سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

درد فرسودگی امید

image_pdfimage_print

مهمترین بیماری که جوانان جامعه ی امروز را به فنا و انحطاط تهدید می کند بیماری پوچی و یاس از زندگی است. این بیماری مهلک و غم انگیز در افکار نسل جوان رسوخ می کند و عامل رکود و توقف آنها از فعالیتهای پرنشاط و آینده ساز می شود.
این جوان بیچاره ومظلوم، معمولا بعد از پیمودن مدارج علمی وگذشت از فراز و نشیبهای تحصیل برای تمهید مقدمات ازدواج یا شغل، دچار بلاتکلیفی شده و پیوسته از این مسئله رنج میبرد. برای اینکه در محیط پیرامونش نظاره گر فضایی است که جماعت موجودش گرفتار کشمکشها و درگیریها ، بی وفائیها و بی صداقتیها ، تبذیر، رشوه، بی ذوقی و بی هنری در انجام امور، خیانت و تزویر و رواج فحشاء و علنی شدن منکرات بجای معروفات، حیف و میل اموال عمومی، سگ دو زدنها ی طبقه زحمتکش و به جایی نرسیدنها و چند چهره گیهاست…
مشکلتر اینکه در این میان جبر برخی از برنامه های زندگی که بیشتر افراد متوجه آن هستند، اما به هر دلیلی جزو لا ینفک زندگی شده و کسی در رهایی از این اسارت قدمی موثر برنمیدارد، جوان را بیشتر متأثر و دچار وازدگی و پوچی می کند.
لذا این شرایط جوان را به موجودی سیر شده از دنیا و مأیوس از موفقیت تبدیل کرده بطوریکه شادی حقیقی را سرابی فرض کرده که هیچگاه به آن نخواهد رسید. و بعد از آن چه بر سر این جوان می آید بر حسب ایمان و اعتقاد و نیروی مذهبی و معنوی و پشتوانه ی اخلاقی و تربیت خانواده مراتبی متفاوت خواهد داشت و مسلما آنان که از قوه ایمانی و دینی برخوردارند و از برنامه های انسان ساز و الهی به نوعی بهره مندند، زودتر از آنهایی که در عفونتگاهها به سر میبرند، راه نجاتشان را از این پوچیها خواهند یافت.
اما صحبت دراین است که اگر این مرض فرسودگی امید که بصورت قابل ملاحظه ای در حال پیشرفت است بصورت اورژانسی معالجه نشود، موجب تخدیر افکار جوانان شده و با عناوین گوناگون میل به آینده و تلاش بیش از پیش در وجودشان به افول خواهد گرایید.
پس آیا نباید جهت کوتاه شدن دست ناجوانمردانی که بوئی از فضیلت نبرده وبیشترین تأثیر را در این بیماری داشته اند، اقدامی اساسی نمود؛ اینها همانهایند که مصداق سخن امام رضا(علیه السلام) می باشند که فرمودند:«وَ اِنَّ الذِّئْبَ یَتْرُکُ لَحْمَ ذِئّبٍ وَ یَأکُلُ بَعْضُنا بَعْضاً عَیاناً» «گرگ با همه درندگی که دارد از خوردن گوشت گرگ دیگر به هنگام گرسنگی دست می کشد، لیکن انسانهایی که همنوعان خود را آشکارا طعمه ی خود قرار می دهند».
برنامه های مفتضح با عروسکهای شیطانی، بسط افکار غربی که فقط و فقط از غرایز و تمایلات فطری، غریزه جنسی را زیر ذره بین برده و تمام زندگی را متأثر از این غریزه می دانند، فیلمها و شوها یی که انسان را حیوانی ناطق نمایش داده و هلاکت او را حتمی می نمایاند و بسوی ذلت میکشاند. همان انسانی راکه دین مبین اسلام آنرا اشرف مخلوقات، کرامت بخشیده شده، جانشین خدا در روی زمین، برخوردار از موهبت عقل و قدرت اختیار، هم او که خدایش قدرت تسخیر و آبادانی طبیعت را به او بخشیده و ظرفیت پذیرش امانت ولایت را عنایت فرموده است و در کتاب آسمانی درصدد تقویت روح آینده نگری و براه انداختن افکار در جهت تعالی و بمرحله بروز در آوردن استعدادها برای نجات او از دنیای منحط و کابوس وحشتناک پوچ گرائی برآمده است و با آیات و نسخه های شفابخش خود در پی کندن جامه های یاس از تن این انسان گرامی داشته شده است.
با این وجود آیا بر همه کسانیکه راه فضیلت برایشان روشن گشته و در پرتو تعالیم ارزنده ی اسلام باوربر تلاش و جنبش و متعالی شدن را دارند، نیست که حرکتهای نوین و مقرون به اندیشه ی جوان داشته و با روشنگریها و تقویت روان اجتماعی جوانان ، آژیر خطر را دلسوزانه تر از قبل و با نوایی جوان پسند بنوازند؟
قطعا پاکبازان این راه نباید جنبش دینی و جهادهای قلمی و قدمی و فکری، خود را لحظه ای متوقف نمایند که امروز امید آفرینی و زدودن حرمان افراطی، درشکفته شدن روح پلاسیده ی جوانان و بیداری وهوشیاری آنان از هجمه های فتنه گران و فریب نخوردن به آوای جغدهای شوم که تنها امیدشان بی امید نمودن این سرمایه هاست، رسالتی بس مهم است. شناساندن و معرفی گروههای غلط اندیش و افکار مسموم، معرفی خانواده به عنوان تنها پناهگاه و تقویت کانون خانواده و مشاوره با والدین جهت همراهی با فرزندان، تبیین عارضه های منفی صحنه های نفرت زای عشقی و جنائی در رسانه ها، و باوراندن رسوائی وشکست درصورت الگوگیری و پذیرش آن برنامه ها، با مدلهایی که با مذاق جوان و نوجوان امروز سازگار باشد چیزی است که گفتنش سهل و عملکرد آن ظریف و حساس و لازم.
استفاده مناسب از آیات امید بخش و بازمعرفی کردن راه برای بازگشت و تفهیم ممکن بودن هدایت بعد از ضلالت و پیشرفت بعد از عقب گرد و واماندگی و اعتمادسازی به یلری خدا، تبیین مسئله ولایت وآشتی دادن جوانان با این مسئله مهم، و خلاصه راهکاری برای جبران فرسودگیهای ذهنی و فکری، رسالت این قشر از جامعه است .
«یا بَنِیَّ اذْهَبُوا وَتَحَسَّسُوا مِنْ یُوسُفَ وَاخیهِ ولا تَیْأَسُوا مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِنَّهُ لا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمِ الْکافِرُونَ»
که جا دارد ضمن سپاسگزاری از همه عزیزان و دلسوختگان و دردمندان در این عرصه، موفقیت بیش از پیش و افزایش صبر و حلم و علم را برای این بزرگواران از حضرت ولیعصر(عج) عاجزانه و با قصد انشاء مسئلت بنمائیم.