سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

خطر فراموشی یا فراموشاندن غدیر …

image_pdfimage_print

غدیر با تمام اهمیت و عظمت و جایگاهش، ظاهراً دستخوش گذشت زمان گردید و فکرها از آن به سمت محرم، تغییر موضوع داد. هر چند این روال طبیعی ایّام است، اما باید توجه داشت که غدیر نه یک حادثه بود و نه یک رویداد تاریخی، بلکه غدیر امریست جاری و مستمر در زمان و مکان که بایست در قالب دکترین غدیر بدان نگریست، یعنی یک حقیقت برجسته که کاملاً عملیاتی و کاربردی برای همه زمان هاست. لذا اگر ماه محرم هم در پیش روی باشد، لازم است هر دو جریان که پیوست عمیق و محکم به هم دارد، مورد توجه ها قرار گیرد. غدیر برنامه ی حساب شده است که سال ها دست اندرکاران برای به صحنه درآوردنش زحمت ها و تلاش ها کشیدند و توسط عظم یترین دستگاه، پشتیانی و مددرسانی شد. باید دقت داشت که غدیر روز معرفی علی(ع) نبود، غدیر روز نصب علی (ع) بود، غدیر امری بود که توسط بهترین ها، سلمان و مقداد و عمار و ابوذر و … فضا سازی و با گردانندگان و شخصیت های مهم، اجرا گردید. غدیر تکمله دین خدا و متمم نعمت خداست و امری در غدیر ابلاغ شد که رضایت خدا فقط در آن است و بس. غدیر روز یأس کافرین شد، و این ها همه دلیل بر اهمیت این مسئله ی مهم است.

images

اما خطری که این مقام والا را به طور جدّی تهدید می کند، خطر فراموشی یا خطرناکتر از آن فراموشاندن غدیر است. زیرا فراموشی ممکن است با یک تلنگر و تذکر جبران شود، اما فراموشاندن توسط دشمنان غدیر و یا خود فرد، که خود را به فراموشی بزند، چیزی قابل جبران نیست که مورد بی اعتنایی قرار گیرد. امروز نیز با ترفندهای مختلف حتی در قالب های دینی در فراموشاندن غدیر، برنامه ها ریخته و تلاش ها انجام می یابد، به هر نحوی سرگرمی آفریده و یا با انواع حادثه ها قصد مشغول شدن افکار مردم را داشته تا از امر مهمشان که همانا حاکمیت ولایت و امامت در زندگی می باشد، فاصله انداخته و فکرها و ذهن ها را معطوف به قضایای غیر ولایی بنمایند. آنها می دانند شیعه، امروز منتظر آخرین ستاره از آسمان غدیر است، که با آمدنش دنیا را از جرثومه ها پاک و ریشه ظلم را از بُن خواهد کَند. آنها به خوبی می دانند اگر غدیر از صفحه روزگار پاک شود، آنان به راحتی به آرزوهای شوم خود دست خواهند یافت.لذا نوک حمله ی خود را متوجه غدیر ساختند، پس با این وصف می باید با یافتن اقتدار از غدیر در حاکمیت غدیر کوشید، چرا که غدیر برنامه ی زندگی سعادتمندانه است، اگر انسان با غدیر حیات می یابد و دینش با آن کامل و خدایش با آن راضی می گردد، بایست برگشت و دید چقدر اوامر علی (ع) در زندگی حاکم است و چقدر در امورات زندگی علی(ع) داوری کرده و طبق نظر ایشان برنامه ها ردیف می شوند؟ تا چنانچه فاصله ای بین حقیقت و واقعیت زندگی بود، آن را با غذیر پر کرده و سامان بخشید. در آخر مطلب برای سنجش و میزان زندگی با دیدگاه و حاکمیت علی (ع)، به دو مورد از فرمایشات آن بزرگوار اشاره می گردد تا محکی باشد بر غدیری بودن: امام علی (ع) می فرماید:

“اذا احتجت الی المشوره فی أمر قد طرأ علیک، فاستبده ببدایه الشبان، فانهم أحد أذهاناً وأسرع حدساً، ثم رده بعد ذلک الی رأی الکهول والشیوخ لیستعقبوه ویحسنوا، الاختیار له فان تجربتهم أکثر”.

«هنگامی که در پیش آمدی احتیاج به مشورت داشتی ابتدا به جوانان مراجعه نما زیرا که آنان ذهنی تیزتر و حدسی سریع‏ تر دارند سپس (نتیجه) آن را به نظر بزرگسالان و پیران برسان تا پیگیری نموده، عاقبت آن را بسنجند و راه بهتر را انتخاب کنند زیرا تجربه ی آنان بی‏شتر است».

و در جای دیگر امام علی (ع) فرمودند:

«یا معشر الفتیان حصنواً أعراضکم بالادب ودینکم بالعلم»

«ای جوانان! آبرویتان را با ادب و دینتان را با دانش حفظ کنید».

حال جند سوال، آیا رفتارِ جوان و رفتارها با جوان آنگونه است که علی (ع) می فرماید؟ چقدر از غدیر دور ماندیم؟ نکند ماهم فراموش کردیم؟

متن ویرایش شده ی سخنرانی دعای ندبه ی هیئت مشتاقان ظهور