سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

در آستانه ماه رجب

image_pdfimage_print

در آستانه ماه رجب قرار داریم، ماه دعا و استغفار و توبه و انابه، ماه انس با خدا و ماه رازو نیاز و نیایش با معبود شنوای قدیر و توانا. ماه رجب ماه بسیار مقدس و ارزشمند فرا می رسد و ندای”این الرّجبیّون، کجایند اهل رجب“، آرام آرام گوش بندگان خدا را می نوازد و اهل دعا و نیایش با تلاش و تقلّای زیاد، خود را آماده ی ورود به میعادگاه و میقات بزرگ«رضوان الهی» می نمایند و با درخواست توفیق از خدای منّان، روزشماری می کنند تا ماه رجب فرا رسد، چراکه طبق آیه قرآنی اگر دعا و درخواست انسان از خدا نباشد، خدای متعال هیچ توجه و اعتنائی به بنده اش نمی کند« قُلْ مَا یَعْبَؤُاْ بِکمُ‏ْ رَبىّ‏ِ لَوْ لَا دُعَاؤُکُمْ …». اصولا دعا گویای فقر و افتقار آدمی و زبان گویای عبودیت و فلسفه خلقت و آفرینش است و دعا به سبب داشتن دو عنصر «سؤال و طلب» به مقام افضل عبادت توصیف می شود. دعا در عرف به معنای چیزی خواستن و خواندن خدا برای حاجتی است و اما شرط اجابت دعا مهم است که حضرت موسی پیامبر الهی به بعضی از آنها اشاره می کند:
حضرت موسی شخصی را دید که دست تضرع و نیاز بسوی خدا بلند کرده و با گریه و ناله از خدا می خواهد که حاجتش را برآورد، وقتی موسی(ع) او را در آن حال دید، دلش سوخت و بسوی خدا متوجه شد و عرض کرد: خدایا! این بنده ی توست که به درگاهت ناله و گریه می کند، حاجتش را برآور! خدا به حضرت موسی وحی کرد:«اگر او آنقدر دستهایش را بلند کند تا به آسمان برسد و به اندازه همه مردم زمین گریه کند و آن قدر ناله نماید که نفس او قطع شود، حاجتش را برنمی آورم!»، حضرت موسی علت آن را پرسید، در جواب به حضرت موسی(ع) چنین وحی شد: «این شخص در ظلم کردن به مردم اصرار دارد، شکمش پر از مال حرام است و در خانه اش مال حرام وجود دارد».