سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

حضرت علی(علیه السلام) و دنیا!!

image_pdfimage_print

هستند کسانی که دنیا و مواهب آنرا نکوهش نموده و زبان به ذمّ آن می گشایند و این نعمت الهی را برخود حرام ساخته و دنیا را برای خود تاریک می نمایند. این قسم افراد بی توجه به عواقب سوء کار خود، در واقع رهبانیتی در پیش می گیرند که دین آنرا مورد نکوهش قرار داده است و با اینکار عده ای دیگر مخصوصا نسل جوان را به دین  بدبین می نمایند.

استفاده نکردن از تکنولوژیهای روز همانند موبایل، اینترنت، ماهواره، و… استفاده از پوششهای دِمُده با توجیه زهد و بی رغبتی به دنیا، از جمله خصلتهای این دسته از افراد است، که چه بسا دین را پوششی برای هویت خود قرار می دهند. و این در حالی است که خداوند متعال می فرماید: ای انسان همه چیز را در دنیا برای تو آفریدم و ترا برای خودم. در واقع انسان باید در جهت حفظ تعادل در برخورد با دنیا، از امکانات موجود دنیا در مسیر رشد و تعالی خود بهره برده و حتی با آشنائی بیشتر با علم و تکنولوژی  و پیشرفتهای دنیا بتواند راهی مناسب در تربیت نسل آینده و تبلیغ دین انتخاب و با این روش از سنگرها و منفذهای دشمن برای مقابله با آن، اطلاعات کافی نیز بدست آورد.

مولای متقیان حضرت علی(علیه السلام) هنگامی که شخصی دنیا را سرزنش میکرد، آن فرد را مخاطب ساخته می فرماید: «ای کسی که به دنیا بد می گوئی، محققاً دنیا سرای راستی است ولی نه برای هر کسی، بلکه کسی که با او براستی عمل کرد، و سرای امن و سلامت از عذاب خداوند است باز برای کسیکه حقیقت دنیا را دریافته باشد، وخانه توانگری و بی نیازی است برای انسانی که از آن توشه برگیرد و کلاس موعظه و اندرز است برای انسانی که پند و موعظه را پذیراست. جایگاه عبادت و بندگی دوستان خدا و نمازخانه فرشتگان خدا، و فرودگاه پیام خداوندیست، و تجارتخانه دوستداران حق، که در آن رحمت و فضل بدست آورده و سودشان بهشت برین است. بنابراین چه کسی دنیا را نکوهش می کند در حالیکه دنیا مردم را به دوری خود از آنها آگاهشان ساخت و بجدائی خویش ندا در داد و خودش و اهلش را از فناء و نیستی آگاهاند. پس برای مردم به سبب گرفتاری خود، مصیبت جهان دیگر را روشن کرد و آنانرا به شادمانی خویش، به سرور سرای دیگر آرزومند گردانید…آنگاه در سپیده دم پشیمانی که زمان رستاخیز است، گروهی از مردم آنرا سرزنش می کنند و گروهی دیگر می ستایندش که دنیا آنها را به یاد آخرت انداخت و آنان هم بخاطر آوردند، آگاهشان کرد، تصدیقش نمودند، موعظه و اندرزشان داد، پذیرفتند».

این فرمایش حضرت امیر(علیه السلام) به انسان می آموزد که در این دنیا با این معیارها چگونه زندگی کند تا در عین عدم دلبستگی به آن و ایمن ندانستن خود از گزند آن، بهترین توشه ها را برای آخرتش برگزیند که در جای دیگر می فرمایند:« دنیا خوب خانه ای است اما برای کسی که خانه ی خود نداند». و نیز آن بزرگوار موضوعات اصلی و محوری در این باره بسیار دارد که با دقت در الفاظ و ارائه استعاری ایشان، بهتر می توان به ماهیت این دنیا و طرز برخورد با آن پی برد.