سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

داشته ها و نداشته ها

image_pdfimage_print

از خصوصیات زمانی که در آن قرار گرفتیم معکوس شدن معانی برخی واژگان است، بطوریکه بیشتر واژه ها در معنای خود بکار گرفته نشده و گاها معانی برعکسی از آنها مورد استفاده قرار می گیرد. مثلا: از شادی تعبیر به خوشگذرانی و بی مسئولیتی و جک گفتن و در محیطهای مجازی گشتن شده؛ و از راستی و درستی تعبیر به سادگی و دست و پاچلفتی و از حجاب به بی کلاسی و عقب ماندگی و….که همه و همه حاکی از کم عمق شدن نگاهها به مسائل پیرامونی و عدم بکارگیری فکر در رویدادها و مسائل مختلف زنگی است. از دیگر واژه ای که برخی تعبیر عکس از آن می کنند، واژه خوشبختی است، به نحوی که با شنیدن کلمه خوشبختی فکرها به سمت مادیات و امکانات و تجهیزات شیک و مدرن زندگی، و ماشینهای لوکس میرود. هر چند انکار آسایش نهفته در این مورد صحیح نیست و کاربرد و نقش این لوازم را در زندگی نمیتوان نادیده گرفت، اما باید توجه داشت که این موارد لزوماً خالق خوشبختی نبوده و دارنده این موارد خوشبخت ترین مردم نیستند؛ بلکه به عنوان بخشی از داشته ها میباشند که مورد سوال و جواب خدا قرار خواهند گرفت. پس آسوده ترینها، دارندگان بهترین چیزها نیستند بلکه آنانند که از آنچه دارند بهترین استفاده را بعمل آورند بدون حسرت به داشته های دیگران. متاسفانه این یک اصل حدودا ثابت شده است که بیشتر انسانها در مورد چیزهایی که دارد ارزشی قائل نیست در حالیکه دیگران به امید رسیدن به آنها برنامه ریزی و تلاش می کنند. برای مثال: خورن طعامی ساده با فکر و روان آسوده و آزاد چندین برابر با ارزش تر از میل نمودن غذا در رستوران پنج ستاره با ذهنی آشفته و بیقرار است. پس اگر تابحال حسرت نداشته هایی را می خوردیم که داشته های مهمتر را در خود پنهان کرده و مانع پرداخت به آنها می شد، باید از همین الان سعی کنیم بهترین بهره مندی از داشته ها را داشته و در زندگی به آسودگی و آرامش روحی و فکری برسیم و باور کنیم که نعمتهای زیاد و حتی عزیزانی در کنارمان وجود دارد که مونس انسانند در غمهایشان، و برای زایل کردن دغدغه از هیچ کاری فروگزار نمی کنند و جبران نداشته های انسانند. امام صادق(ع) در روایتی چندین مورد را که مایه دغدغه و نقص زندگی میدانند بیان میفرمایند:

عن ابی عبدالله علیه السلام قال: «خَمْسُ خِصالٍ مَنْ فَـقَـدَ واحِدَهً مِنْهُنَّ لَمْ یَزَلْ ناقِصَ العَیْشِ زائِلَ الْعَقْلِ مَشْغولَ الْقَلْبِ، َاَوَّلُّها: صِحَّهُ البَدَنِ وَ الثّانیَهُ: اَلاْمْنُ وَ الثّالِثَهُ: اَلسَّعَهُ فِى الرِّزْقِ، وَ الرّابِعَهُ: اَلاَنیسُ الْمُوافِق (قال الراوى:) قُلْتُ: و مَا الاْنیسُ الْمُوافِقُ؟ قال: اَلزَّوجَهُ الصّالِحَهُ، وَ الوَلَدُ الصّالِحُ، وَ الْخَلیط الصّالِحُ وَ الخامِسَهُ: وَ هِىَ تَجْمَعُ هذِه الْخِصالَ: الدَّعَهُ» امام جعفر صادق (ع) فرمودند: «پنج چیز است که هر کس یکى از آن ها را نداشته باشد ، همواره در زندگى ‏اش کمبود دارد و کم خرد و دل نگران است :

اول : تندرستىدوم : امنیت سوم : روزى فراوان چهارم : همراهِ هم رأى           راوى پرسید : همراهِ هم رأى کیست؟ امام فرمودند : همسر و فرزند و قومی که باهم در یک امر مشترک باشند.و پنجم : که در برگیرنده همه این ها است؛ آسودگی است.»

(خصال / ج۱ /ص۲۸۴)

واینگونه است ادبیات کلام و فرهنگ و آداب زندگی امامان معصوم (ع) که در مسائل پیچیده و تغییر یافته و دردنیای واژگون تعابیر و ارزشها و در گیر و دار داشته و نداشته ها، به کمک انسان می شتابد و بشرط فهم و باور و ایمان به فرمایشات آن بزرگواران است انسان راه صلاح و راستی را با عمل به فرمایشات آن بزرگواران می پیماید.