل و هنگام لمس الام همنوعان
موسم الفت جامعه و به فراموشی سپردن کینه ها
وحدت کلمه و نزدیکی قلبها
برانگیختن دوباره امت
و روزه ماه مبارک با این اوصاف نخستین گام برای ساختن امت و تاریخ است. پس بیاییم با شهامت تمام تغییرات اساسی در برنامه های فردی و اجتماعی خود با هدف رهایی صوم از زندان عادت در این ماه مبارک رمضان بدهیم و از برنامه های کلیشه ای به در آییم و طرح نو بیاندازیم و نترسیم.
مثلاً بجای اجرای مراسم عادی، در مجالس تمرین احترام به بزرگسال و رحمت و شفقت به کوچکسال را اجرا کنیم و مدلهای خوش اخلاقی را بیکدیگر بیان و شعار حفظ زبان و گوش و چشم را در این ماه عملی گردانیم و با جدیت تمام به جای قرائت بی روح و بی تأثیر قرآن در جلسات عمومی، اتاق بحران برای رفع غربت قرآن در فرد و جامعه تشکیل و فعالانه در آن شرکت و قهر قرآن از ما را به مهر و الفت تبدیل نمابیم.

آیا برای این تغییر آماده ایم؟