سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

حفظ نشاط منتظران

image_pdfimage_print

امروزه انتظار میرود بیشتر ازهرچیزی به مسأله اشتیاق به ظهور و نشاط منتظران پرداخت بیشتر شده و در حفظ این مساله در جمعهای مذهبی اقداماتی صورت گیرد. اهمیت این مساله بحدی است که اگر این روحیه تضعیف شده و تحت تاثیر حوادث و مشکلات و سختیها قرار گیرد، پویایی و بالندگی شیعه کم کم از بین خواهد رفت ؛ و این همان هدف افراد ضد شیعی است که در صدد مایوس کردن شیعیان و غارت سرمایه ایمانی آنان و دعوت به مسلک و مرام خود می باشند.

جریان قرآنی که نوعی هشدار در این مورد است بهترین عبرت برای منتظران می باشد. داستان ارتداد قوم یهود و گوساله پرست شدن آنها در پی تاخیر ده روزه حضرت موسی (ع) و اتفاقات تلخ بعد از این واقعه و مخصوصا عقوبت و شرط بخشش خداوند، در این داستان قرآنی بسیار جای تامل و دقت دارد.
در روایتی که از امام موسی کاظم، علیه السلام، نقل شده، آمده است: «فلو قیل لنا: ان هذا الامر لا یکون الی مائتی سنه او ثلاث مائه سنه لقست القلوب و لرجع عامه الناس عن الاسلام، ولکن قالوا: ما اسرعه و ما اقربه تالفا لقلوب الناس و تقریبا للفرج» «اگر به ما گفته شود: این امر (ظهور) تا دویست سال و یا سیصد سال دیگر واقع نمی شود؛ دلها سخت می شد و بیشتر مردم از اسلام برمی گشتند، اما گفته اند: این امر چه باشتاب پیش می آید و چه نزدیک است، تا دلهای مردم الفت گیرد و فرج نزدیک پنداشته شود».
اما در این میان باید به نکته نیز عنایت داشت که برای حفظ این پویایی و نشاط و امید، نباید ازتلاش و کار و فریب دادن عده ای که برای منفعت خود بازارگرمی کرده و برای ظهور تعیین وقت می کنند غافل شد، زیرا بر اساس روایات نقل شده از ائمه اهل بیت، علیهم السلام، هیچکس جز خدای تبارک و تعالی از زمان دقیق ظهور آگاهی ندارد و لذا تعیین وقت برای ظهور (توقیت) جایز نیست و هیچکس حق ندارد که بر اساس داشته ها و تخیلات خود به پیش بینی زمان ظهور بپردازد. امام محمد باقر(ع) میفرماید:

«کذب الوقاتون، کذب الوقاتون، کذب الوقاتون…»

لذا آنچه باید اتفاق بیفتد و در اذهان جایی برای ثبت خود بازکند، سفارش همدیگر به پایداری در برابر سختیهای زمان غیبت و یافتن آمادگی همیشگی برای ظهوری که بر اساس روایات در یک شب به انجام خواهد رسید «…اصبروا و صابروا و ابطوا…» تا این دوران را بدون کوچکترین تردید و همراه با بیم وامید سر کرد، بیم بخاطر کم پنداشتن آمادگی و تلاش روز افزون و امید و نوید بخاطر پایان یافتن روزهای تاریک و سخت غیبت، تا هر زمان که اراده خدا به ظهور تعلق گرفت بتوان با سربلندی و رویی سپید در خدمت حجت خدا ظاهر شد. بنابراین اگر سعی و همت همه کسانی که خالصانه در این دوران برای فراهم آوردن زمینه های ظهور تلاش و خدمت می کنند بر محور منتظر نگهداشتن خود و مردم با حفظ نشاط روحی و انجام وظایف باشد، قطعا در تعجیل فرج نقش مهمی ایفا خواهند نمود.

«… أَ لَیْسَ الصُّبْحُ بِقَریب»
آیا صبح (ظهور) نزدیک نیست؟
آیا نباید برای وقوع گوارا و شیرین ظهور عاشقانه تلاش کرد؟