سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

بهشت زمین

image_pdfimage_print

برکت مفهومی است آشنا اما مغفول، مفهومی که از نتیجه ی اعمال انسان به دست می آید و فاعل آن خداوند متعالست. این مفهوم بر هر کاری تعلق یابد آن را پر ثمر و به آن نتایج عالی و پایدار می بخشد.
وجود مبارک ائمه معصومین (ع) چه در حیات دنیویشان و چه بعد از شهادتشان برکات ویژه ای برای شیعیان به ارمغان داشته و دارند. آن وجودهای نورانی امان روی زمین هستند و در صورت ورود به دایره ی ولایت آن بزرگواران وجود انسان نیز مبارک شده و عملش با برکت قرین می گردد و دنیایش بهشتی می شود که همه ی ارزاقش باقی و ماندنیست.

 
وجود مقدس امام رضا(ع) برای مملکت ایران بسیار پر برکت بوده و موهبتی الهی است که خاک ایران و منطقه ی خراسان لیاقت در آغوش گرفتن این گوهر را در خود یافت و امروزه کانون اصلی و پایتخت تشیع محسوب می گردد.

r4

 
باید توجه داشت که ایجاد این برکت درزندگی و عمل را با برکت الهی توأم کردن، فقط از راه ولایت و از مسیر امامت امکان پذیر است. به عبارتی اگر انسان همواره در راستای رضایت امام معصوم قدم بردارد و همه ی همّ و غمّش کسب رضایت امام زمان و خدمت به ساحت مقدس آن بزرگوار باشد، برکت را در تک تک اعمال و برنامه ها، حتی در فرصت ها و رزق و روزی و فرزند خود، به عینه خواهد دید. اما برعکس اگر فردی غیر از این مسیر را برای تلاش و فعالیت انتخاب کند و رضایت خود و دیگران را بر رضایت امام ترجیح دهد و درراه امام هیچ انفاقی نداشته باشد و از مال و آبرو و وقتش مایه نگذارد، نه تنها برکتی در زندگی نخواهد داشت بلکه بدترین جهنم در دنیا نصیبش خواهد شد، و دلیل بر این مطلب روایتی از امام صادق (ع) می باشد که حضرت می فرماید:

 

«مَنْ لَمْ یُنْفِقْ فِی طَاعَهِ اللَّهِ ابْتُلِیَ بِأَنْ یُنْفِقَ فِی مَعْصِیَهِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَنْ لَمْ یَمْشِ فِی حَاجَهِ وَلِیِّ اللَّهِ ابْتُلِیَ بِأَنْ یَمْشِیَ فِی حَاجَهِ عَدُوِّ اللَّه»

(من لا یحضره الفقیه/ ج ۴/ ص ۴۱۲)

کسی که در راه طاعت خدا خرج نکند و از دارایی خودش فدا نکند، مبتلا می‌شود به اینکه در راه معصیت خدا خرج کند و فدایی بدهد، و کسی که در راه ولی خدا قدم بر ندارد و فدایی ندهد، خدا او را مبتلا می‌کند که در راه منافع دشمنِ خدا قدم بردارد.

 
و نکته ی مهم در برکت این است که نباید برکت را با مفهوم منفعت، اشتباه کرد، چرا که خود منفعت اگر رنگ برکت داشته باشد معنا خواهد یافت وگرنه ضرری بیش نیست، حتی با کسب درآمد آنچنانی و داشتن امکانات و خدم و حشم و فرزند و جاه و مقام، بدون مارک برکت، همه بزودی به فنا و نابودی خواهد گروید و بهره ای برای انسان نخواهد داشت.

 
از دیگر عوامل به وجود آمدن برکت در اعمال و زندگی می توان به تقوا، دادن صدقه، حسن خلق، نیت خیر ، از خود گذشتگی اشاره نمود، که با نگاه عمیق می توان گفت که همه در زیر مجموعه ی ولایت قرار داشته و به عبارتی لازم و ملزوم هم هستند، یعنی:

 
  ♦ ولایت مداری با تقوا
  ♦ ولایت مداری با از جان گذشتگی
  ♦ ولایت مداری با حسن خلق
  ♦ ولایت مداری با نیت خیر
  ♦ ولایت مداری با صدقه

 
معنا دارد و ولایت مداری بدون گزینه های فوق بی حاصل و بی برکت است.