سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

تفاوت روزه با ریاضت

image_pdfimage_print

روزه حکمی از احکام خداوند متعال است که اثرات آن در روایات متعددی ذکر شده است، از جمله تقویت صبر، همدردی با گرسنگان و تشنگان، یادآوری تشنگی و گرسنگی قیامت، تمرین اخلاص، جبران کاستیها، بخشش گناهان، کسب رضایت الهی و تقرب یافتن به خداوند متعال

بطوریکه روزه دار در این ماه در رسیدن به فیوضات خدا با این حکم پروردگار تمام اهتمام خود را بکار میگیرد و با هر روزه و عمل عبادی در این ماه، بر قدرت روحی خود در راه مبارزه با هوسها و وساوس شیطانی بالا برده و با بالا رفتن قدرت روحی، تواضع و خشوعش در برابر ذات اقدس الهی بیشتر شده و کبر و غرور و منیّتش کاهش می یابد و به تبع این کاهش و افزایش، فقر ذاتی خود را در برابر معبودش احساس می کند و پاداشهای دنیوی و اخروی را برای خودش رقم میزند. اما در مقابل در برنامه های عرفانهای کاذب ریاضتهایی برای افراد نسخه پیچی می شود که فرد با انجام آنها و کشیدن سختیهای جسمانی که ظاهرا گرسنگی و تشنگی و انزوا هم دارد، صاحب قدرتی می شود که بر غرور و منیت و تکبرش که از مهمترین و خطرناکترین دشمن ایمان می باشند؛ افزوده و از آن قدرت در جهت خواسته های نفسانی و برتر نشان دادن خود و نیز جذب دیگر افراد به سمت خود استفاده می کند، مثلا ریاضتی وجود دارد که با یک اشاره می تواند قطار را درجا متوقف کرده یا یک اشاره صندلی را از زمین بکند و کارهای ظاهرا خارق العاده دیگر که در هیچیک از سفارشات و احکام دینی به این کارها توصیه ای نشده و در سیره هیچیک از امامان بزرگوارچنین کارهایی دیده نشده است. بدین ترتیب است که می توان تفاوت عرفان حقیقی با عرفان کاذب را براحتی فهمید و برای نجات از مکر و فریب و گرداب این فتنه ها به احکام سالم و نافع خدا روی آورد و سعادت دنیا و عقبی را بدست آورد.