سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

تلنگری برای شیعه

image_pdfimage_print

کم کم به سالروز عظیم ترین اتفاق تاریخ شیعه نزدیک می شویم، اتفاقی که شیعه را تا روز قیامت بیمه نمود و سعادت و کامیابی دنیاهایش را ضمانت کرد، همان رویدادی که دل حضرت زهرا(س) بحدی بدان شاد و مسرور گشت که در هیچ لحظه ای از عمرش حتی در جریان ازدواجش بدان حد خرسند و خوشحال نشده بود؛ آری “غدیر”که قلب تپنده شیعه و نبض اسلام است و اسلام و تشیع با این رویداد، زنده و پابرجاست.

اما چرا این اتفاق، بزرگ و عظیم قلمداد می شود و چرا معرفی جانشین پیامبر(ص) و امامان بعد از ایشان در اسلام از اهمیت ویژه ای برخوردار است؟ امروز که در سالروز ولادت امام دهم شیعیان قرار گرفتیم، جواب این سوال را از یک منظر میتوان در یادگاری از امام علی النقی (ع) یافت که به زیارت “جامعه کبیره” مشهور است، این زیارت متضمن فراز های معرفتی است که جایگاه امام را برای شیعیانش معرفی نموده ونقش وجودی آن بزرگواران را بطور روشن بیان می کند. مسئله امامت در اصول دین بعنوان یکی از اصول عقاید که دیگر عقاید را تحت الشعاع خود قرار می دهد تنها مسئله ای که اگر انسان بخوبی فهم و درک نماید و تمامی اعمالش را طبق آن تنظیم کند هیچ نگرانی برای چنین فردی در دنیا و عقبی نخواهد بود، لذا میتوان گفت این زیارتنامه تلنگری برای شیعه است که تا امامان خود را بهتر بشناسند تا بدین ترتیب وظایف خود را تشخیص دهد و در سایه این وجودهای مقدس مکث کنند وبیارامند “یمکث فی ظلهم”.
در یکی از فراز های این منشورامام شناسی ، امام بعنوان رابط بین شناخت خدا و انسان ذکر گردیده است:«من وَحَّدَهُ قیل عنکم…» یعنی «هرکس به وحدانیت خدا اقرار کند این عقیده را از شما گرفته است»، و با این فراز است که میتوان ریشه و کانال تمامی معرفتها و ارزشها را از آن جانب دانست و در یک کلام بقای هستی و جامعه را مدیون امام بود «لو الحجه لساخت الارض بجمیع اهلها». چنانچه عبارتی از دعای ندبه نیز حاکی از مطلب است و به این موضوع بدین صورت اشاره شده است که خطاب به امام عصر(عج) گفته می شود:« این وجهُ اللهِ الَّذی الیه یتوجه الاولیاء» «کجاست محور و مرکز توجه خدا که بسوی اوست توجه تمام اولیاء»؛ یعنی انسانی که میخواهد به خدا توجه کند ناخودآگاه به سمت ولیّ خدا توجه می نماید، یا در قرآن مجید خداوند متعال میفرماید:«و ما یذکرون الا ان یشاء الله» «انسانها خدا را یاد نمی کنند مگر خدا بخواهد» و امامان(ع) ظرف و مشیت اراده خدا هستند.
آری امام هادی(ع) در این زیارتنامه شیعه را متوجه امر بزرگی و نعمت بزرگتری می فرماید و عنوان “رحمه الموصوله” طرح می فرماید و انسان را با رحمتی مداوم و غیر قابل انقطاع آشنا می سازد.
و از یک بُعد میتوان گفت این است رمز غدیر و فلسفه توصیه هایی که برای بزرگداشت این روز بسیار مقدس شده است. چراکه اگر غدیر نبود و غدیریان نبودند شیعه ای نبود و هر چه بود ظلم و تجاوز و تسلط فراموش کنندگان غدیر بر عرصه حیات انسان. با خواندن و درک و فهم این زیارت میتوان قدمی در شناخت بیشتر از قبل این جریان جاری در طول تاریخ برداشت و آنرا زنده و پویا به نسل امروز و آیندگان معرفی کرد نه یک واقعه تاریخی صرف که فقط در سالروزش به جشن و شادی و دید و بازدید پرداخت، وظیفه ای که پیامبر در خطبه به آن اشاره فرموده است که غدیر را حاضران بشنوند و به غائبان برسانند….

السَّلامُ عَلَیْکُمْ یا اَوْلِیآءَ اللهِ،اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا حُجَجَ اللهِ
اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ یا نُورَ اللهِ فی ظُلُماتِ الاَْرْضِ،
اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ، صَلَواتُ اللهِ

عَلَیْکُمْ وَعَلی آلِ بَیْتِکُمُ الطَّیِّبینَ الطّاهِرینَ…
فَلَعَنَ اللهُ اَعْدآئَکُمْ مِنَ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ اَجْمَعینَ…