سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

درسی از مولود ۱۷ ربیع (۱)

image_pdfimage_print

مومن بی دین !!!
در هر پدیده و اتفاقی آموزه، موعظه و حکمتی است که با دقت و ظرافت و توجه می توان آنها را اخذ نمود، گاهی این پدیده ها بر اثر تکرار و روزمرگی بسیار عادی جلوه می کند و انسان بی توجه از کنار آنها گذر می کند، اما گاهاً به خاطر اهمیت ویژه ای که دارند بسیار جلوه و ظهور یافته و انسان با اشتیاق تمام بر آن می شود تا نهایت بهره مندی را از آن نموده و از آن جریان که هرکدام در نوبه ی خود آیات خداوند متعال هستند فیوضات لازم را ببرد. از جمله این اتفاقات مبارک عیدهای ولادت اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام  می باشد. در این روزها و شب ها رحمت خدا مضاعف شده و درهای توبه و بخشش به روی بندگان سهل و آسان گشوده می گردد، و این انسان است که می تواند به میزان فهم و درک و ظرفیتش روزی های معنوی و شاید مادی را در این ایام نصیب خود بگرداند.

۱۷ ربیع از جمله ی این اعیاد است که به دلیل قرار گرفتن دو مولود عظیم الشان در این روز، ولادت پیامبر خاتم (ص) و امام جعفرصادق (ع) بسیار مقدس و شریف بوده و بجاست که تک تک افراد علی الخصوص محبین اهل بیت(ع) با استغفار و توبه مجاری تابش انوار رحمت و حکمت آن بزرگواران بر قلبشان را غبار روبی نمایند، و از کلام و پند و مواعظ آنان نکته هایی برای پیاده سازی در متن زندگی بیاموزند. در این مناسبت عزیز کلامی از پیامبر اعظم(ص) را کانون توجه قرار می دهیم:
آن بزرگوار می فرمایند:

قال رَسُولُ اللّهِ – صلی الله علیه وآله – :

«إنَّ اللّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَیُبْغِضُ الْمُؤْمِنَ الضَّعیفِ الَّذی لادینَ لَهُ، فَقیلَ: وَ ما الْمُؤْمِنُ الضَّعیفُ الَّذی لا دینَ لَهُ؟ قالَ: اَلذّی لا یَنْهی عَنِ الْمُنْکَرِ».

«وسائل الشّیعه، ج ۱۶، ص ۱۲۲، ح ۲۱۱۳۹»

رسول خدا (صلی الله علیه و آله ) فرمود:

«همانا خداوند دشمن دارد آن مؤمنی را که ضعیف و بی دین است، سؤال شد: مؤمن ضعیف و بی دین کیست؟ پاسخ داد: کسی که نهی از منکر و جلوگیری از کارهای زشت نمی کند».

نکته ی جالب در این حدیث اطلاق بی دینی به فرد مؤمن است، که ظاهراً دور از ذهن بوده و بی دینی و ایمان هیچ همخوانی با یکدیگر ندارند. به عبارت دیگر آیا می شود مؤمن را بی دین خواند؟ طبق روایت فوق می توان مؤمن را بی دین خواند، آن زمان که به فرموده ی پیامبر (ص) فرد مؤمن نهی از منکر نکند، وپیامبر (ص) با این کلام خود به واقع اهمیت واجب فراموش شده ای به نام ” نهی از منکر “ را گوشزد می نماید.

باید توجه کرد که پایداری و ممانعت از متلاشی شدن فرهنگ اسلامی مهم تر از ایجاد آن است، و قوام و ثبات یک تمدن نیازمند مبارزه با عوامل نابودی آن می باشد. اسلام نیز برای این امر مهم و جلوگیری از فروپاشی تمدن مقدس اسلام طرحی به نام امربه معروف و نهی از منکر برای پیروانش نهاده تا در حفظ و استقامت افزایی این تمدن به کار گیرند.

بر این باور و اعتقاد، همه ی امت حضرت پیامبر (ص) موظفند در برابر کوچکترین منکری ایستاده و آن را از شیوع و ضربه وارد نمودن بر پیکر اسلام از ریشه برکنند. سکوت و بی تفاوتی در برابر منکرات و فساد در عین داشتن ایمان ، بی دینی محض است و “مومن بی دین” بر آن فرد اطلاق می شود.
پس فقط صرف دوری شخصی و فردی از محرمات و منکرات کافی نبوده بلکه افراد بایست دیگران را نیز از منهیات باز دارند و با دعوت دلسوزانه و محترمانه به امور پسندیده و معروف، از به خطر افتادن جامعه اسلامی محافظت نمایند که داشتن امنیت از حقوق بی قید و شرط افراد یک جامعه است که با نهی از منکر و امر به معروف حاصل می شود.