سحاب اندیشه

سایت سحاب اندیشه

دینداری منهای مهدویت

image_pdfimage_print

ولایت حیات دین و قبول دینداری و عامل رشد و کمال در دینداریست «بنی الاسلام علی خمس: الصلوه، الزکوه، الصوم، الحج و الولایه و لم یناد بشء کما نودی بالولایه» و به تبع این اصل، “مهدویت” موضوع روز، و بستر تمامی برنامه های دینداری میباشد. نپرداختن به مبحث مهدویت در هر عنوانی از زندگی، ریشه در یک غفلت بزرگ و خطرناک دارد که اکثر مردم گرفتار این غفلتند.
نماز، روزه، حج، حجاب، حتی خمس، توسط بسیاری از مومنین بجا آورده میشود اماآنچه که باید به این اعمال عبادی رنگ ولعاب و زیبایی بخشد و مهر تایید این اعمال گردد، آنگونه که باید نیست، که بایست هر چه سریعتر چنین روالی بهم ریخته و بیداری در این زمینه صورت گیرد.
اندک مردمی هم از این منتظران باور به مهدویت بیزحمت و بی تلاش دارند و تنها، عنوان این امر مهم را بر دوش میکشند، نه کنشی، نه واکنشی، نه درگیری، نه تغییری … که لازمست این صنف از منتظران هم از لاک فردی بیرون آمده و به لایه های بیرونی مهدویت عنایت بیشتری داشته باشند.
یکی از آن مواردی که این دو گروه مشترکند و به آن روی می آورند و خود را با آن توجیه میکنند، “دعای ندبه” است.
که در حقیقت باید گفت دعای ندبه، زبانحال و دعای تلاشگران در عرصه فرهنگ و خدمت است، دعای ندبه برای کسانی نیست که از روی فراغت و بی هیچ دغدغه ای جهت ظهور، صبح جمعه حاضر شوند و بخوانند و گریه سر دهند.
دعای ندبه خوان لازم به حالی غیر از مناجات و راز و نیاز فردی دارد، حالت تقلب و روحیه ای ظلم ستیزانه، چراکه ظهور به افرادی با این روحیه بیشتر نیاز دارد. و امام زمان(ع) اصلی ترین هدفش مبارزه با ظلم و تربیت و تغییر انسانها از بی تفاوتی به دیگر خواهی است.
لذا دینداری بدون مهدویت و کار مهدوی انجام دادن، دینداری نسکی و ظاهری بوده، و هیچگونه تاثیری در رشد فرد و جامعه نخواهد گذاشت.
مثال دینداران منهای امام زمان(ع) مثل قوم بنی‌اسرائیل است که نخواستند به خود زحمتی داده و حرکتی کنند، لذا وقتی حضرت موسی(ع) فرمود:

برویم جنگ، گفتند: تو و خدایت به جنگ بروید، ما اینجا عبادت می‌کنیم.

در هر عملی که مومنی مستمراً به مهدویت، نپردازد، تبلیغ دین نسکی و عافیت طلبانه میباشد. و دین بدون امام، جمع بدون مقدمه‌سازی کردن برای ظهور امام، دینداری و جمع دینداران نیست.
انس با حضرت حجت (ع)، در سایه خدمت و تلاش و عرق جبین حاصل شدنیست.
در کمال آرامش نماز شب و قرآن خواندن و هر روز در کنج عزلت دعا کردن، از جنس مهدویت نیست.
صد البته که نماز شب، قرآن، روضه و توسل هم در این زمینه کمک می‌کند، ولی اینها کار اصلی نیستند. باید دید اولویت کار در این زمان چیست، تا همان را انجامش داد.
و یا آگاهی از برنامه های پس از ظهور و آماده شدن برای آن دسته از کارها، امروز در اولویت کاری منتظران بایست قرار گیرد.
و دعای ندبه‌ هم محلی و بستری برای تمرینات اینچنینی برای ظهور است و فقرات ندبه سرود رزمی و شعارهای این منتظران.